از شادی آواز بخوانید: "یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای سلامت روان خود انجام دهید، پیوستن به گروه کر است"

گروه های کر ممکن است مترادف با جادوی کریسمس و سرودهای جشن باشند، اما قدرت نشاط بخشی آواز گروهی تاریخ فروش فصلی ندارد. در هر عصری در مکان های محلی در سراسر کشور، مردم دور هم جمع می شوند تا آواز بخوانند. برخی به دنبال برقراری ارتباط در دنیایی هستند که به طور فزاینده ای از هم پاشیده شده است، برخی دیگر به دنبال فرار از فشارهای زندگی روزمره یا افزایش اعتماد به نفس هستند - اما هر چه آنها را از در بکشد، همه آنها احساس سبکی نسبت به زمانی که وارد شده اند را ترک می کنند. ثابت شده است که آواز گروهی چیزی بیش از یک سرگرمی لذت بخش یا یک سنت عید است.

در حال تبدیل شدن به پادزهری برای تنهایی و بی تفاوتی است.

ریچل دمپسی، بنیانگذار Singing for Change، ابتکاری در پروژه تغییر دایره کامل او، که هدف آن تقویت ارتباط، خرد و انعطاف‌پذیری به نفع مردم و سیاره زمین است، می‌گوید: «وقتی آواز می‌خوانیم، اکسی توسین، هورمون عشق انسانی ترشح می‌کنیم. دمپسی دارای مدرک کارشناسی ارشد در اتنوموزیکولوژی از دانشگاه کوئینز بلفاست است، رشته ای که او آن را «انسان شناسی موسیقی و نحوه تلاقی آن با جامعه و فرهنگ» توصیف می کند.

در حالی که فواید آواز خواندن برای سلامت جسمی و روانی به خوبی تثبیت شده است، او می‌گوید که این تأثیر بر ارتباط انسانی است که بیش از همه او را مجذوب خود می‌کند.

او می‌گوید: «علم چگونگی ایجاد و تقویت پیوند بین افراد با آواز خواندن بسیار جالب است. یک مطالعه در دانشگاه آکسفورد در سال 2015 به دنبال بزرگسالانی بود که در کلاس‌های هفتگی آواز، نوشتن خلاق و کاردستی شرکت می‌کردند. تنها پس از یک ماه، آنهایی که در گروه آواز بودند، احساس نزدیکی و ارتباط اجتماعی بیشتری نسبت به شرکت کنندگان در کلاس های دیگر گزارش کردند.

مادر دو فرزند آواز خواندن را به عنوان «فناوری زیستی-روانی-اجتماعی برای ارتباط و مسیری به سوی رفاه» توصیف می‌کند و میزبان حلقه‌های آوازخوانی منظم در یک کابین دنج در باغ پشتی خانه‌اش در نیوتاون‌مونت‌کندی، و همچنین کارگاه‌هایی در دوبلین ۲ است.

برای دمپسی، بزرگترین مانع برای مردم توانایی نیست، بلکه باور است. او می‌گوید: «این روزها مردم به شدت از صدایشان ممانعت می‌کنند. "آنها بسیار پر از شرم هستند زیرا زمانی شخصی به آنها گفت که نمی توانند آواز بخوانند. اما در واقع، این امر باعث انکار مردم از حق انسانی آنها - آواز خواندن با دیگران است." او استدلال می کند که آواز خواندن بی جهت منحصر به فرد شده است. "این فعالیت ویژه ای است که شما یا واجد شرایط آن هستید یا ندارید. تعداد بسیار کمی از ما احساس می کنیم."

تارا هفرنان، بنیانگذار Sing for Joy مستقر در واترفورد، این دیدگاه را دارد. این سازمان به منظور دسترسی به آواز برای همه، صرف نظر از تجربه یا توانایی، تأسیس شد. معلم موسیقی و مربی آواز می‌گوید: «ما به راحتی باورهای بیرونی را قبول می‌کنیم. "اگر کسی به شما گفته باشد که شما خواننده خوبی نیستید، آن وقت تبدیل به کاری می شود که به انجام آن عادت ندارید."

