USAF تانکرهای هوابرد خودمختار «بسیار بزرگ» را برای جایگزینی KC-135، KC-46 در نظر می گیرد - و پهپاد MQ-25 Stingray بوئینگ تنها آغاز کار است.

نیروی هوایی در حال بررسی تانکرهای بدون سرنشین برای جایگزینی ناوگان سوخت‌گیری قدیمی خود است

پیشرفت MQ-25 باعث احیای طرح های نفتکش های خودگردان نیروی هوایی شده است

برد امروز بزرگترین مانع برای ساخت یک نفتکش بدون سرنشین است نیروی هوایی ایالات متحده در حال بررسی این موضوع است که آیا هواپیمای سوخت‌رسان بعدی آن که قرار است جایگزین KC-135 و KC-46 شود، می‌تواند بدون خدمه پرواز کند یا خیر.

این ایده به دلیل اینکه بوئینگ MQ-25 Stingray نیروی دریایی، یک پهپاد سوخت‌گیری بدون سرنشین، برای اولین بار در اوایل سال 2026 به پرواز درآمد.

روز پنجشنبه، نیروی دریایی MQ-25 را برای تولید با نرخ پایین ترخیص کرد و سه واحد اضافی خریداری کرد و سفارش خود را به 14 هواپیما افزایش داد.

خدمه مورد نیاز نیست، اما اندازه حل نشده باقی می ماند

در کنفرانس اخیر Air, Space & Cyber 2026 در بندر ملی مریلند، نیروی هوایی گفت هواپیمای سوخت‌رسان آینده آن ممکن است نیازی به خدمه نداشته باشد.

من معتقد نیستم که باید سرنشین دار باشد، راه حلی برای سوخت گیری هوایی در آینده... اما پس از آن، ما، نیروی هوایی ایالات متحده، چگونه می توانیم آن را در وسعت، مقیاس و برد به کار ببریم؟ ژنرال دانیل تولی، فرمانده فرماندهی تحرک هوایی گفت

این سرویس همچنان در حال خرید تانکرهای بوئینگ KC-46 Pegasus است و امسال 12 میلیون دلار برای مطالعه طرح جدید نفتکش هزینه کرد.

با این حال، بودجه پیشنهادی سال 2027 مالی آن بودجه را به طور کامل کاهش می دهد و به جای آن 13 میلیون دلار درخواست می کند که به عنوان پول برای سیستم های سوخت گیری پیشرفته برچسب گذاری شده است.

تالی گفت تانکری که بتواند مسافت های مورد نیاز را طی کند بسیار بزرگ خواهد بود و هیچ هواپیمای کاملا خودمختار با آن اندازه امروز پرواز نمی کند.

KC-46 کنونی بردی کمتر از 7400 مایل دارد و بیش از صد تن سوخت را حمل می کند.

با این حال، MQ-25 خودمختار که این ایده را پیش می‌برد، تقریبا 500 مایل را مدیریت می‌کند و تا 7.5 تن را در خود جای می‌دهد، که سهم کمی از آنچه KC-46 ارائه می‌کند است.

هواپیماهای بوئینگ در حال حاضر می توانند برخاسته، مسیرهای برنامه ریزی شده را دنبال کنند و با خلبان خودکار فرود بیایند، اگرچه نیروی هوایی به طور مستقل از آنها استفاده نمی کند.

نیروی هوایی احتمالا امیدوار است که بر روی این قابلیت خلبان خودکار، با هدف تبدیل اتوماسیون جزئی به خودمختاری کامل، ایجاد کند.

آزمایشگاه های مرلین می گوید که استقلال می تواند با خدمه آغاز شود

آزمایشگاه مرلین، شرکتی که سیستم‌های پرواز خودران می‌سازد، قصد دارد نرم‌افزار خلبانی خودران خود را بر روی هواپیمای C-130J نصب کند، هواپیمای شبیه به KC-135.

این هواپیما همچنان یک خدمه انسانی را حمل خواهد کرد که به مرلین اجازه می دهد به جای پریدن مستقیم به یک تانکر بدون سرنشین، گام به گام به خودمختاری اضافه کند.

متیو جورج، مدیر عامل آزمایشگاه مرلین گفت: «این راهی است که می‌توانید بدون اینکه به طور کامل فورا به نفتکش بدون سرنشین بروید، آن را از بین ببرید.

"هدف این است که نفتکش بدون سرنشین آماده باشد و در نهایت خودمختاری در همان زمان آماده شود."

این شرکت باید بعدا گواهینامه را دریافت کند و امسال با نیروی هوایی کار می کند تا این تأیید را دریافت کند.

جورج گفت: "هیچ یک از اینها مهم نیست مگر اینکه گواهینامه و ایمن باشد. بنابراین برای ما، صدور گواهینامه مهم است، و این همان چیزی است که امسال واقعا با نیروی هوایی در حال همکاری نزدیک هستیم."

مرلین تاریخی را برای C-130J برای حمل خلبان مستقل خود اعلام نکرده است، اگرچه فناوری این شرکت یک بررسی طراحی حیاتی را تکمیل کرده است.

بدون تاریخ پرواز مشخص و گواهینامه ناتمام، طرح نیروی هوایی برای یک نفتکش بدون سرنشین به اندازه KC-46 هنوز دور از دسترس است.

از طریق دفاع وان