"آنها شروع به بمباران ما با پهپادها کردند": حملات روسیه زاپوریژژیا را عصبی می کند

Zaporizhzhia، اوکراین - تنها هشت نفر در روستای Volodymyr باقی مانده اند. این آخرین شمارشی بود که او قبل از تصمیم به ترک به یاد می آورد.

او در حالی که دست های قرمز و تاول زده اش را عصبی به هم می مالید، گفت: «ما در زیرزمین بودیم که شروع به بمباران ما با هواپیماهای بدون سرنشین کردند. همانطور که می بینید، من کاملا سوختم.

هفته گذشته، او از خانه خود در پرئوبراژنکا، کمی بیش از 40 کیلومتر (25 مایل) از جایی که اکنون در یک پناهگاه برای آوارگان در پایتخت منطقه، زاپوریژژیا، نشسته است، گریخت.

روستاهای جنوب Zaporizhzhia تحت حملات فزاینده روسیه قرار گرفته اند.

در 2 نوامبر، در یکی از مرگبارترین حملات سال جاری در اوکراین، 9 بمب روسی به شهر کومیشوواخا اصابت کرد و حداقل 50 نفر را کشت. بسیاری برای دریافت کمک های بشردوستانه در یک مدرسه محلی جمع شده بودند. چندین نفر هنوز مفقود هستند و بیم آن می رود که در زیر آوار مرده باشند.

تهدید دائمی بمب ها و هواپیماهای بدون سرنشین زندگی روزمره را تقریبا غیرقابل تحمل می کند.

در طول سه سال گذشته، این جنگ ثابت کرده است که یک ارتش دیگر نیازی به چکمه روی زمین ندارد.

ورود هواپیماهای بدون سرنشین روسی با دید اول شخص (FPV) اغلب نشانه ای از پیشروی تدریجی پیاده نظام روسی است. تصاویر مستند نشان می دهد که این پهپادها عمدا وسایل نقلیه و غیرنظامیان را در خیابان ها هدف قرار می دهند. اوکراینی ها می گویند هواپیماهای بدون سرنشین غیرنظامیان را در شهرهایی از جمله خرسون، کراماتورسک و اسلوویانسک تحت تعقیب قرار داده اند.

در حال حاضر، Zaporizhzhia برخی از علائم هشدار دهنده مشابه را نشان می دهد.

مدیریت شهری هر چه در توان دارد برای محافظت از ساکنان انجام می دهد و شبکه های ضد پهپاد را بر روی خیابان ها و زیرساخت های غیرنظامی در محله کیهان نصب می کند. اما پنجره‌های تخته‌شده و ساختمان‌های بمب‌گذاری‌شده در سرتاسر شهر نشان می‌دهند که کاهش تهدید پس از رسیدن پهپادها چقدر دشوار است.

دنیس کنیش، یکی از مقامات اداره نظامی منطقه ای، می گوید که مقامات آماده می شوند تا پناهگاهی را که ولدیمیر در آن اقامت دارد، به محله دیگری منتقل کنند «در صورت بدتر شدن وضعیت».

بسیاری از افراد در پناهگاه سالخورده هستند یا تحرک محدودی دارند. برخی فاقد مدارک مورد نیاز برای نقل مکان هستند و این امر تخلیه را دشوارتر می کند.

برخی دیگر ترجیح می دهند در Zaporizhzhia، نزدیک خانه های قبلی خود بمانند و امیدوار باشند که جنگ پایان یابد و آنها بتوانند برگردند.

از آغاز جنگ، زاپوریژژیا پناهگاهی برای هزاران آواره داخلی که از اشغال روسیه گریخته اند فراهم کرده است. مردم از شهرهایی مانند ماریوپل و ملیتوپل که در اوایل درگیری تحت کنترل روسیه قرار گرفتند، وارد شده اند.

اکنون، با بدتر شدن وضعیت امنیتی، برخی از کسانی که زمانی برای امنیت به زاپوریژژیا گریختند، با این احتمال مواجه می‌شوند که مجبور به ترک مجدد شوند.

آلینا که در یک گل فروشی زیر تورهای پهپاد محافظ کار می کند، گفت: "البته ممکن است مجبور به ترک شوم، اما نمی خواهم."

او تقریبا هر روز صدای پهپادهای روسی را می شنود.

در همان نزدیکی، در امتداد بزرگراه Pryberezhna که رودخانه را دنبال می کند، هر پمپ بنزین و تجارت با توری محافظ پوشانده شده است.

ناتالیا، کارمند یک پمپ بنزین گفت: "این ترسناک و خطرناک است، همه چیز در حال پرواز است. همین امروز یک پهپاد بر فراز ما پرواز کرد."

اوایل آن روز، موشک‌های روسی باندرول، یک نوع موشک کروز ارزان‌قیمت با موتور جت، به یک مرکز خرید و پل اصلی شهر اصابت کرد. یک پهپاد FPV نیز به اتوبوس شهری برخورد کرد.

زاپوریژژیا هنوز نشانه هایی از عادی بودن دارد. چراغ‌های چشمک‌زن بر روی تراس‌های رستوران‌ها آویزان است و برخی از خیابان‌ها هنوز پر از زندگی هستند.

مردم به تدریج با هر تهدید جدید سازگار می شوند. با خیابان های پوشیده از شبکه شروع می شود. سپس پارازیت پهپادها روی سقف اتوبوس های شهری. پل ها دارای حفره های شکافی از حملات هستند. کودکان با حمل آشکارسازهای پهپاد در اطراف راه می روند.

کنیش می گوید که مقامات آماده هستند تا در صورت فرا رسیدن زمان، شهر را تخلیه کنند.

او به الجزیره گفت: «محاسبه [تعداد مردم در شهر] بسیار دشوار است زیرا هر روز مردم زاپوریژژیا را ترک می کنند. جمعیت شناسی در گوگل با واقعیت مطابقت ندارد.