گروه کر او به طور فعال این طرز فکر را به چالش می کشد. ما در رقابت نیستیم و همه تک‌نوازان خود را از درون گروه انتخاب می‌کنیم. برخی گروه‌های کر دیگر خواننده‌های حرفه‌ای را می‌آورند، اما ما از افرادی که روی صندلی‌های مقابلمان نشسته‌اند، کنار می‌کشیم.» هفرنان می‌گوید که تماشای فردی که به سمت میکروفن می‌رود، که شاید تا به حال انفرادی نخوانده باشد، یکی از زیباترین تجربیات است. "وقتی آواز آنها را می شنوید، بسیار عالی است و همه دست می زنند - این یک تقویت کننده اعتماد به نفس باورنکردنی است."

در تابستان، هفرنان اجرای انفرادی کوه وحشی را در اینستاگرام منتشر کرد. در عرض چند روز، بیش از 30000 بازدیدکننده داشت. معلم سابق دبیرستان توضیح می دهد که این نوازنده اخیرا به اوتیسم مبتلا شده بود و همیشه برای برقراری ارتباط و داشتن دوستان مشکل داشت. او می گوید که گروه خوانندگی به اعتماد به نفس او کمک زیادی کرده است و واقعا از طریق تشخیص او از او حمایت کرده است.

گروه کر به بازنشستگان پکن دلیلی برای بلند شدن می دهد

برای دمپسی، این دقیقا همان چیزی است که خوانندگی گروهی درباره آن است. او می‌افزاید: «آواز خواندن، یادگیری صحبت کردن است... این یک تفسیر گسترده‌تر از صدا است». مزایای آواز گروهی فراتر از اجتماع و ارتباط است. "اعضای گروه گزارش داده‌اند که قاطع‌تر شده‌اند - برای مثال در محل کار. در گذشته ممکن است صحبت کردن برای آنها دشوار باشد، اما کار روی صدای آنها به آنها کمک کرده است تا از خودشان دفاع کنند." هفرنان در حال حاضر در حال تکمیل دوره کارشناسی ارشد در شیوه های بهداشت روان برای بزرگسالان جوان است.

یکی از سخنرانان او کلمن نوکتور، روان درمانگر کودک و نوجوان، نویسنده و سخنران تد تاک است. او اغلب می گوید تحقیقات نشان می دهد که دو تا از بهترین کارهایی که می توانید برای سلامت روان خود انجام دهید، پیوستن به یک گروه کر و داوطلب شدن است. Sing for Joy هر دو را در بر می گیرد. ما اخیرا کنسرتی را برای مرکز حمایت از سرطان سولاس در واترفورد برگزار کردیم، و فکر می‌کنم این واقعا کمک می‌کند که بخشی از چیزی بزرگ‌تر از خودتان باشید. این به شما کمک می‌کند نسبت به خودتان و شخصی که هستید احساس مثبتی داشته باشید.»

برای کارن اوشی دوبلینی، آواز خواندن از دوران مدرسه اش به عنوان یک منبع ثابت بوده است. علاقه مندان به گروه کر مادام العمر معتقد است که مزایای آن بسیار فراتر از موسیقی است. او می گوید: «آواز خواندن شما را از سر خودتان بیرون می کند. "این کمی شبیه یوگا است. وقتی یوگا تمرین می کنید، یاد می گیرید که در بدن خود زندگی کنید. هنگامی که آواز می خوانید، به بخش دیگری از مغز خود دسترسی پیدا می کنید."

این روزها، O'Shea به طور منظم در Casual Choir، گروه آواز خوانندگی که در سال 2018 توسط کارگردان موسیقی Róisín Savage تأسیس شد، حضور دارد. جذابیت آن در شعار بازیگوش آن آمده است: "یک آهنگ، یک جلسه. بدون استماع، بدون نت، بدون تعهد". شرکت‌کنندگان با چیزی بیش از تمایل به خواندن - یادگیری، تمرین و ضبط یک آهنگ کامل در یک شب، که سپس در رسانه‌های اجتماعی آپلود می‌شوند، وارد می‌شوند.

اوشی می گوید: «من عاشق این هستم که بتوانم ناآماده ظاهر شوم. "در پایان جلسه شما اوقات بسیار خوبی را سپری کردید، زیرا Róisín بسیار سرگرم کننده است، اما همچنین چیز ملموسی خلق کردید. اجرا ضبط می شود، بنابراین چیزی برای نگاه کردن به بعد دارید." هنگامی که این زن 51 ساله برای اولین بار معلم مدرسه ابتدایی شد، مالکیت گروه کر مدرسه خود را به دست گرفت. مدیر ما در کودکی از گروه کر مدرسه اش اخراج شده بود به خاطر اینکه "به اندازه کافی خوب نبود"، بنابراین او اعتقاد بسیار قوی داشت که همه باید درگیر شوند."

