آیا می توانید راه خود را برای زندگی بهتر تصور کنید؟

جیلیان اندرسون یک بازیگر است، اما او همچنین به یک مادرخوانده پری برای رابطه جنسی تبدیل شده است. در برنامه تلویزیونی آموزش جنسی، او در نقش ژان میلبرن، درمانگر جنسی بسیار صریح بازی می کند. در فیلم اخیر Teenage Sex and Death at Camp Miasma، او یک زن مسن‌تر با اعتماد به نفس اروتیک در مقابل یک زومر ترسو جنسی است. او یک بار در مراسم گلدن گلوب لباسی پوشیده بود. او یک برند نوشابه به نام G Spot راه اندازی کرد. در سال 2026، زمانی که پورن فراوان است، برنامه‌های دوستیابی به شما اجازه می‌دهند تا مشکلات خود را فهرست کنید، و می‌توانید یک ویبراتور در Walmart بخرید، ممکن است فکر کنید آمریکایی‌ها به چنین مدافعی نیاز ندارند.

وقتی اخیرا با اندرسون صحبت کردم، او این موضوع را مطرح کرد که ما انجام می دهیم.

آخرین کتاب او، از میان تمام تلاش‌های او برای حمایت از میل، یکی از صریح‌ترین کتاب‌ها به هر دو معنای کلمه است. او در حال آماده شدن برای بازی در نقش میلبرن، با کتاب جنجالی «باغ مخفی من» در سال 1973 برخورد کرد که نانسی فرایدی روزنامه‌نگار برای آن نامه‌هایی از زنان ناشناس درباره تخیلات جنسی آنها جمع‌آوری کرد. اندرسون با الهام گرفتن، فراخوان خود را برای ارسال ارسال کرد. او بیش از 1000 مورد را از کشورهایی مانند روسیه، لیبی، نیوزلند، نیجریه و کلمبیا دریافت کرد و آنها را به 174 مورد کاهش داد که به کتاب خواستم در سال 2024 تبدیل شد.

در اوایل این ماه، اندرسون دنباله‌ای را با عنوان «بیشتر» منتشر کرد.

این ایده که زنان می‌توانند به اندازه مردان بداخلاق باشند، اکنون به اندازه دهه 70 افراطی نیست. برخی از خوانندگان آنقدر از باغ مخفی من شوکه شدند که جمعه را به جعل مطالب متهم کردند. در مقابل، Want با نوشته‌های درخشان در نشریات معتبر مواجه شد و برای باشگاه‌های کتاب شرکتی انتخاب شد. اندرسون به من گفت، با این حال، خیال‌پردازی‌ها می‌توانند هدفی فراتر از جنبه شهوانی داشته باشند. با شنیدن بیشتر مشارکت‌کنندگان، او از این که چقدر اشتهای خود را با دقت تجزیه و تحلیل می‌کردند، شگفت‌زده شد.

او گفت: "آنها فراتر از آنچه من را روشن می کند؟" و آنها می پرسند: این در مورد من چه می گوید؟ چرا من این را می خواهم؟ از چه چیزی خجالت می کشم؟ اگر واقعا از زندگی بیشتر بخواهم چه اتفاقی می افتد؟

او معتقد است که فانتزی‌ها می‌توانند زنان را عادت دهند که نه تنها در اتاق خواب بلکه در روابط، حرفه و هر بخش از زندگی‌شان به خواسته‌های خود توجه کنند. اگر آنها این خواسته ها را جدی بگیرند، ممکن است شروع به دفاع از خود کنند - و شاید نیازهای خود را برآورده کنند. یا اگر نتوانند اولین قدم خودآگاهی کودک را بردارند، ممکن است فکر کنند: «چگونه در نرسیدن به آنچه می‌گوییم می‌خواهیم شریک هستیم؟»

به نظر می‌رسید که این موضوع به قدرت فانتزی وابسته است. اما More روشن می‌کند که چگونه تخیل می‌تواند به خودی خود تمرینی در اختیار باشد. حتی اگر چیزی را که می خواهید به دست نیاورید، ممکن است از خواستن چیزی به دست آورید. More یک قرنیه دوست داشتنی از علایق جنسی است. برخی از چیزهایی که حروف توصیف می‌کنند کلاسیک هستند: لمس محکم، نگاه مشتاقانه، سه نفری. برخی از صحنه‌ها به یاد ماندنی هستند: عیاشی در خمره‌ای از اسپاگتی، دنیای دیستوپیایی که تنها توسط مردانی که هرگز زنی را ندیده‌اند (البته تا زمانی که راوی از طریق دنباله‌دار به آن‌ها تحویل داده شود، بازتولید می‌کنند).

