ال نینو در آن زمان و اکنون
یک رکورد 35 ساله ارتفاع سنجی ماهواره ای به دانشمندان اجازه می دهد ال نینو امسال را در برابر قوی ترین پیشینیان خود نگه دارند.
رصدخانه زمین
علم
رصدخانه زمین
ال نینو در آن زمان و اکنون
زمین
رصدخانه زمین
تصویر روز
EO Explorer
موضوعات
همه موضوعات
جو
زمین
گرما و تشعشع
زندگی روی زمین
ابعاد انسانی
رویدادهای طبیعی
اقیانوس ها
فناوری سنجش از دور
برف و یخ
آب
مطالب بیشتر
مجموعه ها
نقشه های جهانی
دنیای تغییر
مقالات
وبلاگ مسائل زمین
مرمر آبی: نسل بعدی
بچه ها EO
ماموریت: Biomes
درباره
درباره ما
مشترک شوید
🛜 RSS
تماس با ما
جستجو کنید
13 اکتبر 1997
12 اکتبر 2026
سطح دریاها در اکتبر 2026 (سمت راست) در سراسر اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی بالاتر از حد نرمال است، که مشخصه ال نینو است. این الگو بسیار شبیه اکتبر 1997 (سمت چپ)، در یکی دیگر از قوی ترین رویدادهای ال نینو در رکورد ارتفاع سنجی ماهواره ای است.
رصدخانه زمین ناسا / لورن دوفین
سطح دریاها در اکتبر 2026 (سمت راست) در سراسر اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی بالاتر از حد طبیعی است که نشانه ال نینو است. این الگو بسیار شبیه اکتبر 1997 (سمت چپ)، در یکی دیگر از قوی ترین رویدادهای ال نینو در رکورد ارتفاع سنجی ماهواره ای است.
رصدخانه زمین ناسا / لورن دوفین
13 اکتبر 1997 12 اکتبر 2026
سطح دریاها در اکتبر 2026 (سمت راست) در سراسر اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی بالاتر از حد نرمال است، که مشخصه ال نینو است. این الگو بسیار شبیه اکتبر 1997 (سمت چپ)، در یکی دیگر از قوی ترین رویدادهای ال نینو در رکورد ارتفاع سنجی ماهواره ای است.
رصدخانه زمین ناسا / لورن دوفین
سطح دریاها در اکتبر 2026 (سمت راست) در سراسر اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی بالاتر از حد نرمال است، که مشخصه ال نینو است. این الگو بسیار شبیه اکتبر 1997 (سمت چپ)، در یکی دیگر از قوی ترین رویدادهای ال نینو در رکورد ارتفاع سنجی ماهواره ای است.
رصدخانه زمین ناسا / لورن دوفین
13 اکتبر 1997
12 اکتبر 2026
13 اکتبر 1997 – 12 اکتبر 2026
تعویض پرده 2-بالا
جزئیات تصویر
سطح دریاها در اکتبر 2026 (سمت راست) در سراسر اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی بالاتر از حد طبیعی است که نشانه ال نینو است. این الگو بسیار شبیه اکتبر 1997 (سمت چپ)، در یکی دیگر از قوی ترین رویدادهای ال نینو در رکورد ارتفاع سنجی ماهواره ای است. نقشههای رصدخانه زمین ناسا/لورن دوفین با استفاده از دادههای ارتفاعسنجی ارائهشده توسط ناسا/JPL-Caltech.
ال نینو بخشی از یک الگوی آب و هوایی طبیعی است که تقریبا هر دو تا هفت سال یکبار اتفاق میافتد و آب گرمتر از حد معمول را به بخشهایی از اقیانوس آرام استوایی میرساند. جدیدترین رویدادهای بسیار قوی ال نینو، در سال های 1997-1998 و 2015-16، الگوهای آب و هوا را تغییر دادند. تأثیرات این سیاره، از آتشسوزی در اندونزی و آمازون، شکست محصولات کشاورزی به دلیل خشکسالی در جنوب آفریقا، باران شدید و سیلهای ساحلی در جنوب کالیفرنیا را در بر گرفت. ال نینوی فعلی رقیب این وزنه های سنگین گذشته است.
