با نزدیک شدن مهلت 30 سپتامبر، پناهندگان در آفریقای جنوبی از حملات جدید می ترسند

دوربان، آفریقای جنوبی - اسقف رافائل باهبوا مخفی شده است، از ترس اینکه ممکن است به دلیل صحبت برای حقوق خارجی ها در آفریقای جنوبی مورد حمله قرار گیرد.

او به الجزیره گفت: «اکنون پنهان شده‌ام، زیرا می‌گویند به خاطر صحبت درباره حقوق خارجی‌ها مرا می‌کشند.

باهبوا پس از ورود به عنوان پناهنده از جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) به مدت 26 سال در آفریقای جنوبی زندگی کرده است.

در آن زمان، او بارها و بارها شاهد شعله ور شدن احساسات ضد خارجی در کشوری بود که برای آن آمده بود. اما او می گوید که امسال احساس متفاوتی دارد.

ضرب الاجل 30 سپتامبر اعلام شده در ماه مارس و مارس، یک جنبش ضد مهاجرتی که امسال اعتراضات را در سراسر آفریقای جنوبی رهبری کرده است، ترس از خشونت را در میان جوامع مهاجر افزایش داده است.

این گروه از اتباع خارجی غیرقانونی خواست تا آفریقای جنوبی را ترک کنند و نسبت به تظاهرات بیشتر در صورت عدم برآورده شدن خواسته هایش هشدار داده است.

با این حال، برای باهبوا و دیگر پناهندگان در دوربان، تمایز بین مهاجران مستند و غیرقانونی آسایش کمی ایجاد می کند. آنها می گویند خصومتی که در خیابان ها تجربه می کنند به ندرت با درخواست برای دیدن اوراقشان شروع می شود.

آفریقای جنوبی در 4 نوامبر انتخابات دولت های محلی را برگزار خواهد کرد که در آن مهاجرت به یک موضوع سیاسی و اجتماعی برجسته تبدیل شده است.

برای ماه‌ها، باهبوا در میان صدها پناهجو و پناهجوی بود که روی پیاده‌روی بیرون مرکز پذیرش پناهندگان دوربان در جاده چه گوارا می‌خوابیدند.

بسیاری از آنها از جمهوری دموکراتیک کنگو و بوروندی و برخی دیگر از اوگاندا، موزامبیک و تانزانیا بودند. آنها گفتند که از جوامع خود فرار کرده اند زیرا از حملات ضد خارجی می ترسند.

آنها به بیرون از دفتر وزارت امور داخلی (DHA) آمدند و به دنبال امنیت بودند.

تقریبا برای چهار ماه، مردان، زنان و کودکان بیرون می‌خوابیدند، در معرض عوامل و وابسته به سازمان‌های جامعه مدنی و داوطلبان برای غذا و سایر مایحتاج بودند.

بهبوا گفت: «خیلی سخت بوده است. "تا به حال هرگز چنین چیزی را تجربه نکرده بودم."

برخی از مهاجران به الجزیره گفتند که شرایط ناامید شده است. آنها دسترسی نامنظم به غذا و دارو را توصیف کردند و گفتند یک مرد مبتلا به سل در حالی که در کمپ زندگی می کرد جان باخت. الجزیره به طور مستقل شرایط مرگ او را مشخص نکرده است.

این کمپ همچنین از خصومتی که ساکنان آن می گفتند فرار کرده اند، دور نبود.

در 3 سپتامبر، اعضای ماه های مارس و مارس با پناهجویان و پناهجویان ساکن خارج از مرکز مواجه شدند. خشونت شروع شد و پلیس وارد عمل شد. حداقل چهار نفر زخمی شدند.

در تظاهرات دیگری چند روز بعد، افسران پلیس بین دو گروه ایستادند و با افزایش تنش ها، مانعی را تشکیل دادند.

مارس و مارس بسیج خود را به عنوان یک کمپین علیه مهاجرت غیرقانونی، جرم و جنایت و شرایط وخیم در جوامع آفریقای جنوبی توصیف کرده است.

این گروه می گوید که واکنش دولت به اجرای قانون مهاجرت کافی نبوده است.

رهبران آن بارها اتهامات مربوط به بیگانه هراسی بودن کمپین آنها را رد کرده اند و اصرار دارند که هدف آنها مهاجرت غیرقانونی به جای اتباع خارجی به طور کلی است.

بابهوا گفت که مهاجران مستند و غیرمجاز به طور یکسان در خصومت گرفتار شده اند.

بر اساس گزارش رسانه خبری گراند آپ، در اوایل سال جاری، شش پناهجو که در سالن های اطراف بازار خیابان وارویک دوربان کار می کردند توسط مردانی که چوب حمل می کردند مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. دو نفر در بیمارستان بستری شدند.

باهبوا گفت که مهاجران پس از حملات قبلی نیز برای دریافت کمک از مقامات تلاش کرده اند.

او مدعی شد: «پلیس گفت نمی‌توانیم پرونده‌ها را باز کنیم، زیرا ما خارجی هستیم. ما جایی برای رفتن نداشتیم. پلیس به طور علنی به این ادعای خاص واکنش نشان نداده است.

در اواسط سپتامبر، دولت برای پاکسازی کمپ موقت خارج از مرکز پناهندگان اقدام کرد.

به پناهندگان یک انتخاب داده شد: به جوامعی که از آنها فرار کرده بودند بازگردند یا اسکان موقت در تأسیسات لیندلا در گاتنگ، صدها کیلومتر از دوربان را بپذیرند. لیندلا یک بازداشتگاه مهاجرتی است که توسط دولت اداره می شود و برای نگهداری افرادی که در معرض اخراج هستند استفاده می شود.

