آیا وایکینگ ها واقعا تیرهای آتشین را به سمت قایق های تشییع جنازه پرتاب کردند؟

در فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی، این یک موتیف محبوب است: یک وایکینگ مرده روی یک قایق قرار می‌گیرد و به آرامی به سمت دریا می‌رود. از خشکی، یک کماندار تیر آتشینی را پرتاب می کند که بر روی قایق می افتد و آن را در شعله های آتش فرو می برد.

این در فیلم "وایکینگ ها" محصول 1958، نمایش "وایکینگ ها" در کانال History و سریال های فانتزی مانند "بازی تاج و تخت" دیده شده است. اما آیا وایکینگ ها واقعا این کار را کردند؟

برای پی بردن به این موضوع، از کارشناسان پرسیدیم که آیا شواهد باستان شناسی یا تاریخی برای حمایت از این ایده وجود دارد یا خیر.

شواهد باستان شناسی

برای خبرنامه ما ثبت نام کنید

در خبرنامه هفتگی Life's Little Mysteries ثبت نام کنید تا آخرین رازها را قبل از اینکه آنلاین شوند، دریافت کنید.

منابع ما خاطرنشان کردند که تدفینی مانند این شواهد باستان شناسی کمی به جا می گذارد. هاوارد ویلیامز، استاد باستان شناسی در دانشگاه چستر در بریتانیا، در ایمیلی گفت: چنین اقداماتی ردپای کمی از خود به جا می گذارد و توسط منابع باستان شناسی تایید نشده است.

ارین مک گوایر، استاد مردم شناسی در دانشگاه ویکتوریا در کانادا نیز به این محدودیت اشاره کرد. مک گوایر در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «از دیدگاه باستان‌شناسی، ما هیچ مدرکی برای این نقش بسیار رایج نداریم.» و افزود که تشخیص آتشی که با یک تیر آتش زده از یک آتش معمولی دشوار است. مک گوایر افزود: علاوه بر این، کشتی های غرق شده با بقایای انسان در سطح جهانی بسیار نادر است. "برای حفظ آنها شرایط محیطی خاصی لازم است و من هیچ کدام را از عصر وایکینگ ها نمی شناسم."

کشتی گوکستاد وایکینگ از نروژ که قدمت آن به بیش از 1100 سال پیش باز می گردد. (اعتبار تصویر: فرانچسکو بونینو از طریق آلامی) با این حال، وایکینگ ها دریانوردان چیره دست بودند و اغلب مردگان خود را می سوزاندند. مک گوایر خاطرنشان کرد که شواهدی وجود دارد که وایکینگ ها کشتی ها را سوزاندند. مک‌گوایر گفت: «نمونه‌های باستان‌شناسی کشتی‌ها و بخش‌هایی از کشتی‌ها را داریم که در هنگام تشییع جنازه سوزانده شده‌اند، در حالی که هنوز در خشکی هستند و پس از سوزاندن دفن شده‌اند».

اینها شامل کشتی Myklebust قرن نهمی است، یک کشتی سوخته وایکینگ ها که در تپه ای در نروژ پیدا شد و برای یک فرد ثروتمند، احتمالا یک پادشاه، ساخته شده بود.

شواهد و افسانه های تاریخی

شاید نزدیکترین شواهد تاریخی برای مراسم تیر آتش از احمد بن فضلان، مسافر عرب قرن دهمی باشد که به رودخانه ولگا در روسیه کنونی رفت و زمانی را با گروه های وایکینگ در آنجا گذراند. در روایت مکتوب ابن فضلان، یک رؤسای وایکینگ ها را بر قایق سوار می کنند که به آتش کشیده می شود.

با این حال، تفاوت های کلیدی بین این روایت و صحنه به تصویر کشیده شده در فرهنگ عامه وجود دارد. اول، هیچ فلش شعله ور وجود ندارد. در عوض، قایق توسط شخصی که به عنوان یک عزادار اصلی توصیف می شود، آتش زده شد. علاوه بر این، قایق و فرمانده مرده آن در خشکی بودند، نه روی آب.

