این فصل طوفان اقیانوس اطلس می تواند رکوردی را بشکند که 175 سال باقی مانده است

آخرین طوفان ثبت شده اقیانوس اطلس در 17 سپتامبر 1941 شکل گرفت. این رکورد به سال 1851 باز می گردد، زمانی که هواشناسان اولیه برای گزارش های طوفان به کشتی های حمل و نقل متکی بودند. تا امروز، 17 سپتامبر 2026، امسال حتی یک طوفان در حوزه اقیانوس اطلس شکل نگرفته است.

مرکز ملی طوفان در حال حاضر یک اختلال در اقیانوس اطلس نیمه گرمسیری مرکزی با احتمال 40 درصد تبدیل شدن به یک گردباد در هفته آینده را زیر نظر دارد، اما بسیار بعید است که تا پایان امروز سازماندهی شود. این بدان معناست که سال 2026 اکنون با رکورد آخرین طوفان اقیانوس اطلس در این فصل برابری کرده است - و هر طوفانی که از فردا شکل بگیرد، رکورد جدیدی را ثبت خواهد کرد.

این فصل به طور رسمی تا 30 نوامبر به پایان نمی رسد، بنابراین هنوز زمان برای ظهور یک طوفان وجود دارد. بن نول، هواشناس واشنگتن پست، امروز گزارش داد که اکتبر می تواند شرایط مساعد بیشتری را برای طوفان ایجاد کند. با این حال، این امکان وجود دارد که سال 2026 می تواند سالی بدون طوفان اقیانوس اطلس باشد. اگر چنین باشد، سال 2026 به سال های 1907 و 1914 به عنوان تنها سال های ثبت 175 ساله ای خواهد پیوست که طوفان های صفر در اقیانوس اطلس را نشان می دهد.

در طول فصلی با شرایطی که تا حد امکان برای طوفان‌های اقیانوس اطلس نامناسب بوده است، به نظر می‌رسد که کشش نسبتا مساعدتری تا اکتبر وجود دارد.

افزایش هوا به اقیانوس اطلس گسترش می یابد و شرایط ناآرام بیشتری را - به ویژه در غرب - تشویق می کند. pic.twitter.com/dmdGSgugfa

— بن نول (@BenNollWeather) 17 سپتامبر 2026

عوامل متعددی در ایجاد این فصل طوفان های اقیانوس اطلس بسیار آرام نقش دارند، اما ال نینو بسیار قوی بیشترین تأثیر را دارد. این رویداد در آستانه تبدیل شدن به قوی ترین ال نینوی تاریخ است.

ال نینو فاز گرم نوسان ال نینو- جنوبی است، یک الگوی آب و هوایی تکرار شونده که الگوهای آب و هوا را در سراسر جهان تغییر می دهد. در طول این فاز گرم، بادهای تجاری شرق به غرب که معمولا باعث انباشته شدن آب گرم در غرب اقیانوس آرام می شود، کند می شود. این اجازه می دهد تا تمام آن آب گرم به سمت شرق حرکت کند و دمای سطح دریا را در مرکز و شرق اقیانوس آرام استوایی افزایش دهد.

آب گرمتر و کاهش برش باد عمودی بر روی حوضه اقیانوس آرام شکل گیری طوفان ها و طوفان های استوایی را آسان تر می کند. این اثرات در تابستان امسال واضح بوده است، زیرا حوضه اقیانوس آرام مملو از فعالیت های طوفانی بوده است. در همین حال، ال نینو برش عمودی باد را بر روی حوضه اقیانوس اطلس افزایش می‌دهد و همرفتی را که سیکلون‌ها باید تشکیل دهند، کاهش می‌دهد.

چشم انداز اداره ملی اقیانوسی و جوی برای فصل طوفان اقیانوس اطلس تأثیر ال نینو را پیش بینی می کرد، اما این تنها نیرویی نیست که امسال بازی می کند. نفوذهای مکرر لایه هوای صحرا - یک توده هوای خشک و غبارآلود که بر فراز صحرای صحرا تشکیل می شود و به سمت غرب در سراسر اقیانوس اطلس حرکت می کند - رطوبتی را که طوفان ها را تغذیه می کند، از جو بالای حوضه ربوده است.

به گفته نول، افزایش ثبات جوی بر فراز اقیانوس اطلس نیز می تواند در این امر نقش داشته باشد. این یک روند بلندمدت است که با افزایش دمای اقیانوس ها توسط انسان در اقیانوس اطلس استوایی مرتبط است.

در حالی که مطمئنا این یک فصل طوفان غیرعادی اقیانوس اطلس بوده است، هیچ کس شکایت نمی کند، حداقل در ایالات متحده. در اینجا، اکثریت قریب به اتفاق طوفان‌هایی که به خشکی می‌رسند از اقیانوس اطلس می‌آیند، بنابراین عدم وقوع طوفان در سال جاری مانع از تخریب، مجروحیت و مرگ و میر شده است. با این حال، هواشناسان از جوامع ساحلی می خواهند که مراقب باشند، زیرا فقط یک طوفان قدرتمند برای ایجاد یک فاجعه لازم است. ممکن است از اوج رسمی فصل طوفان اقیانوس اطلس گذشته باشیم، اما هنوز تمام نشده است.