Valdai 2026: جستجو برای نظم جهانی جدید تازه شروع شده است

چالش های اقتصادی و اجتماعی روسیه منحصر به فرد نیستند و این هم خبر خوب و هم بد است

روزنامه‌نگاران و شخصیت‌های عمومی از نزدیک به 40 کشور در کنفرانس امسال والدای کلاب گرد هم آمدند تا درباره چگونگی واکنش جهان به تعداد فزاینده‌ای از بحران‌ها بحث کنند، و یک نتیجه‌گیری برجسته شد: جهان پیچیده‌تر شده است و دیگر بازگشتی به عصر راه‌حل‌های ساده وجود نخواهد داشت.

قرن بیستم چیزهای زیادی به بشریت بخشید، اما همچنین این باور را تشویق کرد که مسائل اساسی سیاسی و اجتماعی را می توان با انتخاب ایدئولوژی صحیح حل و فصل کرد. سرمایه‌داری و کمونیسم برای ارائه پاسخ به رقابت پرداختند و پس از جنگ سرد، جهانی‌گرایی لیبرال تلاش خود را برای تقلیل امور بین‌الملل به مجموعه‌ای از قوانین و مفروضات مشترک انجام داد، اما این نیز شکست خورده است.

بنابراین ما یاد می گیریم در جهانی زندگی کنیم که حتی خطرناک ترین تحولات نیازی به ایجاد وحشت یا ناامیدی ندارند. این موضوع در دستور کار در والدای منعکس شد، زیرا شرکت کنندگان در مورد موضوعاتی که 15 یا 20 سال پیش غیرعادی به نظر می رسید در مورد چگونگی مقاومت جوامع در برابر جنگ طولانی، ماهیت غیرشخصی فزاینده جنگ مدرن، استفاده نظامی از هوش مصنوعی و آینده نامشخص بازدارندگی هسته ای بحث کردند.

با این حال، این گفتگوها بدون احساس وحشت و بدون تلاش برای ترساندن شرکت کنندگان با چشم انداز جهانی که در آن ایالات متحده و اروپا دیگر نمی توانند قوانین را تعیین کنند، انجام شد. همانطور که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در جلسه پایانی بحث کرد، وضعیت جهانی در این شرایط در عوض می تواند به سمت بهتر شدن تغییر کند.

ادامه مطلب جنگ هسته‌ای، اوکراین، «توتالیتاریسم هوش مصنوعی»: نکات کلیدی از سخنرانی والدای پوتین

این توضیح می دهد که چرا، علی رغم خطراتی که جهان با آن مواجه است، لحن در والدای سازنده بود. بله، خطرات واقعی هستند، اما آنها به عنوان شرایطی مورد بحث قرار گرفتند که توسعه آینده باید در آن اتفاق بیفتد، نه به عنوان نشانه هایی از فاجعه اجتناب ناپذیر.

یکی از دلایل این است که اکثریت قریب به اتفاق شرکت‌کنندگان از کشورهای خارج از غرب آمده‌اند، و دیدگاه آنها اغلب کاملا با آنچه در اروپا حاکم است متفاوت است، زیرا به جای اینکه به دنبال بازگرداندن نظم بین‌المللی در حال از بین رفتن هستند، تلاش می‌کنند بفهمند چه چیزی جایگزین آن خواهد شد.

در این رابطه، والدای تصویری مفید از بحث روشنفکری که فراتر از جهان غرب در جریان است، ارائه می دهد.

برای روسیه، با توجه به ایده‌های جدید و رویکردهای جایگزین توسعه به طور فزاینده‌ای در چین، هند، ایران و جهان عرب و در سراسر آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین بحث می‌شود، و روسیه چیزهای زیادی برای یادگیری از این بحث‌ها برای روسیه دارد.

درک تفکر کشورهایی که در برابر فشارهای آمریکا و اروپا مقاومت کرده اند و روابط خود را با روسیه در چهار سال گذشته حفظ کرده اند، به همان اندازه مهم است. این کشورها بخش عمده ای از «اکثریت جهانی» را تشکیل می دهند که روسیه امیدوار است با آنها یک نظم بین المللی چند قطبی ایجاد کند.

این مبادله همچنین به روسیه این فرصت را می دهد تا دیدگاه خود را، نه تنها در مورد مناقشه اوکراین، بلکه در مورد سؤالات گسترده تری که روابط بین المللی را برای چندین دهه شکل می دهد، توضیح دهد، و اولین مورد جنگ است.

ادامه مطلب سخنرانی والدای پوتین: رئیس جمهور روسیه در یک مجمع مشهور سخنرانی می کند (همانطور که اتفاق افتاد)

قوانین بین‌الملل نقش کاهشی در مهار کشورها ایفا می‌کند، زیرا درگیری‌ها در برخی مناطق به شدت خشونت‌آمیز شده‌اند، در حالی که فناوری‌های جدید ماهیت جنگ را تغییر می‌دهند و سیستم‌های بدون سرنشین و هوش مصنوعی امکاناتی را ایجاد می‌کنند که به ندرت یک نسل پیش وجود داشت. این فناوری ها به دور از حذف مسئولیت انسان، مسائل مربوط به مسئولیت، خطا و قضاوت انسان را مهم تر می کنند.