برخی از رفتن به لیندلا، مکانی که از لحاظ تاریخی با بازداشت مهاجران و بازگشت به کشور مرتبط است، می ترسیدند. دیگران احساس می کردند که دیگر نمی توانند زندگی در سنگفرش را تحمل کنند.

در 15 سپتامبر، 274 نفر با اتوبوس از دوربان به لیندلا منتقل شدند. حدود 150 نفر دیگر ترجیح دادند در دوربان بمانند و شروع به یافتن مسکن جایگزین کردند.

برای کسانی که عقب ماندند، ترک سنگفرش مشکلی را که در وهله اول آنها را به آنجا رسانده بود حل نکرد.

کافوتی مویومبا، یک صاحب کسب و کار کوچک از جمهوری دموکراتیک کنگو و نماینده جامعه پناهندگان، گفت که بسیاری از آنها می ترسند به محله هایی که در آن کسب و کار و زندگی می کنند بازگردند.

او گفت که مردم می ترسند. مویمبا به الجزیره گفت: "حتی پلیس نیز خشونت های مارس و مارس را مجاز می داند. آنها با چوب آمدند و گفتند که ما به آنها حمله می کنیم."

او گفت که بسیاری از پناهجویان در طول ماه‌های ناآرامی، معیشت خود را از دست داده‌اند و اکنون به دنبال یافتن مسکن هستند.

او گفت: «این اولین بار نیست که ما بیگانه هراسی را تجربه می کنیم. در سال 2008 و سپس در سال 2015 ما نیز این را تجربه کردیم.

در سال 2008، خشونت بیگانه‌هراسی در شهرک‌ها و سکونتگاه‌های غیررسمی گسترش یافت و ده‌ها نفر را کشت و هزاران نفر را آواره کرد.

در سال‌های بعد، خشونت‌های بیشتری علیه اتباع خارجی رخ داد.

برای مویومبا، این خاطرات باعث می‌شود که لفاظی‌های مربوط به 30 سپتامبر رد شود.

او گفت: "ما به پلیس اعتماد نداریم. آنها با ما منصف نیستند. برخی از آنها نیز می گویند ما باید برویم."

پلیس گفته است به دلیل ضرب الاجل 30 سپتامبر هیچ برنامه ای برای تغییر رویکرد پلیسی عادی خود وجود ندارد و انتظار می رود که هر معترض در چارچوب قانون باقی بماند.

مارس و مارس گفتند که تنها چیزی که می خواهد این است که مهاجران غیرقانونی کشور را ترک کرده و به خانه بازگردند.

اما مویومبا گفت که بازگشت به جمهوری دموکراتیک کنگو جایگزین مناسبی برای بسیاری از پناهندگان کنگو نیست.

در واکنش به اعتراضات جاری، دولت آفریقای جنوبی اعلام کرد که اجرای قوانین مهاجرتی خود را تشدید کرده است.

به گفته کمیته بین‌وزارتی مهاجرت دولت، بین 14 ژوئن تا 20 اوت، مقامات 86596 اتباع خارجی را برای اخراج و بازگرداندن به میهن بررسی کردند.

مالاویایی‌ها بیشترین گروه را تشکیل می‌دهند و پس از آن زیمبابوه‌ها و موزامبیکی‌ها قرار دارند.

داده های دولتی می گوید 90 درصد از کسانی که به کشورشان بازگردانده شده اند به طور غیرقانونی وارد آفریقای جنوبی شده اند، در حالی که 95 درصد به عنوان عبور از مرز خارج از بنادر رسمی طبقه بندی شده اند.

دولت می گوید این عملیات بخشی از تلاش گسترده تر برای تقویت مدیریت مرزی و اجرای قانون مهاجرت است.

در عین حال، مقامات بارها به گروه های خصوصی هشدار داده اند که قوانین مهاجرت را به دست خود نگیرند.

مهلت مارس و مارس 30 سپتامبر هیچ مجوز قانونی ندارد. دولت می گوید شهروندان عادی نمی توانند کسی را از آفریقای جنوبی اخراج کنند.

اما ضرب‌الاجل‌ها برای ایجاد ترس نیازی به نیروی قانونی ندارند، همانطور که برای مهلت قبلی در 30 ژوئن بود. برای پناهندگانی که ماه‌ها در خارج از دفتر DHA در دوربان خوابیده‌اند، 30 سپتامبر ابهام دیگری است که در بالای بسیاری از موارد دیگر قرار دارد.

برخی از آنها صدها کیلومتر دورتر شده اند.

برخی دیگر در تلاش هستند تا خانه های جدیدی را در همان جوامعی که زمانی فرار کرده بودند بیابند. اما در میان مهاجرانی که الجزیره با آنها صحبت کرده است، این نگرانی مشترک وجود دارد که کاغذبازی ممکن است حفاظت محدودی را در زمانی که عصبانیت ابتدا متوجه خارجی بودن باشد، ارائه دهد.

باهبوا بیش از ربع قرن را در آفریقای جنوبی سپری کرده است. در حال حاضر او می گوید که پنهان شده است و نمی داند 30 سپتامبر چه خواهد شد.

او گفت: «آنها ما را به عنوان یک خارجی قربانی می کنند. قرار نیست در 30 سپتامبر تمام شود. این به انتخابات مربوط می شود.