اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا، با سخنرانی احساسی در کنفرانس به لحظه بزرگ خود برمی‌خیزد

اتوبوس زرد رنگی با رنگین کمان و ستاره های تیرانداز بیرون از مرکز نمایشگاه در اسکله لیورپول پارک شده بود که این هفته میزبان کنفرانس سالانه حزب کارگر بود. لیوری در کنارش نوید یک "تور راز جادویی" را داده بود.

در طول اولین کنفرانس کارگری با اندی برنهام به عنوان رهبر، گاهی اوقات چنین احساسی وجود داشت، زیرا او به بریتانیا قول "دوباره امیدواری" داد، اما جزئیات کمی در مورد چگونگی انجام این کار ارائه کرد. برای مثال، سخنرانی روز دوشنبه صدراعظم جان هیلی، عملا عاری از ایده های جدید بود.

مشخص شد که اتوبوس تور جادویی راز جادویی مسافران را در اطراف سایت‌های لیورپول می‌آورد که با بیتلز، معروف‌ترین پسران شهر مرتبط هستند.

برنهام که در حال حاضر قدرتمندترین پسر لیورپول به عنوان نخست وزیر انگلیس است، سرانجام روز سه شنبه بسیاری از سیاست های خالی را پر کرد.

او همچنین یک سخنرانی قدرتمند و احساسی در کنفرانس ایراد کرد که باعث شد نمایندگان حزب خروشان تقریبا سقف سالن را بردارند. برنهام یک بیتل نیست، اما در سیاست حزب کارگر، بهترین چیزی است که آنها به دست آورده اند.

با این حال آیا وعده های بزرگ آن چیزی نیست که همه سیاستمداران می دهند؟

برنهام در حالی که برنامه‌های مراقبت اجتماعی رایگان برای سالمندان، امکان پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا، خدمات آب بهتر، صورت‌حساب‌های کاهش قیمت انرژی و بزرگ‌ترین فعالیت ساختمان‌های شورایی از زمان جنگ جهانی دوم را در دستور کار داشت، اذعان کرد که برای شکست «بهای سیاسی» خواهد پرداخت، اما گفت که باید ریسک‌های بزرگی را متحمل شود.

هر جا که پشت سر او را نگاه می کردید پوسترهایی از قول برنهام مبنی بر «امید» وجود داشت که اگر بتوانید آن را انجام دهید، یک چیز عالی است. اما اگر این اتفاق نیفتد، همیشه این امید است که شما را می کشد. برنهام دستکش را نه فقط به رقبای سیاسی خود در احزاب دیگر، بلکه به حزب خود و به نوعی برای خودش نیز گذاشته بود.

او گفت: «من وانمود نمی‌کنم که برخی از این کارها دشوار نباشد. "اما کسی باید از سد درد عبور کند و گچ را پاره کند. این رهبری است که وقتی خواستم رهبر شما باشم به شما قول داده بودم. و این کار را انجام خواهم داد." دیدگاه آیریش تایمز درباره کنفرانس کارگری بریتانیا: قمار بزرگ برنهام

برنهام همه اینها را به عنوان یک لحظه سیاسی بزرگتر از تقریبا هر چیزی که بریتانیا از دوره بازسازی پس از جنگ که در سال 1945 آغاز شده بود، نشان داد.

حزب کارگر در تابستان امسال اخراج وحشیانه کیر استارمر توسط برنهام را پذیرفت، زیرا او قول داده بود که چیزی متفاوت از دوران سلطنت سلف خود را به ارمغان بیاورد، که به نظر چوبی و فاقد چشم انداز است. سخنرانی روز سه‌شنبه کنفرانس پس از آن توسط متحدان برنهام به‌عنوان پیش‌پرداخت معتبر به تصویر کشیده شد.

این به یک سنت تبدیل شده است که رهبران حزب کارگر برای سخنرانی در کنفرانس خود توسط فردی خارج از حوزه مستقیم سیاسی خود معرفی شوند، اما تجربه مستقیمی از دستاوردهای آنها داشته باشند. برنهام توسط نادیا تیلور 21 ساله معرفی شد که در چهار سالگی از مادرش ربوده و توسط پدرش به لیبی آورده شد.