هر ال نینو از یک حلقه بازخورد بین جو و اقیانوس رشد می کند. بادهای تجاری معمولا آب گرم را در غرب اقیانوس آرام انباشته می کنند، جایی که بالاتر از شرق است. هنگامی که این بادها ضعیف می شوند، آن آب گرم شروع به تکان به سمت شرق می کند، که بیشتر ضعیف می شود و گاهی بادها را معکوس می کند و به آب گرم بیشتری اجازه می دهد به سمت شرق حرکت کند. این چرخه با ادامه گرم شدن و انباشته شدن آب در مرکز و شرق اقیانوس آرام تشدید می شود.
اما هر ال نینو شخصیت خاص خود را دارد که با توجه به جایی که در اقیانوس آرام گرما ایجاد می شود و نحوه واکنش جو شکل می گیرد. جاش ویلیس، دانشمند پروژه برای مأموریت های سطح دریا در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) گفت: «جستجو برای ال نینو «معمولی» بسیار گریزان است. "همه آنها از نظر محل فرود و نحوه تأثیرگذاری آنها متفاوت هستند."
ماهواره های ارتفاع سنجی می توانند این تفاوت ها را با اندازه گیری ارتفاع سطح دریا ردیابی کنند. از آنجایی که آب با گرم شدن منبسط میشود، سطح دریاهای بالاتر از حد معمول در اقیانوس آرام استوایی مرکزی و شرقی نشان دهنده افزایش گرمای مرتبط با ال نینو است. نقشههای بالا ناهنجاریهای ارتفاع سطح دریا را در سراسر اقیانوس آرام در ۱۳ اکتبر ۱۹۹۷ (سمت چپ) و در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ (راست) نشان میدهند. دادهها به ترتیب از ماهواره TOPEX/Poseidon و ماهواره Sentinel-6 Michael Freilich هستند و توسط دانشمندان JPL پردازش شدهاند.
سایه های قرمز نشان می دهد که سطح دریا در کجا بالاتر از حد متوسط است. شرایط عادی سطح دریا سفید به نظر می رسد و مناطق پایین تر آبی هستند. سیگنال های مربوط به چرخه های فصلی و روندهای بلند مدت حذف شده اند تا ناهنجاری های سطح دریا مرتبط با ال نینو و سایر پدیده های طبیعی کوتاه مدت را برجسته کنند.
ویلیس گفت: «آنچه در مورد ارتفاع سنجی منحصر به فرد است این است که ما یک رکورد 35 ساله از ماهواره های تقریبا یکسانی داریم که تقریبا در همان مسیر زمینی پرواز می کنند و هر مأموریت با مأموریت بعدی همپوشانی دارد. این به ما امکان میدهد به گذشته نگاه کنیم و این ال نینو را با اتفاقی که در سال 1997 رخ داد مقایسه کنیم. و در حال حاضر، این یکی در مسیر بزرگتر شدن است.»
در مقایسه با رویداد 1997-98، ال نینو در سال 2026 بسیار ناگهانی تر اتفاق افتاد. اما از ماه اکتبر، این دو رویداد از نظر خصوصیات مشابه به نظر میرسند - شیب سطح دریا (در غرب پایین و در شرق بالا) و آب گرم و بالا که تا آمریکای جنوبی امتداد مییابد - بنابراین ویلیس فکر میکند که تاثیرات آن نیز میتواند مشابه باشد. در سالهای 1997-1998، برای مثال، باران زیادی در کالیفرنیا و در سراسر لایه جنوبی ایالات متحده بارید.
ال نینو 2015-2016 نیز بسیار قوی بود، همانطور که سطح آب دریاها در اکتبر 2015 (وسط) نشان داد. اما الگوی آن با الگوهای اکتبر 1997 (بالا) و اکتبر 2026 (پایین) متفاوت بود: مقدار کمتری از آب مرتفع به سواحل آمریکای جنوبی رسید که به الگوهای آب و هوایی متفاوت در آن سال کمک کرد.
ال نینو 2015-2016 یکی دیگر از مهاجمان سنگین بود اما در شخصیت خود متفاوت بود. ناهنجاریهای ارتفاع سطح دریا در 12 اکتبر 2015، بر اساس دادههای ارتفاعسنجی از ماهواره Jason-2، در بالا با نقشههای مربوط به همان زمان در سالهای 1997 و 2026 نشان داده شدهاند. در سال 2015، آب فوقالعاده گرم و بالا در امتداد خط استوا در سایر سالها در آمریکای جنوبی تاثیری نداشت. بارش باران در آن زمستان بیشتر بر آمریکای مرکزی و جنوب شرقی ایالات متحده متمرکز شد و سیل قابل توجهی در مکزیک رخ داد.
