اعتراضات سراسری در سراسر فرانسه گسترش یافت و "جلیقه زردها" در حال پیوستن بودند

پاریس، فرانسه - شنبه روز ناشناخته های بسیاری است. این همان چیزی بود که روزنامه فرانسوی لوموند آن را در حالی توصیف کرد که فرانسه برای تظاهرات احتمالی سراسری که دانش‌آموزان دبیرستانی، اتحادیه‌های کارگری و فعالان «جلیقه زردها» را گرد هم می‌آورد آماده می‌کرد.

اعتراضات در اواسط سپتامبر در دبیرستانی در حومه کرتیل پاریس آغاز شد، جایی که دانش‌آموزان به دلیل ساختمان‌های فرسوده، کلاس‌های شلوغ، کمبود معلم و سیستم آموزشی عمیقا نابرابر به خیابان‌ها ریختند.

از آن زمان، بسیج به هزاران «لیسه» یا مدارس متوسطه در سراسر کشور گسترش یافته است. اکنون در کشوری که با ترکیبی از فشارهای مالی، رکود اقتصادی و افزایش نارضایتی اجتماعی دست و پنجه نرم می کند، نگرانی های گسترده تری را منعکس می کند.

معلمان، اتحادیه های کارگری و دانشجویان دانشگاه به این جنبش پیوسته اند.

روز شنبه، برخی از فعالان "جلیقه زردها" - بقایای شرکت کنندگان در اعتراضات مردمی که اولین دوره ریاست جمهوری امانوئل ماکرون در سال 2018 را تکان داد - از حامیان خود خواسته اند به دانشجویان بپیوندند.

جروم رودریگز، فعال برجسته "جلیقه زردها" در پیامی ویدئویی که هفته گذشته منتشر شد، گفت: "دانش آموزان دبیرستانی برای آینده خود می جنگند. کارگران برای کسب درآمد از کار خود می جنگند. بازنشستگان برای حفظ کرامت خود می جنگند. مسیرهای ما ممکن است متفاوت باشد، اما نگرانی های ما می توانند به هم نزدیک شوند."

اکنون فرانسه منتظر است ببیند آیا این تماس ها به یک بسیج بزرگ و هماهنگ تبدیل می شود یا خیر.

مقامات این ناآرامی را یکی از خشن‌ترین ناآرامی‌ها در دهه‌های اخیر توصیف کرده‌اند و می‌گویند که بیش از 900 پلیس از زمان آغاز اعتراض‌ها مجروح شده‌اند. اما منتقدان استدلال می‌کردند که اگرچه برخی از تظاهرکنندگان دست به خشونت زده‌اند، اما آنها نماینده یک اقلیت هستند و اقدامات عده‌ای معدود خطر را تحت الشعاع قرار می‌دهد که نارضایتی جنبش گسترده‌تر را تحت الشعاع قرار می‌دهد.

دولت همچنین به دلیل واکنش خود به اعتراضات، از جمله بازداشت هزاران کودک خردسال و استفاده از زور علیه تظاهرکنندگان جوان، با انتقاداتی مواجه شده است.

بر اساس گزارش های منتشر شده در این هفته، بیش از 6700 کودک از اواسط سپتامبر تحت بازداشت پلیس قرار گرفته اند.

وکلای حقوق بشر گفتند که چندین دانش آموز نوجوان دچار جراحات جنگی شده اند.

دو مورد توجه خاصی را به خود جلب کرده است: یک نوجوان 15 ساله در انفجار یک نارنجک شوگر در خارج از مدرسه ای در شمال شهر لنز دست خود را از دست داد و یک نوجوان 16 ساله در غرب تورز به دلیل جراحت ناشی از گلوله پلاستیکی بینایی خود را از دست داد.

نگرانی از درگیری بیشتر در روز شنبه وجود دارد.

سباستین لکورنو نخست وزیر روز پنجشنبه گفت: «این لحظه ای از خستگی در کشور است. ما در فضایی از بحران دائمی هستیم: جنگ، تورم و مسائل پیرامون قدرت خرید.

دولت حزب چپ افراطی فرانسه بدون تعظیم (LFI) را به تشدید اعتراضات متهم کرده است. حزب این اتهام را رد کرده است.

در حالی که فرانسه استفاده از نارنجک های شوکر را برای تظاهرات دانشجویی به حالت تعلیق درآورد، وزیر کشور لوران نونز روز جمعه گفت که به پلیس اجازه داده است تا در صورت وقوع آنچه "خشونت شهری" نامیده می شود، از آنها استفاده کند.

نونز همچنین گفت که انتظار دارد در روز شنبه شرکت "نسبتا قابل توجهی" داشته باشد.

