اندازه گیری ردپای کربن شیر

توسط آنا زارا آلدریچ، دانشگاه کنتیکت

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر محصول یا خدماتی دارای «ردپای کربن» است، که معیاری برای تأثیر زیست محیطی ایجاد یا ارائه آن است.

یک مطالعه جدید از آزمایشگاه الیاس اودین، استادیار علوم دامی در کالج کشاورزی، بهداشت و منابع طبیعی (CAHNR)، اندازه گیری دقیق تری از ردپای کربن شیر تولید شده در بنگلادش را تعیین کرد.

این کار اخیرا در مجله علوم لبنیات منتشر شده است.

داده‌های کلیدی مورد استفاده در این مطالعه از مزرعه لبنی دانشگاه کشاورزی بنگلادش طی سال‌های 2018-2023 جمع‌آوری شد. آزمایشگاه Uddin با محققان دانشگاه کشاورزی بنگلادش در این مطالعه همکاری کرد. آنها انتشارات مربوط به رژیم غذایی گاوها، از جمله کود مورد استفاده برای رشد خوراک، انتشارات روده ای تولید شده توسط فرآیندهای گوارشی گاوها و مدیریت کود را محاسبه کردند. تخمیر روده ای (هضم) 48 درصد از انتشار را تشکیل می دهد، پس از آن خوراک (24 درصد)، کود دامی (20 درصد) و انرژی مورد استفاده برای اداره مزرعه (8 درصد) قرار دارند.

طبق دستورالعمل‌های ارزیابی چرخه زندگی استاندارد (LCA)، داده‌ها نه تنها انتشارات مربوط به گاوهای شیرده، بلکه اعضای غیرشیرده گله را نیز شامل می‌شوند. اودین می‌گوید: «شما باید برای حیوانات غیرشیرده حساب کنید، زیرا این حیوانات بخشی از سیستم تولید هستند. "شما نمی توانید فقط از آنها اجتناب کنید زیرا آنها شیر تولید نمی کنند."

این مطالعه انتشار گازهای گلخانه‌ای مربوط به شیر پس از خروج از مزرعه را شامل نمی‌شود، زیرا محققان به داده‌هایی درباره مسافتی که شیر طی کرده و نحوه پردازش آن پس از تحویل دسترسی نداشتند.

به طور متوسط، در طول دوره پنج ساله، ردپای کربن شیر در مزرعه 5.18 کیلوگرم به ازای هر کیلوگرم شیر بود. این معیاری است که برای تولید یک کیلوگرم شیر به چند کیلوگرم کربن نیاز است.

تحقیقات قبلی نشان داده است که تولید لبنیات در آسیای جنوب شرقی دارای ردپای کربن بسیار بالاتری نسبت به مزارع لبنی ایالات متحده یا اروپا است. ردپای کربن این مزارع حدود 1 کیلوگرم کربن انتشار در هر کیلوگرم شیر است.

این محاسبه بر این واقعیت استوار است که گاوهای آمریکایی و اروپایی بسیار بازده تر هستند. هر گاو به طور متوسط ​​30 تا 40 لیتر شیر در روز (8 تا 11 گالن) تولید می کند، در مقایسه با گاو در کشورهای در حال توسعه مانند بنگلادش که تنها 4 تا 8 لیتر شیر روزانه (1 تا 2 گالن) تولید می کنند.

با این حال، این مطالعه نشان داد که استفاده از داده‌های خاص مزرعه و معادلات ردیف 2 پیشنهاد شده توسط هیئت بین‌دولتی تغییرات آب و هوایی (IPCC) منجر به ردپای کربن شیر 27 درصدی کمتری در مقایسه با تخمین‌های قبلی بر اساس معادلات سطح 1 تعمیم‌یافته‌تر شد.