چشم انداز ال نینو NOAA در 8 اکتبر 2026، احتمال 83 درصد یک ال نینوی قوی تا بسیار قوی را در سه ماه اول سال 2027 اعلام کرد. اما اینکه دقیقا تأثیرات آن در زمستان 2026-2027 و پس از آن چگونه خواهد بود، هنوز مشخص نیست. ویلیس خاطرنشان کرد که نفوذ ال نینو از طریق یک جو پر هرج و مرج منتشر می شود، و سیگنال می تواند در حالی که فراتر از مناطق استوایی گسترش می یابد، مختل شود. ویلیس گفت: «اینجا همیشه مقداری تاس ریخته میشود. فقط به این دلیل که این ال نینو شبیه سال 1997 به نظر می رسد به این معنی نیست که دقیقا مشابه خواهد بود - این فقط بهترین حدس ما در حال حاضر است.
نقشههای رصدخانه زمین ناسا توسط لورن دافین، با استفاده از دادههای ارتفاعسنجی ناسا-SSH ارائهشده توسط جاش ویلیس، سورین فورنیر، و کوین مارلیس، ناسا/JPL-Caltech. داستان از کاترین هانسن.
دانلودها
13 اکتبر 1997
JPEG (1.22 مگابایت)
12 اکتبر 2015
JPEG (1.21 مگابایت)
12 اکتبر 2026
JPEG (1.24 مگابایت)
مراجع و منابع
ناسا زمین (2026، 15 اکتبر) ماهواره های ناسا ال نینو تاریخی 2026 را رصد می کنند. بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
ناسا زمین (2026، 1 اکتبر) ال نینو. بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
رصدخانه زمین ناسا (2026، 18 ژوئن) ال نینو در جریان است. بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
آزمایشگاه رانش جت ناسا (2026، اکتبر) توپوگرافی سطح اقیانوس از فضا. بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
آزمایشگاه رانش جت ناسا (2026، 21 اکتبر) ساعت ال نینو/لا نینا و PDO. بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
سرویس ملی هواشناسی، مرکز پیشبینی آب و هوا (2026، 8 اکتبر) بحث تشخیصی ال نینو/نوسانات جنوبی (ENSO). بازدید شده در 22 اکتبر 2026.
شما همچنین ممکن است علاقه مند باشید:
با کاوش در جهان و کشف اطلاعات بیشتر در مورد سیاره خود، از جدیدترین محتوای ناسا مطلع شوید.
ال نینو در جریان است
4 دقیقه مطالعه
مشاهدات ماهواره ای از ارتفاع سطح دریا نشان داد که رویداد 2026 در اوایل ژوئن به تقویت خود ادامه داد.
مقاله
چگونه جزر و مد در دهانه البه می چرخد
4 دقیقه مطالعه
جزر و مدهای اقیانوس، صفحه های جزر و مدی پویا و یک مسیر کشتیرانی پر سفر در امتداد سواحل آلمان را نشان می دهد.
مقاله
ال نینو زندگی دریایی در اقیانوس آرام را تغییر میدهد
5 دقیقه مطالعه
اندازهگیریهای ماهوارهای کلروفیل در سطح دریا سیگنالهایی را در منابع غذایی اقیانوس در اواسط سال ۲۰۲۶ تغییر میدهد.
مقاله
1
2
3
4
بعدی
به کاوش ادامه دهید
اطلاعات بیشتر از علوم زمین ناسا را کشف کنید
در خبرنامه های رصدخانه زمین مشترک شوید
در رصدخانه زمین مشترک شوید و زمین را در صندوق ورودی خود دریافت کنید.
تصویر روز رصدخانه زمین
رصدخانه زمین ناسا، هر روز با داستان های عمیق و تصاویر خیره کننده، زمین را برای شما به ارمغان می آورد.
علوم زمین را کاوش کنید
داده های علوم زمین
دسترسی به آرشیو داده های علوم زمین ناسا را باز کنید
متن اصلی (انگلیسی)
El Niño Then and Now
A 35-year satellite altimetry record lets scientists hold this year’s El Niño up against its strongest predecessors.