هفته هاست که در رسانه های اجتماعی از اعضای جنبش های اعتراضی گذشته برای پیوستن به جنبش کنونی درخواست شده است. وب‌سایت 17octobregiletjaune.net که اقدامات «جلیقه زردها» را دنبال می‌کند، بیش از 1750 مکان برنامه‌ریزی شده اعتراضی را در سراسر کشور فهرست کرده است.

دولت با لغو طرح های افزایش برخی هزینه های ثبت نام آموزش عالی و وعده اعزام 3000 معلم جایگزین به دبیرستان ها، سعی در فرونشاندن خشم دانش آموزان دارد. این هفته، یک نظرسنجی آنلاین ملی برای دانش آموزان راه اندازی کرد تا نگرانی های آنها را بشنوند.

اما ماتیو راجر-لاکان، معلم ادبیات فرانسه در یک منطقه محروم و نویسنده کتاب A Language of One's Own، کتابی درباره شکاف زبانی رو به رشد، استدلال می‌کند که این اقدامات نمی‌تواند به مشکل عمیق‌تر رسیدگی کند: یک سیستم آموزشی که برای ارائه فرصت‌های برابر تلاش می‌کند.

او گفت: "اگر استخری دارید که نشتی دارد، پاسخ نباید این باشد که آب بیشتری در آن ریخته شود، بلکه باید روی ساختار آن کار کرد - و این نیز هزینه دارد."

از نظر راجر لاکان، مشکل صرفا این نیست که فرانسه چقدر برای آموزش هزینه می کند، بلکه این است که چگونه این منابع را توزیع می کند.

یک گزارش دولتی که این هفته منتشر شد، حاکی از آن است که 32 درصد از بودجه وزارت آموزش فرانسه برای سال آینده صرف تأمین بودجه بازنشستگی کارمندان دولتی بازنشسته خواهد شد.

دانش‌آموزان نه تنها از خراب شدن ساختمان‌های مدارس و کلاس‌های شلوغ شکایت می‌کنند، بلکه نگرانی عمیق‌تری درباره آینده خود ابراز می‌کنند.

برای بسیاری، دیپلم دیگر تضمینی برای اشتغال پایدار یا تحرک اجتماعی نیست. این نگرانی با پرسش هایی در مورد کیفیت آموزش در میان شواهدی از ضعف های مداوم در عملکرد تحصیلی دانش آموزان فرانسوی تشدید می شود.

راجر لاکان گفت: «بین مدرک تحصیلی که ما در پایان مدرسه می‌دهیم و به بخش عظیمی از مردم داده می‌شود و واقعیت اطراف ما که بسیاری از این دانش‌آموزان جوان حتی در نوشتن زبان فرانسه با مشکلات زیادی مواجه هستند، فاصله وجود دارد.

این اعتراضات در زمان بسیار دشواری برای دولت رخ می‌دهد که بین تقاضا برای خدمات عمومی با بودجه بهتر و نیاز به مهار بدهی فرانسه گرفتار شده است.

در همین حال، بدهی عمومی به 115.6 درصد تولید ناخالص داخلی رسید که سومین بالاترین میزان در اتحادیه اروپا پس از یونان و ایتالیا است.

بودجه پیشنهادی لکورنو برای سال 2027 به دنبال کاهش کسری بودجه از طریق محدودیت هزینه‌ها و اقدامات مالیاتی، از جمله توقف پرداخت‌های بخش دولتی و محدودیت در افزایش بازنشستگی است.

اینکه آیا دولت می‌تواند این پس‌اندازها را بدون تعمیق خشم عمومی انجام دهد یا خیر، سوال دیگری است.

این بحث بر اعصاب فرانسه تأثیر می گذارد، جایی که دولت رفاه و دسترسی به خدمات عمومی همچنان موضوعات سیاسی اصلی هستند.

تصمیم ماکرون برای افزایش سن بازنشستگی از 62 به 64 سال، ماه‌ها تظاهرات گسترده را در سال 2023 برانگیخت و مخالفت عمیقی را با اصلاحاتی که بسیاری آن را به‌عنوان بار ناعادلانه بر کارگران می‌دانستند، آشکار کرد.

اکنون که دولت بودجه بعدی خود را آماده می‌کند، با چالش متقاعد کردن مردم مبنی بر اینکه کاهش هزینه‌ها و سایر پس‌اندازها بدون از بین رفتن بیشتر اعتماد به نهادهای عمومی ضروری است، مواجه است.

خطرات سیاسی زیاد است. لایحه بودجه در پارلمانی با اختلاف عمیق مورد بحث قرار خواهد گرفت، زیرا احزاب قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال 2027 که پایان دوره ریاست جمهوری ماکرون است، قرار می گیرند.