همانطور که نماینده محلی مادر، برنهام، تیلور گفت، قول داد تا زمانی که او به خانه برنگردد، "آرام نخواهد گرفت". او حتی به عنوان بخشی از تلاش برای یافتن او به لیبی پرواز کرد. تیلور گفت برنهام به قولش عمل کرد: "من بدون او به معنای واقعی کلمه اینجا نبودم."

نخست وزیر در حالی که روی صحنه می رفت گفت: «دوستت دارم، نادیا». "من خیلی به شما افتخار می کنم." اکثر سیاستمداران به نظر می‌رسند که حرف‌هایی به‌اندازه آن شخصی را می‌گویند. برنهام حداقل طوری به نظر می رسید که انگار منظورش این بوده است. تفاوت لحن عاطفی بین نخست‌وزیر جدید بریتانیا و نخست‌وزیر قدیم آشکار است. تعامل او با تیلور حال و هوای سخنرانی یک ساعته‌ای را که بعد از آن برگزار شد را ایجاد کرد.

برنهام قول داد: "امروز ما خطی بر یک دهه تفرقه ترسیم می کنیم. ما از رستاخیز بر روی پست هایی که بریتانیا را خراب می کنند، دست می کشیم و کشور را در مسیر جدیدی قرار می دهیم." باز هم، اینها همان اظهارات بزرگی بود که سیاستمداران بیان می کنند. به اعتبار خود جزئیاتی را بیان کرد.

برنهام گفت که در آوریل 2030 ضمانت نرخ "قفل سه گانه" حقوق بازنشستگی گرانقیمت بریتانیا را لغو خواهد کرد که به گفته او هزینه خدمات مراقبت ملی جدید برای سالمندان را پرداخت خواهد کرد. او اصرار داشت که برای پرداخت آن وام نمی گیرد، اگرچه اقتصاددانان بعدا ابراز تردید کردند که این کار بدون افزایش مالیات امکان پذیر است.

برنهام که از دیرباز به سیستم رای گیری نسبی معتقد بود، گفت که در حال ایجاد کمیسیونی برای توصیه به تغییرات در سیستم رای گیری بریتانیا است و حزب کارگر در بیانیه بعدی خود یک سیستم جدید را درج خواهد کرد. او قول داد که قوانین جدیدی به شوراها اجازه دهد تا خانه‌ها را از مالکان بد تصرف کنند و همچنین قانونی برای لغو ممنوعیت قانونی مارگارت تاچر در مورد مالکیت شرکت‌های آب در بریتانیا.

سخنرانی برای مدتی به این صورت ادامه یافت: برنهام اعلامیه‌ها و وعده‌های سیاسی بزرگی می‌داد، جمعیت تشویق می‌کردند و گاهی اوقات تشویق می‌شدند.

سپس، ناگهان، برنهام به نظر می رسد که خفه شده است. او در مورد از دست دادن پدرش روی برنهام صحبت کرد که دقیقا 15 روز قبل از اینکه پسرش برای ایراد روی صحنه در لیورپول روی صحنه برود، به دلیل بیماری آلزایمر درگذشت.

برنهام در حالی که وعده داد بریتانیای شکسته و آسیب دیده پس از برگزیت را که به ارث برده است و احیای آن از پنج سلف گذشته خود دور مانده است، احیا کند، با اشک هایش مبارزه کرد.

او گفت: «[بریتانیا] هنوز برای چیزی ایستاده است که ارزش نجات دادن را داشته باشد، ارزش مبارزه برای آن را داشته باشد. من از این شغل برای ساختن بریتانیایی که پدرم می‌خواست ببیند استفاده می‌کنم و با همه چیزهایی که دارم برای حفظ آن مبارزه می‌کنم.»

او از صحنه خارج شد و به سمت آهنگ مزرعه، همه با هم اکنون، عبارتی که دو بار برای پایان سخنرانی خود استفاده کرده بود، رفت. در حالی که در داخل، نمایندگان تشویق می‌کردند، در بیرون معترضان گروه‌های ذینفع مختلف برجسته در بریتانیای تقسیم شده امروزی بودند.

سخنان بزرگ برنهام، چالش بزرگتری پیش روی اوست.

"دوباره امید": اعضای کارگر خوشحال هستند اما آزمون های سختی در انتظار است