اگر می تواند ماشین را تامین کند، چرا مرکز داده نیست؟

مانند همه باتری ها، باتری های غول پیکر لیتیوم یون در خودروهای الکتریکی در نهایت محو می شوند. هنگامی که آنها می توانند تنها 70 تا 80 درصد از شارژ اولیه خود را جمع آوری کنند، دیگر به عنوان باتری ماشین بسیار مفید نیستند: آنها به سادگی نمی توانند وسیله نقلیه را دور ببرند. اما حتی کسری از انرژی مورد نیاز برای جابجایی یک ماشین هنوز هم انرژی زیادی است – مثلا برای تامین انرژی یک خانه معمولی کافی است.

به Discord، Reddit، یا GitHub بروید، و علاقمندان نکاتی را برای اصلاح سخت‌افزار خودرو دقیقا برای این منظور به اشتراک می‌گذارند. اندرو آستین، که با نام Battery Man در یوتیوب شناخته می شود، اخیرا از خود در حال اتصال یک باتری قدیمی نیسان به آرایه خورشیدی خانه والدینش در بریتانیا فیلم گرفته است. او به من گفت: «لزوما نمی‌گویم که همه باید خانه پدر و مادرشان را ربوده و یک باتری برقی را در کنار آن بچسبانند. اما در این مورد کار کرد. والدین او انرژی کافی برای رفع نیازهای خود جمع آوری کردند و سپس مقداری را به شبکه فروختند.

کارشناسان در مورد استفاده مجدد از باتری خودرو نیز نمی گویند که همه باید خانه والدین خود را ربوده و یک باتری EV را در کنار آن بچسبانند. (در واقع، بسیاری از کسانی که با آنها صحبت کردم نسبت به آن هشدار دادند.) اما برای بخش عمده ای از یک دهه در اروپا، کل باتری های برقی الکتریکی - با پشتیبانی فنی و مهندسی رسمی تر - برای ذخیره انرژی که می تواند خانه ها، مشاغل و کارخانه ها را تامین کند، تغییر کاربری داده شده است. با افزایش سن ناوگان خودروهای برقی در ایالات متحده، ساختمان‌های بیشتری در اینجا به زودی به باتری‌های قدیمی خودرو متصل می‌شوند.

فرسودگی باتری EV می تواند 15 تا 20 سال طول بکشد، به این معنی که تا اواسط دهه 2030، میلیون ها باتری EV در ایالات متحده به پایان رسیده و برای استفاده مجدد آماده خواهند شد. با اتصال به یک ساختمان به‌جای خودرو، می‌توانند در هنگام قطع برق، برق را تأمین کنند، فشار شبکه برق را کاهش دهند و با ذخیره انرژی ارزان‌تر برای برداشت در ساعات اوج تقاضا، قبوض آب و برق را کاهش دهند.

این نوع پروژه ها می توانند اشکال مختلفی داشته باشند. به عنوان مثال، در سال 2017، یک شرکت انرژی سبز باتری‌های مستعمل شرکت خودروسازی رنو را در خانه‌هایی در بریتانیا که قبلا پنل‌های خورشیدی داشتند نصب کرد تا بتوانند انرژی را از آفتاب‌ترین ساعات برای بعد ذخیره کنند. در سال 2019، یک کارخانه آلمانی آئودی، لیفتراک های خود را با باتری های بازنشسته خودروهای خود مجهز کرد. یک میدان فوتبال در آمستردام دارای یک سیستم قدرت پشتیبان است که از باتری‌های نیسان جدید و مستعمل ساخته شده است، مانند شهر ملیلا، اسپانیا.

یکی از دلایلی که اروپا قبل از آمریکا روی باتری‌های ماشین‌های قدیمی سرمایه‌گذاری کرد، این بود که خودروهای برقی ابتدا در آنجا به محبوبیت رسیدند. اتحادیه اروپا همچنین قوانینی دارد که خودروسازان را ملزم به ردیابی، بازپس گیری و دور انداختن باتری های قدیمی می کند که استفاده مجدد را تشویق می کند.

در ایالات متحده، روش استاندارد بازیافت باتری های خودروهای الکتریکی یا فرستادن آنها به محل های دفن زباله است، جایی که سموم می توانند به خاک و آب نشت کنند. اما شرایط به تدریج برای استفاده مجدد مساعدتر می شود. کلرادو و نیوجرسی هر دو اخیرا قوانین مربوط به مسئولیت تولیدکننده را تصویب کرده اند که شبیه قوانین اتحادیه اروپا است. در طول 10 سال گذشته، تعداد آمریکایی‌هایی که پنل‌های خورشیدی دارند، که ممکن است خواهان نصب باتری غول‌پیکر در ملک خود باشند، افزایش یافته است. در همان زمان، تولید باتری‌های جدید گران‌تر شده‌اند، تا حدی به دلیل تعرفه‌های شدید پرزیدنت ترامپ بر موادی مانند گرافیت.