اما جالب ترین قسمت ها کثیف ترین نیستند. آنها لحظات کوچک تأمل هستند، زمانی که زنان در مورد شرایط گذشته و حال خود صحبت می کنند - و با صدای بلند در مورد آنچه ممکن است خیالات آنها در مورد خود عمیق تر آنها بگوید تعجب می کنند.

آنها اشتباه نمی کنند که فکر می کنند آن خاطرات می تواند متن های غنی برای من باشد. جاستین لهملر، روانشناس مؤسسه کینزی و نویسنده کتاب 2018 به من بگو چه می خواهی، در تماسی به من گفت که فانتزی های جنسی "زیستی روانی اجتماعی" هستند. این بدان معنی است که آنها می توانند تا حدی تحت تأثیر عوامل فیزیولوژیکی قرار گیرند: به عنوان مثال، زنان در هنگام تخمک گذاری، تخیلات جنسی مکرر را گزارش می کنند و پس از یائسگی کمتر. فانتزی ها را نیز می توان با ویژگی های روانی شکل داد.

برون گراها تمایل دارند موقعیت های اجتماعی بیشتری را تصور کنند - مانند افراد بیشتری که درگیر هستند - و افراد با وجدان بالا تمایل دارند با جزئیات بیشتری خیال پردازی کنند. (آیا دو نفر روی یک تخت هستند یا دو نفر روی یک تخت بزرگ با یک پتوی زیتونی هستند؟) بافت اجتماعی و تاریخی یک فرد می‌تواند روی آنچه که رویاپردازی می‌کند نیز تأثیر بگذارد. لهملر گفت در طول همه‌گیری ویروس کرونا، مردم فانتزی‌های بیشتری را گزارش کردند که شامل روابط عاشقانه و صمیمانه می‌شد – نیازهایی که شاید برآورده نشده بودند.

[بخوانید: خیلی از رابطه جنسی می ترسم]

بسیاری از نامه‌های More سرشار از اشتیاق هستند، نه تنها برای موقعیت یا احساس جنسی خاص، بلکه برای بخش گمشده‌ای از خود نویسنده. یک مادر خسته و کم قدردانی شده رویای کشف مجدد حس پویای قدیمی خود را در سر می پروراند. او می نویسد، این فانتزی یادآوری است که من هنوز در زیر لایه های روتین و سرکوب وجود دارم. زن دیگری می‌گوید: «در زندگی روزمره، اغلب به‌عنوان این چیز بامزه، کوچک و زیبا دیده می‌شوم- دختری باهوش، متین، و شیرین.

با این حال، در خیال‌پردازی‌هایم، آرزو می‌کنم در هرج و مرجم کاملا دیده شوم: خام، بدون فیلتر، بلند، گریه، التماس». مشارکت کنندگان نسبت به سابق، همکاران و دوستان خود هوس می کنند. آنها با گرایش جنسی خود دست و پنجه نرم می کنند. آنها هیجان را در زمانی که زندگی واقعی به نظر می رسد تسخیر کننده است، و لطافت زمانی که احساس نامهربانی می کند. در یک مطالعه، لهملر دریافت که تقریبا 80 درصد از شرکت کنندگان گفتند که "فانتزی مورد علاقه" آنها چیزی است که می خواهند به آن عمل کنند. فقط حدود 20 درصد گفتند که واقعا دارند.

این بخش دشوار است: رفتن از دانش به عمل، تصدیق به رهایی. اندرسون اشتباه نمی کند که گاهی اوقات فانتزی می تواند یک واکنش زنجیره ای را آغاز کند و به یک تغییر ملموس زندگی ختم شود. Lehmiller دریافته است که وقتی شرکای فانتزی های خود را با یکدیگر به اشتراک می گذارند، تمایل دارند گزارش دهند که انجام این کار آنها را نزدیک تر کرده و رابطه را بهبود می بخشد. برای زنان، افشای فانتزی ها و عمل به آنها با ثبات ارگاسم بیشتر همراه است.

در مقدمه More، اندرسون یکی از نامه‌های Want را به یاد می‌آورد که توسط شخصی نوشته شده بود که با مردی ازدواج کرده بود اما درباره زنی که در آن نزدیکی زندگی می‌کرد خیال‌پردازی می‌کرد. ظاهرا آن مشارکت‌کننده با اعتراف به علاقه‌اش چنان جرات کرد که تغییرات عمده‌ای در زندگی ایجاد کرد - و در نهایت با همسایه‌اش رابطه برقرار کرد. اندرسون می نویسد: «در به دست آوردن بینش در مورد آنچه ممکن است بخواهیم، ​​واقعا ممکن است به رسیدن به خواسته هایمان نزدیک تر شویم.»