ساویج معتقد است امتحانات و ترس از اینکه به اندازه کافی خوب نباشند مانعی برای ورود هستند. من می‌خواستم چیزی را راه‌اندازی کنم که مردم مجبور نباشند تست بزنند، نیازی به دانستن نت‌خوانی نداشته باشند و تحت فشار نباشند که به یک گروه کر هفتگی متعهد شوند. آنها فقط می‌توانند برای شب بیایند و بخوانند.» پس از انتشار این ایده در رسانه های اجتماعی، پاسخ فوری بود. "در عرض چند هفته، اولین رویداد را با 150 نفر به فروش رساندم."

مواجهه با موسیقی: مدرسه کر کلیسای جامع سنت پاتریک برای جذب خوانندگان پسر تلاش می کند

از آن زمان، کژوال کر کژوال از سالن‌های سخنرانی که در آنجا شروع شد پیشی گرفت و به مکان‌های بزرگ‌تر – و سرزنده‌تر – از جمله The Sugar Club، The Button Factory، Whelan’s و Vicar Street رفت. ساویج شب ها را بیشتر به یک آواز سنتی نزدیک تر از یک گروه کر رسمی توصیف می کند. او می‌گوید: «به عنوان مردم ایرلندی، ما با آواز خواندن راحت هستیم، اما نه لزوما با ایده یک گروه کر. "همه زمانی بخشی از یک آهنگ آواز بوده اند." این غیر رسمی، همراه با انرژی آواز خواندن در یک جمعیت، محور اصلی این تجربه است.

Savage می‌گوید: «در یک گروه بزرگ بودن، راحتی زیادی دارد. "من قصد ندارم کسی را برای آواز خواندن جدا کنم. این قدرت گروه است - و هر چه گروه بزرگتر باشد، بهتر است." در جدیدترین گردهمایی در The Button Factory، گروه کر گاه به گاه، آهنگ Young Hearts Run Free توسط کیم مازل را اجرا کردند.

این روحیه جمعی چیزی است که مردم را به بازگشت نگه می دارد. ساویج می‌گوید رفاقت در هر رویداد قابل توجه است، در حالی که هفرنان حس تعلق مشابهی را در Sing for Joy می‌بیند، که در حال حاضر لیست انتظاری 250 نفری دارد. "آنها به من می‌گویند که مهم نیست در زندگی‌شان چه اتفاقی می‌افتد، می‌توانند به اینجا بیایند و آن را دم در بگذارند. در پایان جلسه، مردم دیر ترک می‌کنند. همه در حال گپ زدن هستند و به تمیز کردن کمک می‌کنند. یک حس دوست داشتنی از اجتماع وجود دارد. این خوشحال‌کننده است."

در تصاویر: گروه کر گینس 75 سالگی را جشن می گیرد

دمپسی جامعه خوانندگان خود را به عنوان "یک قبیله" توصیف می کند. بسیاری از زنان در گروه به یکدیگر تکیه می کنند؛ آنها منبع حمایت از یکدیگر شده اند.» دمپسی برای هر کسی که از ایده تنها شدن می ترسد یک پیام ساده دارد: همه یک بار تازه وارد بودند. او می‌گوید: «همه کسانی که اکنون عضوی عادی هستند، یا خود را جزئی از گروه می‌دانند، برای اولین بار با احساس عصبی و نگرانی از اینکه نمی‌توانند آواز بخوانند، وارد اتاق شدند.

ظاهر شدن در هر جایی به تنهایی می تواند دشوار باشد، به خصوص اگر دوران سختی را پشت سر می گذارید، اما زمان زیادی طول نمی کشد تا متوجه شوید که همه افراد فوق العاده آرام و دوستانه هستند.

اوشی خوانندگی گروهی را به یک ورزش گروهی تشبیه می کند، "اما برای افرادی که به ورزش علاقه ندارند". این همان حس هدف مشترک، همان خلاقیت جمعی و بالاتر از همه، احساس عمیق تعلق همراه با یک بازیکن تیمی را دارد.