بنابراین استفاده مجدد از باتری های موجود منطقی است. صنعت هوش مصنوعی همچنین در حال سرمایه‌گذاری در استفاده مجدد از باتری‌های برقی است تا نیازهای انرژی انبوه مراکز داده را برآورده کند، که می‌تواند شبکه را سنگین کند و ساکنان اطراف را با قبض‌های برق بالاتری مواجه کند.

دست‌کم تعداد انگشت شماری از استارت‌آپ‌ها مشتاق هستند تا باتری‌های قدیمی را به عنوان منبع انرژی پشتیبان به آمریکایی‌ها بفروشند، به ویژه با قطعی‌های ناشی از آب و هوا در حال افزایش است. ادی چیانگ، مدیرعامل Moment Energy، شرکتی که باتری‌های برقی را برای استفاده مجدد آماده می‌کند و آن‌ها را برای مشتریانی مانند بیمارستان‌ها و فرودگاه‌ها نصب می‌کند، می‌گوید: «ما امروز به معنای واقعی کلمه صدها گیگاوات باتری در جاده‌های خود داریم. به عنوان مثال، در سال 2024، این شرکت سیستمی را با استفاده از باتری های EV بازنشسته برای شارژ سریع خودروها در فرودگاه بین المللی ونکوور نصب کرد.

Moment، مانند رقبای نوپای خود، در حال ایجاد روابط نزدیک خود با صنعت خودرو است: مدیر ارشد فناوری آن قبلا در تسلا کار می کرد و یکی از مشاوران استراتژیک آن نیز کار می کرد. ماه گذشته، Redwood Materials، شرکتی که باتری‌های قدیمی خودروهای برقی را بازیافت می‌کند و سیستم‌های ذخیره باتری با استفاده مجدد را برای مراکز داده می‌سازد، اعلام کرد که در حال کار بر روی استقرار باتری‌های مستعمل از سازنده خودروهای الکتریکی Rivian در تأسیسات تولیدی خود است. ردوود همچنین اخیرا یک ریزشبکه در نوادا برای تامین انرژی چهار مرکز داده احداث کرده است و قصد دارد این عملیات را به 20 مرکز دیگر گسترش دهد.

یکی از سخنگویان به من گفت که این شرکت پیش‌بینی می‌کند که باتری‌های EV بازنشسته نیمی از بازار ذخیره‌سازی انرژی را تا سال 2030 تامین کنند.

این تخمین ممکن است خوش بینانه باشد. یک مطالعه استنفورد در سال 2024 نشان داد که باتری‌های لیتیوم یون EV ممکن است عمر طولانی‌تری نسبت به آنچه قبلا تصور می‌شد داشته باشند. اسعد کادان، دانشیار مهندسی برق و کامپیوتر در دانشگاه تولسا، به من گفت که خودروسازان عمدا باتری‌ها را طوری طراحی می‌کنند که خارج کردن آن‌ها به دلایل مسئولیت دشوار باشد، بنابراین بیرون کشیدن آنها بیشتر از ارزشش دردسرساز است. از این گذشته، باتری های لیتیوم یونی بی خطر نیستند. سال گذشته، هزاران نفر از آنها (که از خودروهای برقی تهیه نشده بودند) در یک مرکز ذخیره انرژی کالیفرنیا در آتش سوختند.

ماری مک کلور، مدیر عامل شرکت گرین مونتین پاور، بزرگترین ارائه دهنده خدمات برق ورمونت، به من گفت که آماده همکاری با شرکت هایی مانند Moment و Redwood برای تجهیز خانه ها با باتری های قدیمی EV است. (در حال حاضر، شرکت او نصب باتری خانگی را با استفاده از Tesla Powerwalls ارائه می دهد.) اما هیچ کس در ایالات متحده هنوز باتری های قدیمی EV را مستقیما برای صاحبان خانه بازاریابی نمی کند. کنت گیلینگهام، اقتصاددان دانشگاه ییل متخصص در مسائل زیست محیطی و انرژی، به من گفت: «اگر یک باتری اختصاصی بسوزد یک چیز است، اما اگر خانه کسی سوخته باشد، چیز دیگری است.

با این حال، اگر یک خودروی برقی قدیمی و روحیه DIY دارید، هیچ‌کس نمی‌تواند مانع تلاش شما شود.