به طور بحرانی، بهره وری گاوها در طول دوره پنج ساله مطالعه 63 درصد افزایش یافت. این منجر به کاهش 37 درصدی ردپای کربن در طول زمان شد. در سال 2018، گاوهای مزرعه به طور متوسط ​​3.53 کیلوگرم شیر در روز تولید کردند. تا سال 2023، آنها به طور متوسط ​​5.76 کیلوگرم تولید می کردند. افزایش بهره‌وری به دلیل انتخاب ژنتیکی و بهبود استراتژی‌های مدیریتی، مانند رژیم غذایی متعادل و مدیریت کارآمدتر خوراک بود.

اودین می گوید: «ما دیدیم که افزایش بهره وری واقعا یک چیز حیاتی و برای کاهش ردپای کربن بسیار مهم است. "در کشورهای در حال توسعه، افزایش کارایی و بهره وری برای کاهش ردپای کربن به جای ضربه زدن به استراتژی های کاهش انتشار، کلید اصلی است."

عامل مهم دیگر این است که در بنگلادش، گاوداری ها حیواناتی را برای لبنیات و گوشت با هم (دو منظوره) پرورش می دهند. در ایالات متحده، اینها معمولا عملیات جداگانه هستند. این بدان معناست که استفاده از یک معادله برای هر دو ناحیه دقیق نیست. تنها حدود 50٪ از انتشار گازهای گلخانه ای در یک مزرعه گاو در بنگلادش به سمت تولید شیر (به نام تخصیص انتشار) می رود، در حالی که در ایالات متحده، این نزدیک به 90٪ است.

این باعث شد که محقق به بررسی ردپای کربن در واحد تولید مواد مغذی، مانند پروتئین یا کالری برای مصرف انسانی که توسط مزرعه تولید می‌شود، بپردازد، که برای مواد مغذی ارائه شده توسط گوشت و لبنیات به حساب می‌آید. این امر مزرعه بنگلادشی را در زمینی بسیار مشابه با تولیدکنندگان آمریکایی قرار داد و در صورت لزوم امکان مقایسه منصفانه را فراهم کرد.

اودین می گوید: «اگر از روش سنتی تخصیص گازهای گلخانه ای استفاده کنیم، میزان انتشار گازهای گلخانه ای را بیش از حد برآورد می کند. اما اگر از روش تخصیص خاص استفاده کنیم که برای سیستم تولید در بنگلادش قابل اجرا است، واقعا پاسخ متفاوتی به شما می دهد.

این کار تأثیراتی بسیار فراتر از مزرعه خاص مورد استفاده در این مطالعه دارد. ردپای کربن به طور قابل توجهی بین مزارع، حتی در همان منطقه متفاوت است. با مشاهده دقیق مزارع فردی، همانطور که در این مطالعه انجام دادند، محققان می توانند بینش بهتری به دست آورند و توصیه های بهتری برای مزارع دیگر ارائه دهند.

ما می‌توانیم ببینیم که کدام مزارع در مقایسه با سایرین بهتر عمل می‌کنند، و مزرعه‌ای که ردپای کمی دارد، شیوه‌هایی که انجام می‌دهند، آیا می‌توان آن‌ها را به پیام‌های کلیدی تبدیل کرد که توسط سایر کشاورزان برای ایجاد تغییرات استفاده شود؟» الدین می گوید.

داشتن اطلاعات دقیق در مورد ردپای کربن یک محصول اهمیت فزاینده ای خواهد داشت زیرا نگرانی های زیست محیطی به یک عامل غالب در تجارت بین المللی تبدیل می شود.

اودین می‌گوید: «فرض کنید دو کشور مختلف محصول مشابهی را با قیمت مشابه صادر می‌کنند. اگر یکی نسبت به دیگری دوستدار محیط زیست باشد، واردکنندگان محصولی را ترجیح می دهند که دوستدار محیط زیست باشد.»

ام‌اس. باری و همکاران، برآورد ردپای کربن شیر در سیستم‌های تولید لبنیات دو منظوره: تأثیر بهره‌وری حیوان، واحد عملکردی و روش‌های تخصیص و کمیت انتشار، مجله علوم لبنی (2026). DOI: 10.3168/jds.2025-27448

اطلاعات مجله: مجله علوم لبنیات

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →