World of Warcraft خرده فروشی یک تردمیل تنها است. خوشبختانه، Classic و Forever به ما یادآوری می کنند که لزومی ندارد.

باشه من میام بیرون و میگم World of Warcraft مدرن، یا Midnight، با تمام شکوه داستان محور پیچیده‌اش، با سیستم‌هایش روی سیستم‌ها، ارزهایش روی ارزها، و سرعت اکتان بالا، یک MMO نیست. این فقط نیست. حداقل برای من نه.

از عقب مانده

هر گیمری عقب ماندگی دارد - و این برای ما در TechRadar Gaming تفاوتی ندارد. From the Backlog مجموعه‌ای درباره اولین نمایشنامه‌های عقب افتاده، بازدید مجدد از آثار کلاسیک، بازگشت به تجربیات آنلاین، یا کشف مجدد و قدردانی از آثار محبوب به روش‌های جدید است. سریال کامل را اینجا بخوانید.

من می دانم که این یک بیانیه جسورانه بزرگ است، و آن را دریافت می کنم. شما احتمالا در آنجا نشسته اید و فکر می کنید: "زک، لعنتی در مورد چیست؟ دیگر یک روزنامه نگار بیش از حد دراماتیک نباش که سعی می کند همه ما را به خواندن غزل طویل و دراز شما بکشاند." اما قبل از اینکه به درج برسید، صدای من را بشنوید.

اگر تکرار فعلی بازی را در یک قابلمه بجوشانید، و هیاهوی بازاریابی، و گیم پلی بیش از حد توجه، Midnight، خرده فروشی را از بین ببرید، در واقع تفاوت چندانی با چیزی مانند Call of Duty یا Overwatch ندارد. نه در دلش فصلی است. این بیشتر بر اساس صف است، با تعهد زیادی که من به فلفلی که سه ماه پیش پختم و هنوز در فریزر من است، پختم.

جایی که همه چیز شروع شد

من از سال 2006 بازی World of Warcraft را انجام داده‌ام. بیش از 20 سال است که درگیر همان بازی ویدیویی بودم و پول نقدی را که به سختی به دست آورده بودم را برای یک زیرمجموعه ماهانه به بلیزارد می‌دادم.

من همه آن را انجام داده ام. من در سن 14 سالگی یک رهبر کلاس کشیش بودم و به Molten Core، BWL و AQ40 حمله کردم (احترام دیوانه به Fracture Bloodfeather EU). سپس از طریق بسط های جنگ صلیبی سوزان و خشم لیچ کینگ به جنگجوی کوتوله رفتم. پس از آن، یک رهبر انجمن و رهبر حمله در Cataclysm and Mists of Pandaria، شفای کشیش من. در نهایت، با عنوان Retribution Paladin در Warlords of Draenor و فراتر از آن به پایان رسید.

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) بازی من را به توسعه UI سوق داد. من را وارد ساخت رایانه شخصی کرد. من نحوه ایجاد بافت‌ها و فایل‌های TGA در فتوشاپ را مطالعه کردم، افزونه‌های ابتدایی را با Lua ساختم و یک سری رابط کاربری نسبتا موفق ایجاد کردم. این به من در مورد طراحی، در مورد تریاژ، در مورد بهینه سازی آموزش داد. من حرفه ام را از بسیاری جهات مدیون این بازی هستم.

اما در طول گسترش لژیون، رفتن به نبرد برای آزروت، چیزی تغییر کرد. من به سرعت، سرعت عادت کرده بودم. من سیاه‌چال‌های 5 نفره Mythic+ سطح بالا، تردمیل حماسی ثابت هفتگی و چقدر جامعه بی‌صبر شده بود را تحمل کردم.

و البته من موفق شدم به طور مستمر تعداد بی پایان سیستم های پیشرفت عمودی و مکانیک های جمع آوری را با طرح های نامگذاری پیچیده تر رمزگشایی کنم تا در راس بازی خود باقی بمانم.

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) اما دیری نگذشت که به این نتیجه رسیدم که دیگر اجتماع نزدیکی ندارم. من به همان روشی که در توسعه های قبلی داشتم، آشناها یا دوستان جدیدی پیدا نکردم. من به هیچ انجمن صنفی، سرور، یا جناح یا چیزی وابسته نبودم. و کم کم عشقم به بازی کمرنگ شد.

زیر به طور پراکنده خاموش و روشن می شد. من در هر راه‌اندازی توسعه به عقب می‌پریدم، سعی می‌کردم وارد آن شوم، سعی می‌کردم خودم را متقاعد کنم که این یکی بود، اما برای متعهد ماندن و لذت بردن از آن یک مبارزه دائمی بود. در دنیایی که احساس می کرد آنقدر پوچ و خالی از زندگی بود. این به جای یک سرگرمی مفرح برای خلاص شدن از شر استرس روز به یک کار تنهایی تبدیل شد و نمی‌توانستم دقیقا بفهمم که چرا اینقدر از این کار خسته می‌شوم. حداقل تا همین اواخر نه.

مفهوم کلیدی: زمان

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) در چند ماه گذشته World of Warcraft: Classic را بازی می‌کردم (البته در آستانه راه‌اندازی WoW Forever)، و این موضوع به من شفافیتی را در مورد چیزی که نمی‌دانستم از خرده‌فروشی گم شده بود، ارائه داد.

وانیل کلاسیک، حتی امروز، هنوز هم به طرز مضحکی محبوب است. بیشتر از Mists of Pandaria یا هر نسخه دیگری از بازی راه اندازی مجدد. عجیب است، درست است؟ در سال 2019 راه‌اندازی شد، و با این حال سرورها همچنان پر از افرادی هستند که حملات 40 نفره را انجام می‌دهند، PvP را انجام می‌دهند و خانه‌های اقتصادی، اصناف، رویدادها و موارد دیگر در حال رشد هستند. در برخی از سرورها به سختی می توانید در Stormwind حرکت کنید. و این در حالی است که بازی سال‌ها پیش خوب و واقعا «کار می‌کرد». اما چرا؟

به عبارت ساده، وقت آن است. بازی در حالت مدرن خود، شاید به طور تصادفی، شاید عمدی، از چیزی که آن را بسیار خاص کرده بود، دست کشید. چه چیزی آن را به یک MMO برای شروع تبدیل کرد. همه اینها در تلاش برای جذب افراد بیشتر به پایگاه بازیکنان، و آوردن زیرمجموعه های بیشتر است.

از آنجایی که همه چیز بسیار سریع است، و یک تردمیل ثابت با مکانیک فراگیر وجود دارد، هیچ تعهدی وجود ندارد. شما وابستگی خود را به کاری که انجام می دهید از دست می دهید و در نتیجه هیچ چیز مهم نیست. به طور متوسط، برای رسیدن از سطح 1 به حداکثر سقف 90 در نیمه شب، ممکن است بین 12 تا 18 ساعت طول بکشد. برای یک بازیکن ثابت، می تواند کمتر از هشت باشد.

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) در نتیجه، مردم به طور مداوم در حال پریدن هستند. آیا کلاس شما عملکرد خوبی ندارد؟ آیا دیگری اکنون در بالای گزارش های Mythic+ قرار دارد؟ فقط یک شخصیت جدید بسازید، و در کمتر از نیم روز می‌توانید خود را برای حمله‌های پیشرفته Mythic آماده کنید.

حتی بدتر از آن، اگر پول نقد کم دارید، می‌توانید با سه کلیک ماوس و مقداری از پول نقد خود، مقداری از فروشگاه درون‌بازی بلیزارد دریافت کنید. این به شما این امکان را می دهد که از جدیدترین محتواها مستقیما در خانه حراج پخش کننده بازی بخرید.

سیستم‌های حرفه‌ای بازی‌های مدرن نیز به هم ریخته‌اند، و برای درک نیمی از آن در یک نگاه، مدرکی در تجزیه و تحلیل داده‌ها لازم است. جهنم، حتی اگر بخواهید می‌توانید بخش عمده‌ای از سطح‌سازی را به‌طور کامل نادیده بگیرید و در صورت نیاز فقط برای افزایش کاراکتر هزینه کنید، مهم نیست حساب شما در چه وضعیتی است.

اگر تصمیم گرفتید که از این تقویت صرف نظر کنید، حتی خود سفر همسطح نیز از جامعه جدا شده است. بیشتر آنها فقط سیاهچال‌های هرزنامه را ارسال می‌کنند و با بازیکنانی از سراسر قاره جمع می‌شوند و دیگر هرگز آنها را نمی‌بینند، و آنها را با حداکثر سرعت ممکن با کشش‌های انبوه AOE اجرا می‌کنند.

یا اگر این به سلیقه شما نیست، یک بسط گذشته خاص را از لیست طولانی بازی انتخاب می‌کنید تا به جای آن سطح بازی را انجام دهید. در این حالت، شما اصلا هیچ بازیکنی در سطح حداکثری نخواهید دید، فقط تعداد معدودی از آنها که انتخاب کرده‌اند در آن قسمت خاص از محتوا نیز سطح شوند.

همه اینها زمانی است که شما یک مایل در دقیقه از سطوح عبور می کنید، مهارت های جدید را سریعتر از آنچه که می توانید سازگار کنید یاد می گیرید، و تماشا می کنید که وسایل شما در کمتر از 15 دقیقه اضافی می شود.

WoW: Forever & Classic درست است

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) و این همان چیزی است که Classic و Forever درست می شوند. رسیدن به سطح یک سن طول می کشد. واقعا این کار را می کند. من در حال حاضر 32 Hunter، 21 Warrior و 21 Priest در کلاسیک دارم. من در نیمه راه 60 (فقط تعداد) در آن Hunter هستم. این یکی از سریع‌ترین کلاس‌ها برای رسیدن به سطح در Vanilla WoW است، و زمان بازی من 2 روز و 1 ساعت است تا به این حد برسم. من در آن زمان می توانستم پنج کلاس در خرده فروشی داشته باشم. و با این حال، من 4 تا 6 روز دیگر فرصت دارم تا به سطح حداکثر برسم، اگر این کار را نکنم.

و نکته اینجاست: چون خیلی طول می کشد، وقتی حوصله ام سر رفته بود، مقدار باورنکردنی محتوای اضافی خارج از سطح بندی انجام داده ام. من زمانی را صرف انجام حرفه‌هایم کرده‌ام تا پول درآورم، زیرا دارم آماده می‌شوم تا در lvl 40 سوار شوم. من گروه بندی کرده ام و به سیاه چال هایی مانند Deadmines و Stockades سفر کرده ام. در تمام این مدت دویدن های فوق العاده خاطره انگیزی را با افراد خوب انجام می دهید، با پاک کردن، تماس های نزدیک، و خطوط کوئست که پایان آنها عمری طول کشیده است.

تجهیزات من نیز اهمیت دارد، و اگر چیزی از یک سیاهچال یا یک خط جستجوی طولانی به دست بیاورم، احساس مهمی می کنم. افزایش توان محسوس است من حتی خودم را با کمان سطح 37 Epic پذیرفته ام که برای بعد آماده است، و فقط در بانک من منتظر است. و سپس، البته، جادوهای جدید، استعدادهای جدید، من حیوان خانگی خود را دارم که از آن مراقبت کنم. همه آن بسیار قوی تر به نظر می رسد.

از نظر اجتماعی نیز، من مردم را در مورد زمانی که در حال تراز کردن هستم، سطوح بالا، سطوح پایین، می بینم. و ما به یکدیگر کمک می کنیم. ما در مورد چرخ دنده، در مورد مشخصات چت می کنیم، در حین عبور همدیگر را هوس می کنیم، حرف های بیهوده می زنیم.

من یک گروه چهار نفره از بازیکنان را مجبور کردم که بدون هیچ دلیلی جز کمک کردن، از مرگ در یک گروه جستجوی دشوار در Duskwood نجاتم دهند. چیزی از آن عایدشان نشد. این فقط یک نمونه است که در آن دوستان جدیدی در بازی پیدا کرده ام.

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) از آنجا که انجام هر کاری در کلاسیک بسیار طول می کشد - سفر، یادگیری - و از آنجایی که دنیا بسیار خطرناک است، چون به راحتی در دسترس نیست (حتی هیچ سنگ احضاری در Forever وجود ندارد)، تصمیمات و تعهدات شما مهم است.

اگر بخواهم دوباره رول کنم، دو روز دیگر، شاید بیشتر طول می‌کشد تا آن شخصیت را به 30 برسانم. در نتیجه، من به افرادی که ملاقات کرده‌ام، تجهیزاتم، شخصیتم در کل وابسته شده‌ام. حتی سرور من اگر سطح 40 تا 60 را ببینم، تقریبا یک حس ترس وجود دارد، مانند "آره، یک روز من در آن سطح خواهم بود، که آماده شده ام؛ نمی دانم چگونه خواهد بود؟"

این آرزویی است، و فقدان مکانیک عقب نشینی به آن کمک می کند. مانع آن نمی شود اینطور نیست که هیچ پیشرفت عمودی در اینجا وجود ندارد. مطمئنا در کلاسیک وجود دارد، و در واقع این چیزی است که آن را جذاب‌تر می‌کند، نه کمتر.

به سطح حداکثر برسید و از طریق سیاه چال ها آماده شوید. سپس شما برای حملات 10 نفره آماده هستید. پس از آن، به Molten Core، Onyxia's Lair و Blackwing Lair می روید. در نهایت، شما برای محتوای سطح بالا مانند Ahn'Qiraj و Naxxramas تنظیم شده‌اید. این یک سفر طولانی به سمت بالا است.

اگر تجهیزات کافی برای شخصیت خود نداشته باشید، عملکرد ضعیفی خواهید داشت یا نمی توانید در سطح بعدی محتوا رقابت کنید. اما همه آن مطالب از روز اول هنوز مرتبط هستند. نگاهی اجمالی به آن دسته از بازیکنانی که در اطراف شهرهای پایتخت می دوند، بیاندازید و از آن شگفت زده می شوید.

