Zepbound و Mounjaro ممکن است چربی قهوهای کالریسوز بدن را فعال کنند
Tirzepatide که با نام های Mounjaro و Zepbound فروخته می شود، چربی قهوه ای سوزاننده کالری را در موش های چاق فعال کرد و یک اثر متابولیک بالقوه فراتر از سرکوب اشتها را آشکار کرد. اگر این یافته در انسان تایید شود، میتواند به توضیح مزایای قوی این دارو و الهام بخشیدن به درمانهای جامعتر برای چاقی و دیابت کمک کند.
تیرزپاتید به یک درمان مهم برای چاقی و شرایط مرتبط با آن مانند دیابت تبدیل شده است، اما دانشمندان هنوز در حال کار برای درک دقیق چگونگی تأثیر آن بر بدن هستند. مطالعهای روی موشها نشان میدهد که این دارو ممکن است به طور مستقیم متابولیسم را با فعال کردن بافت چربی قهوهای، نوعی چربی که در استفاده از انرژی تخصص دارد، بهبود بخشد.
به گفته محققان، این یافتهها سرنخهای جدیدی در مورد نحوه عملکرد تیرزپاتید ارائه میدهد و میتواند به توسعه درمانهای گستردهتر برای چاقی و سایر اختلالات متابولیک کمک کند.
این تحقیق توسط ماریون پیرو، محقق Ramón y Cajal در دانشکده زیست شناسی و موسسه زیست پزشکی دانشگاه بارسلونا (IBUB)، موسسه تحقیقاتی Sant Joan de Déu (IRSJD) و CIBER در فیزیوپاتولوژی چاقی و تغذیه (CIBEROBN) هدایت شد.
تیرزپاتید (نام عمومی داروی مونجارو) برای مدیریت وزن در بزرگسالان مبتلا به چاقی یا اضافه وزن با بیماری های همراه و همچنین برای درمان دیابت شیرین نوع 2 که به خوبی کنترل نشده است، تایید شده است.
برخلاف برخی دیگر از داروهای چاقی، تیرزپاتید گیرنده های دو عامل هورمونی را به طور همزمان هدف قرار می دهد: GIP و GLP-1. این مکانیسم دوگانه می تواند باعث کاهش وزن قابل توجهی شود، عمدتا به این دلیل که دارو مصرف غذا را کاهش می دهد.
محققان می خواستند تعیین کنند که آیا تیرزپاتید همچنین تغییرات متابولیکی ایجاد می کند که نمی توان آن را صرفا با خوردن کمتر توضیح داد.
برای بررسی، این تیم بررسی کردند که چگونه این دارو بر رسوبات چربی مختلف در یک مدل آزمایشی موش تأثیر میگذارد، زیرا این نوع تجزیه و تحلیل دقیق بافت را نمیتوان به راحتی در انسان انجام داد. موش های چاق - که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه می شدند - تحت درمان با تیرزپاتید قرار گرفتند.
سپس محققان آن حیوانات را با موش هایی که دارو دریافت نکردند اما به همان مقدار غذا داده بودند، مقایسه کردند. با کنترل مصرف غذا به این روش، دانشمندان میتوانند تغییرات ایجاد شده توسط تیرزپاتید را از تغییرات ناشی از کاهش مصرف کالری تشخیص دهند.
تجزیه و تحلیل نشان داد که تیرزپاتید بافت چربی قهوه ای را فعال می کند. برخلاف بافت چربی سفید، که در درجه اول چربی را ذخیره می کند و تمایل به تجمع در چاقی دارد، چربی قهوه ای در استفاده از انرژی و «سوزاندن» کالری از غذا تخصص دارد.
ماریون پیرو میگوید: «این فعالسازی با افزایش ظرفیت سوزاندن انرژی متابولیک و تولید باتوکینها توسط بافت چربی قهوهای مرتبط است، مولکولهایی که برای متابولیسم مفید هستند».
یافتهها نشان میدهد که تیرزپاتید ممکن است بر متابولیسم تأثیر بگذارد که فراتر از کاهش وزن ناشی از سرکوب اشتها و کاهش مصرف غذا باشد.