البته محدودیت های روشنی برای کارهایی که فانتزی می تواند انجام دهد وجود دارد. مهم نیست که یک زن چقدر می تواند دقیقا آنچه را که او را هیجان زده می کند، ارتباط برقرار کند، ممکن است همچنان با موانع بزرگی برای عمل روبرو شود. اندرسون به من گفت که در سرپرستی More، می‌خواست نامه‌هایی از کشورهایی مانند عربستان سعودی و جیبوتی جمع‌آوری کند، جایی که آزادی زنان به‌ویژه محدود می‌شود.

اما در جیبوتی، بیش از 70 درصد از زنان 25 ساله یا بالاتر هرگز تحصیلات رسمی نداشته اند. در عربستان سعودی، قانونی در سال 2022، قیمومیت مرد را بر زنان متاهل رسمیت داد، و حمایت مالی را منوط به «اطاعت» همسرش کرد و بیان کرد که فرد برای پرهیز از رابطه جنسی به رضایت همسرش نیاز دارد. در ایالات متحده نیز، بسیاری از زنان تحت تأثیر عواملی مانند فقر، خشونت، بار طاقت‌فرسا کار مراقبت هستند که نمی‌توانند با جسورانه درخواست بهتر آن‌ها را حل کنند. گاهی اوقات زنان در نرسیدن به خواسته خود شریک هستند. مواقع دیگر، آنها به سادگی تحت ستم قرار می گیرند.

[ بخوانید: جنگ فرهنگی در اتاق خواب ]

اندرسون از این واقعیت غافل نیست. او در بیشتر تصدیق می کند که برای برخی از زنان، صحبت آشکار در مورد تمایلات جنسی می تواند خطرناک باشد. او همچنین تصدیق می‌کند که بسیاری از مردم در مورد موقعیت‌هایی که نمی‌خواهند تحقق یابد، خیال‌پردازی می‌کنند. (یکی از همکاران حدس می‌زند که با تصویر کردن خشونت جنسی، کنترلی بر موقعیت‌هایی اعمال می‌کند که در زندگی واقعی نمی‌توانست جلوی آن را بگیرد یا تحت تأثیر قرار دهد.) برای بسیاری از این زنان، فانتزی ممکن است نتیجه‌ای قابل اندازه‌گیری نداشته باشد. اما آنها هنوز هم می توانند عاملی را در گوشه های محافظت شده ذهن خود پیدا کنند.

قدرت می‌تواند ناشی از خودشناسی، یا در آغوش گرفتن لذت، یا از کارگردانی صحنه‌هایی باشد که هیچ کس به جز خود لذت نمی‌برد. لهملر گفت که فانتزی می تواند نوعی "مراقبت از خود" باشد، یک مکان ذهنی خصوصی برای سر خوردن. این سوال برای برخی از زنان ممکن است این نباشد که چگونه شرایط خود را تغییر دهند. همانطور که اندرسون می گوید، ممکن است اینطور باشد: "چگونه می توانیم از درون، در فضاهای کوچک و صمیمی خود، هر کاری را که لازم است انجام دهیم تا یک پا را جلوی پای دیگر بگذاریم؟"

این چالش فقط برای زنان مرتبط نیست. Lehmiller در واقع دریافته است که به طور متوسط، مردان نسبت به زنان در مورد تخیلات جنسی خود شرمساری بیشتری را گزارش می‌کنند - شاید به این دلیل که مردان بیشتر احتمال می‌دهند که بگویند شادی‌هایشان به نوعی تابو است، اما شاید هم به این دلیل که اشتراک‌گذاری اشتیاق‌های شما مستلزم آسیب‌پذیری است و به بسیاری از آنها آموزش داده شده است که دیوارهای خود را بالا نگه دارند. (آنها نیز ممکن است از کتابی که خودپذیری وابسته به عشق شهوانی را تشویق می کند سود ببرند.)

با این حال، شنیدن لذت بردن از زنان مور از خلاقیت‌های خود لذت‌بخش منحصربه‌فردی است – با آزادی که فکر می‌کنم نانسی فرایدی احساس غرور کند. در برخی از نامه های مورد علاقه من، هیچ نکته روشنی در مورد آنچه که نویسنده از دست داده است یا با چه آسیبی باید کنار بیاید وجود ندارد. یک زن که اخیرا دارو مصرف نکرده بود، توضیح داد که میل جنسی و رویاهای خود را بازگردانده است. او که گویی از پشت بام فریاد می زند، نوشت: «میلیاردها کهکشان، ستاره و سیاره در جهان هستی وجود دارد و من روی زمین زنده هستم. من یک انسان هستم، رویاها و اهدافی دارم.

من دیگر مسافر بدن خودم نخواهم بود.» آنچه مهم است، اصل فانتزی نیست، یا اینکه در زندگی واقعی چه اتفاقی می افتد. این به خودی خود عمل خیال پردازی است. وقتی کتابی را با استفاده از لینک موجود در این صفحه خریداری می کنید، کمیسیون دریافت می کنیم. از شما برای حمایت از آتلانتیک سپاسگزاریم