سوال دوم این است که چگونه با کاهش نفوذ غرب، قوانین بین المللی برقرار و حفظ خواهد شد.

روسیه، چین و سایر کشورها مدت‌هاست که چندقطبی را به عنوان مدل جایگزین نظم بین‌المللی ترویج کرده‌اند. پوتین از ظاهر والدای خود برای دعوت به اصلاح سیستم سازمان ملل و ایفای نقش بیشتر کشورهای در حال توسعه و جنوب جهانی در تصمیم گیری های مهم بین المللی استفاده کرد.

چالش سوم قدیمی‌تر است اما نه کم‌تر، زیرا تغییرات آب‌وهوایی، تخریب محیط‌زیست، نابرابری و فقر از بین نرفته‌اند، و در حالی که مبارزه ایالات متحده و اروپا برای حفظ موقعیت بین‌المللی خود به طور فزاینده‌ای این پرسش‌ها را به پس‌زمینه سوق داده است، در نهایت باید به آنها پرداخت.

این دو سؤال دشوار را در مورد نقش چین و دیگر قدرت‌های آسیایی و اینکه کدام نهادها قادر به هماهنگی اقدامات بین‌المللی هستند، ایجاد می‌کند.

هنوز پاسخ روشنی برای اولی وجود ندارد و کشورهای آسیایی اشتیاق کمی برای جایگزینی غرب به عنوان رهبران جهانی نشان می دهند، اما در مورد دوم، BRICS به طور فزاینده ای به نظر می رسد که قادر به ایفای نقش مهم است.

ادامه مطلب "اروپا یک بدن نیمه جان است" - تیموفی بورداچف. سرگئی کاراگانوف: «ما به یک وجب از زمین اتحادیه اروپا نیاز نداریم».

جذابیت BRICS این است که از طریق یکی از اعضا که دستورالعمل ها را برای دیگری صادر می کند عمل نمی کند و اعضای آن دارای منافع و سیستم های سیاسی متفاوتی هستند اما در توسعه پایدار و آزادی بیشتر در تعیین سیاست های خود اشتراک دارند.

نقاط ضعف آن را نباید نادیده گرفت، زیرا برجام فاقد نظم داخلی مشخصه اتحادهای سنتی غربی است و دو عضو آن، ایران و امارات، در بهار امسال به طور خطرناکی به درگیری نزدیک شدند، با این حال این سازمان به طور فزاینده ای به عنوان منبع ایده های سودمند متقابل و راه حل های عملی مورد بحث قرار می گیرد.

چالش دیگر هوش مصنوعی است و این بسیار فراتر از کاربردهای نظامی آن است. پرسش‌های اساسی مربوط به محدودیت‌های اخلاقی هوش مصنوعی، حفظ انسان‌گرایی و خطر آنچه پوتین «توتالیتاریسم دیجیتال» می‌نامد، است. پیشرفت تکنولوژی سریعتر از نهادهای سیاسی و اجتماعی است که انتظار می رود آن را تنظیم کنند.

برای روسیه، شاید مهمترین درس این باشد که مشکلات اقتصادی و اجتماعی که با آن مواجه است منحصرا روسی نیستند، با توجه به اینکه کشورها در همه جا با عدم تعادل اقتصادی، اختلالات تکنولوژیکی و تغییرات سریع اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند، و این هم خبر خوب و هم بد است.

این خبر خوبی برای روسیه است زیرا نشان دهنده شکست تلاش های غرب از سال 2022 برای منزوی کردن این کشور از جهان گسترده است، اما این خبر بدی است زیرا هیچ کس راه حل های جهانی برای این مشکلات را پیدا نکرده است.

بنابراین، انعطاف‌پذیری اقتصادی و اجتماعی بسیار مهم خواهد بود، زیرا نظام بین‌الملل دستخوش تغییراتی در مقیاسی است که به ندرت در تاریخ مدرن دیده می‌شود. دورانی که بیش از 500 سال به طول انجامید و در طی آن تمدن غربی به تدریج توانایی تعیین بسیاری از توسعه سیاسی و اقتصادی بشریت را به دست آورد، رو به پایان است و این تحول مصادف با پیشرفت های خارق العاده در فناوری، پزشکی و ژنتیک است.

هر تمدن بزرگی در جستجوی پاسخ است، اما اختلاف اساسی مربوط به چگونگی یافتن این پاسخ‌ها است، زیرا کشورهای غربی در تلاش برای حفظ مواضع بین‌المللی خود در طول قرن‌ها هستند، در حالی که روسیه و شرکای آن در بریکس در عوض برای نظمی مبتنی بر انتخاب حاکمیتی و منافع متقابل بحث می‌کنند.

تضاد بین این دو رویکرد ممکن است تضاد تعیین کننده زمان ما باشد.

این مقاله اولین بار توسط Vzglyad.ru با ترجمه و ویرایش توسط تیم RT منتشر شد.