این محقق خاطرنشان کرد: این دارو نه تنها وزن بدن را کاهش می دهد، بلکه اثرات مفیدی بر متابولیسم نیز دارد، بافت چربی قهوه ای فعال گلوکز و چربی بدن را می سوزاند که نه تنها در کاهش وزن بدن، بلکه در کاهش سطح گلوکز و چربی خون و بهبود متابولیسم نقش دارد.
دانشمندان مدتهاست که فعالسازی چربی قهوهای را به عنوان یک استراتژی بالقوه مفید برای درمان چاقی و سایر بیماریهای متابولیک میدانند. با این حال، تلاش های قبلی برای فعال کردن بافت چربی قهوه ای با داروها اغلب به دلیل عوارض جانبی ناخواسته، به ویژه آنهایی که بر قلب تأثیر می گذارد، ناموفق بوده است.
این محقق توضیح می دهد: "تیرزپاتید، اگرچه بافت چربی قهوه ای را فعال می کند، اما این اثرات منفی را ندارد، برعکس، فواید قلبی عروقی را نشان می دهد. اگر یافته های ما در انسان تایید شود، اهمیت توسعه استراتژی های درمانی را تقویت می کند که نه تنها مصرف غذا را کاهش می دهد، بلکه باعث افزایش مصرف انرژی و فعال شدن چربی قهوه ای می شود."
نتایج این ایده را تایید میکند که درمانهای چاقی ممکن است زمانی مؤثرتر باشند که به جای تمرکز بر اشتها، چندین فرآیند فیزیولوژیکی را همزمان هدف قرار دهند.
او می افزاید: "این می تواند به بهبود کنترل وزن و کاهش اختلالات مرتبط مانند دیابت نوع 2 و سایر اختلالات متابولیک کمک کند."
تصویر واضح تر از نحوه عملکرد تیرزپاتید نیز می تواند بر نحوه تجویز داروهای این دسته در آینده تأثیر بگذارد.
او تاکید میکند: «تشخیص پروفایلهای بیمار میتواند بیشترین سود را داشته باشد، بهعنوان مثال آنهایی که مصرف انرژی کمتری دارند، دری را برای پزشکی شخصیتر باز میکند، نه تنها بر اساس کنترل اشتها یا وزن، بلکه بر اساس وضعیت کلی متابولیک».
با این حال، محققان هشدار میدهند که این یافتهها از موشها به دست میآیند و هنوز نمیتوان تصور کرد که این یافتهها به همان شیوه برای افراد اعمال شود. متابولیسم انسان و موش می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد، همانطور که توزیع بافت چربی و پاسخ به داروها نیز متفاوت است.
پیرو در پایان می گوید: «از آنجایی که این مطالعه روی موش ها انجام شده است، باید محتاط باشیم، زیرا ممکن است تفاوت های قابل توجهی بین گونه ها از نظر تنظیم متابولیسم، توزیع بافت چربی و پاسخ به داروها وجود داشته باشد. بنابراین، ما به شواهد بالینی بیشتری در مورد اثر این داروها بر روی چربی در انسان نیاز داریم».
مواد ارائه شده توسط دانشگاه بارسلونا. توجه: محتوا ممکن است برای سبک و طول ویرایش شود.
دانشمندان برای اولین بار یک کوانتومی از صدا را تماشا کردند
موتور ماهواره ای جدید می تواند از جو زمین به عنوان سوخت برای ماندن در مدار به طور نامحدود استفاده کند
دانشمندان به دنبال سیاهچاله های کوچک پنهان شده در برخورد LHC هستند
محققان کشف کردند که چه چیزی ممکن است به یکی از شایع ترین اختلالات ستون فقرات در جهان کمک کند
متن اصلی (انگلیسی)
Zepbound and Mounjaro may turn on the body’s calorie-burning brown fat
Tirzepatide, sold as Mounjaro and Zepbound, activated calorie-burning brown fat in obese mice, revealing a potential metabolic effect beyond appetite suppression. If confirmed in humans, the finding could help explain the drug’s powerful benefits and inspire more comprehensive treatments for obesity and diabetes.