Trá Pháidín: Cloch’s Claí نقد – باند سرگردان گالوی مرزهای موسیقی محلی را شکست
(World of Echo) با ایدههای موسیقی دربرگیرنده بیتهای ماریاچی و موتوریک، و اشعاری با خشم در حد کاسه زانو، این سنت جمعی درخشان با آهنگهای خندهدار و شادیآور در کاوش موسیقی، زبان و هویت ایرلندی، دومین ایدهی سنتی و سنتی ترانهای را بهوجود میآورد. با گیتارهای خفه شده و آواز پرندگان شما را مجذوب خود می کند…
(دنیای اکو) این مجموعه درخشان با ایدههای موسیقی شامل ضربهای ماریاچی و موتوریک، و اشعاری با خشم در حد کاسه زانو، سنتهای درخشان را با آهنگهای گزنده و شاد تکامل میبخشد.
آلبوم دوم Trá Pháidín که در کاوش موسیقی، زبان و هویت ایرلندی، گیجآلود و گیجآمیز است، ایدهی موسیقی سنتی قرن بیست و یکمی را باز میکند. قبل از اینکه یک زن ایرلندی وارد خانه شود و با تلفن Airbnb حومه شهرش را بزرگ کند، با گیتارهای خفه شده و فلوت های آواز پرندگان Tí Mhichael Phaddy (خانه مایکل پدی، درب بازکنی که یک روستایی کامل از نظر روانگردان را نشان می دهد) شما را مجذوب خود می کند. سپس یک محلی فریاد زده به طرز خندهداری حرف او را قطع میکند.
Trá Pháidín (ساحل پدی) یک گروه شش نفره از نوازندگان درخشان از گالوی، بزرگترین شهرستان ایرلندی زبان ایرلند هستند، و عنوان آلبوم آنها، Cloch's Claí (دیوار سنگی و سنگ خشک)، نشان می دهد که هر قطعه نقش پرزحمت و تحمل وزن خود را در کل بازی می کند. 45 دقیقه به صورت یک سکانس منقطع، مملو از بداهه، بافت و تزئینات آشکار می شود، گروه آزادانه در ژانرهای دیگر پرسه می زند و آنها را به عنوان محله های متصل نشان می دهد. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
Trá Pháidín: Cloch’s Claí review – giddy Galway gang burst the boundaries of folk music
(World of Echo) With musical ideas spanning mariachi and motorik beats, and lyrics with Kneecap-grade rage, this brilliant collective evolve tradition with stinging, joyful songs Quicksilver and giddy in its exploration of Irish music, language and identity, Trá Pháidín’s second album bursts open the idea of a 21st-century traditional folk record. It woos you with the reverb-smothered guitars and birdsong-like…