از نظر بصری چشمگیر است. آنها آن زمان را به بازی، آن شخصیت، آن کلاس اختصاص داده اند و در نتیجه قدرتمند هستند. شما می توانید آن را ببینید، مطمئنا بدون ترانس ماگ.

ناقص بودن آن را بیشتر، نه کمتر، اجتماعی می کند

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) با همه حساب ها، Classic World of Warcraft و متعاقبا Forever، بازی های ناقصی هستند. البته از منظر سهامداران. شما این سرمایه گذاری هنگفت زمانی را از سوی توسعه دهندگانی که محتوایی را تولید می کنند در اختیار دارید که فقط تعداد کمی از آن ها را می بینند. رسیدن به سطح حداکثر در مقایسه با WoW مدرن، یک سن طول می کشد، و سرعت کندتر آن در مقایسه مستقیم با حالت زنده دکمه-مشیر که در Midnight داریم، می تواند شبیه به سختی باشد.

اما این عدم دسترسی، نیاز به زمان است که به Forever و Classic حس اجتماعی بودن آنها را می دهد. این باعث می شود که به دنیا، کلاس، شخصیت و نژاد خود احساس دلبستگی کنید. احساس می‌کند که ساکن است، و همین باعث می‌شود که احساس کند یک MMO واقعی است.

World of Warcraft Forever به شدت بر اساس کلاسیک ساخته شده است. بلیزارد بارها و بارها این را بیان کرده است. کل بازی بر اساس این ایده که کلاسیک ممکن است در یک جدول زمانی جایگزین، که در آن توسعه دهندگان محتوای جدید اضافه کرده اند اما به اصول طراحی اصلی وفادار مانده اند، ساخته شده یا ساخته شده است.

البته آنها در نمونه های خاصی قبلا منحرف شده اند. به عنوان مثال، این بازی در حال حاضر دارای تعدادی بهبود کیفیت زندگی در کلاس ها، یک گروه یاب و لوازم آرایشی است.

با این حال، طبق آنچه من دیده ام، Forever در حال حاضر در مسیر خوبی قرار گرفته است. تردمیل دنده عمودی کمتر و شیب افقی کمی بیشتر خواهد بود. از آنچه تاکنون دیده‌ایم، تسطیح و دنده‌های عمومی تقریبا همتراز با کلاسیک است، البته کمی سریع‌تر.

کاری که بلیزارد باید انجام دهد، به عقیده این روزنامه نگار فروتن، این است که همان سرعت را حفظ کند. به جای عجله برای استقرار محتوای جدید، یا منع خود از افزودن چیزی بر روی دستورالعمل‌های خودسرانه و ذهنی «وفادار ماندن به تجربه دنیای وارکرفت وانیلی»، باید بپرسند، «آیا این باعث کاهش زمان تعهد می‌شود یا بازی را در دسترس‌تر می‌کند؟»

اگر هر یک از پاسخ‌ها مثبت است، جای بحث وجود دارد.

آیا می توان World of Warcraft خرده فروشی را نجات داد؟

(اعتبار تصویر: Blizzard Entertainment) اما جانور بیمار چه می شود؟ درباره Midnight و منظره‌ای با سرعت سریع و کارتونی‌شده Mythic+، مملو از تایمرها، پاداش‌ها و مکانیک‌های فراوان آن چه می‌توان گفت؟ چه چیزی را می توان از Forever فراتر از سایه بان های بهتر و مه حجمی بیرون کشید؟ پاسخ به این سوال چالش برانگیز است. Midnight یک پایگاه بازیکن فعال دارد، افرادی که آن را دوست دارند. کسانی که برای طبیعت پر شدت و تلنگر تعقیب متا زندگی می کنند. تغییر آن بازی و کلاسیک‌تر کردن آن، می‌تواند ذاتا منفور باشد.

و با این حال، باید ببینیم که World of Warcraft: Forever دقیقا چقدر خوب عمل می کند. اگر همان چیزی باشد که ما انتظار داریم و با اختلاف قابل توجهی از پایه بازیکنان Midnight کوتوله شود، بعید است که بلیزارد آن را نادیده بگیرد.

من واقعا معتقدم که تراز کردن با سرعت آهسته‌تر، فقدان مکانیک عقب‌نشینی و سیستم دنده‌ای ساده شده Midnight را به‌طور چشمگیری بهبود می‌بخشد و در واقع همه چیز را از بسط نبرد آزروت به بعد بهبود می‌بخشد. این که آیا این اتفاق بیفتد، خوب، باید منتظر بمانیم و ببینیم. در حال حاضر، می‌توانید من را با سر در همان چیزی که World of Warcraft باید می‌بود، و احتمالا باید به آن پایبند می‌بود، در تمام آن سال‌ها قبل پیدا کنید.