محققان می گویند عامل بی ثبات کننده تغییرات آب و هوایی در فاجعه مرگبار سیل نپال-چین است

گروهی از دانشگاهیان خبره روز پنجشنبه گفتند که تغییرات آب و هوایی "یک عامل بی ثبات کننده است که بر یک زمینه زمین شناسی از قبل موجود" در پشت سیل و رانش گل و لای مرگبار ماه گذشته در امتداد مرز نپال و چین عمل می کند.

در گزارشی، World Weather Attribution، شامل محققانی از نپال، پاکستان، بریتانیا، ایرلند، سوئد، دانمارک، نروژ، ایالات متحده، نیوزلند و هلند، از جمله کارشناسان در زمینه یخبندان، علوم آب و هوا، کمک‌های بشردوستانه، زلزله‌شناسی و علوم اجتماعی، طیفی از عواملی را که منجر به فاجعه ناپدید شده با بیش از 60 کشته، با بیش از 60 کشته، بررسی شد. به آخرین ارقام

در این گزارش آمده است: «بنابراین، تغییر اقلیم به‌عنوان یک عامل بی‌ثبات‌کننده که بر یک استعداد زمین‌شناختی از قبل موجود تأثیر می‌گذارد، به‌جای دلیل اصلی شکست، بهتر درک می‌شود».

اگرچه نپال دارای سیستم‌های هشدار زودهنگام و اقدامات انطباق بود، اما این حادثه "فراتر از طراحی و محدودیت‌های پیش‌بینی اقدامات کاهش خطر موجود بود، و هیچ سیستم هشدار اولیه موجود نمی‌توانست زمان کافی را فراهم کند یا از مقیاس اثرات مشاهده‌شده در مناطق آسیب‌دیده جلوگیری کند و محدودیت‌های سازگاری را برجسته کند."

این فاجعه در 26 آگوست زمانی رخ داد که یک یخچال طبیعی در کوه لانگتانگ لیرونگ نپال در ارتفاع 5200 متری (17060 فوت) شکست.

این شکستگی باعث ایجاد یک بهمن سنگ یخی شد که به یک جریان عظیم زباله تبدیل شد و از طریق دره های امتداد مرز عبور کرد.

سیل و رانش گل، مناطق Rasuwa، Nuwakot، Dhading و Kavre نپال و همچنین دره کاتماندو را ویران کرد.

این فاجعه همچنین گذرگاه مرزی جیرونگ در Xizang را مدفون کرد.

بر اساس این گزارش، ممکن است این شکستگی توسط یک زلزله 7.8 ریشتری در سال 2015 پیش‌شرط داده شده باشد، در حالی که گرم شدن، تخریب یخ‌های دائمی، نازک شدن و عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی، افزایش بارندگی و شرایط غیرمعمول گرم احتمالا در نهایت به وقوع این حادثه کمک کرده است.

در این بیانیه آمده است: «افزایش سریع دما با سرعتی فراتر از میانگین جهانی در نتیجه انتشار سوخت های فسیلی، احتمال و شدت چنین خطراتی را در هیمالیا افزایش می دهد.

این گزارش خواستار اقدامات سازگاری قوی‌تر از جمله بهبود رصد زمین در ارتفاعات هیمالیا، نظارت بر خطرات، ارتباطات ریسک و اشتراک‌گذاری داده‌های فرامرزی، و همچنین انتقال سریع از سوخت‌های فسیلی و ارائه تعهدات مالی آب و هوا برای کاهش خطرات آینده شد.