اگرچه کاملا تاریخی نیست، برخی روایت‌های افسانه‌ای و افسانه‌ای از تدفین در دریا وجود دارد که احتمالا از رویدادهای واقعی الهام گرفته شده‌اند. ویلیامز گفت: «از ادبیات قرون وسطی، ما اشاره‌های نادری به قایق‌ها/کشتی‌هایی داریم که در تشییع جنازه روی آب شرکت می‌کنند».

یک کشتی 1000 ساله وایکینگ از دانمارک. (اعتبار تصویر: اولی اسکارف از طریق گتی ایماژ) در شعر حماسی "بیوولف"، مراسم تشییع جنازه پادشاه دانمارک، اسکلد اسکفینگ، پادشاه مرده را در کشتی قرار می دهد که به سمت دریا می رود. ویلیامز گفت، در کتاب اسکاندیناوی قرن سیزدهم «Heimskringla» نوشته اسنوری استورلوسون از ایسلند، «هاکی پادشاه دریا [به‌گونه‌ای که جسدش با همراهان کشته‌شده‌اش می‌سوخت»، و در داستان دیگری از استورلوسون، «خدای بالدری و برادرش توسط ثارلیت، خدای بالدری و برادرش را به آتش کشیدند».

مک گوایر گفت که مراسم تشییع جنازه بالدر به ویژه قابل توجه بوده است و اشاره کرد که این مراسم الهام بخش J.R.R. تالکین صحنه ای مشابه را در کتاب های "ارباب حلقه ها" خود گنجاند.

مشکلات عملی

کارشناسان خاطرنشان کردند که این نوع تدفین با تیر آتشین ممکن است حتی امکان پذیر نباشد.

ماتیاس توپلاک، رئیس بخش باستان شناسی موزه وایکینگ هایتابو در آلمان، در ایمیلی به لایو ساینس گفت: «شخصا سوزاندن در دریا با استفاده از یک کشتی که از ساحل با تیرهای شعله ور روشن شده است را غیرواقعی می دانم. آزمایش‌های خودم نشان می‌دهد که روشن کردن چیزی با تیرهای شعله‌ور اصلا آسان نیست.»

وی خاطرنشان کرد: آتش باید چند ساعت در دمای بالا بسوزد تا سوزاندن سوزانده شود. توپلاک گفت: "در دریا، کشتی احتمالا قبل از سوزاندن جسد به اندازه کافی غرق می شود." علاوه بر این، البته این خطر نیز وجود دارد که یک کشتی در اثر جریان یا باد به کشتی‌ها یا تأسیسات بندری دیگر رانده شود.

مک گوایر همچنین خاطرنشان کرد که این ایده مشکلات عملی دارد. "اگر یک قایق در حال سوختن را روی آب بفرستید، چگونه می‌توانید جلوی آن را بگیرید که با محتوای نسبتا وحشتناک به ساحل بیفتد؟"

اسرار مرتبط

آیا وایکینگ ها واقعا اینقدر خشن بودند؟

چرا وایکینگ ها آمریکای شمالی را مستعمره نکردند؟

دورترین جایی که وایکینگ ها به آن رسیده اند کدام است؟

به طور کلی، دانشمندانی که با آنها صحبت کردیم تردید داشتند که وایکینگ ها از تیرهای آتشین برای سوزاندن قایق های تشییع جنازه که در دریا فرو رفته بودند استفاده می کردند. توپلاک گفت: «هرچقدر هم که ایده چنین صحنه تشییع جنازه رمانتیک باشد، متأسفانه آن را بسیار بعید می دانم.

در عوض، ویلیامز گمان می‌کند که فیلم‌های هالیوودی قرن بیستم نقش مهمی در ایجاد این ایده داشتند. ویلیامز گفت: «من شدیدا گمان می‌کنم که منشأ این ترانه خاص به فیلم وایکینگ‌ها در سال 1958 و صحنه پایانی تشییع جنازه اینار باشد.

ویلیامز افزود: «درباره نحوه رفتار وایکینگ‌ها با مردگان خود کمی توضیح می‌دهد، اما درباره ایده‌آل‌های ارزشمند ما درباره سرنوشت، افتخار و مرگ که به «وایکینگ‌های فانتزی» و تاریخی مرتبط است، چیزهای زیادی به ما می‌گوید.»

با مسابقه وایکینگ ما ببینید چقدر در مورد مردمان باستانی می دانید!