با کاهش ناآرامی های جنگی ایران، جریان نفت افزایش می یابد. چرا قیمت ها مدام افزایش می یابد؟

جریان نفت از خلیج فارس به میزان قابل توجهی افزایش یافته است و اختلال عظیم عرضه ناشی از جنگ ایالات متحده/اسرائیل علیه ایران را کاهش داده است.

به گفته شرکت اطلاعات بازار Kpler، صادرات نفت خام از خلیج فارس در هفته منتهی به 18 اکتبر به طور متوسط ​​24.6 میلیون بشکه در روز (بشکه در روز) بود که از میانگین قبل از جنگ بیشتر بود.

نفت خام برنت، معیار جهانی، با بیش از 60 درصد افزایش نسبت به قبل از جنگ، با بالاترین قیمت از آوریل تاکنون معامله می شود.

به گفته تحلیلگران بازار، افزایش قیمت ها منعکس کننده نگرانی در مورد احتمال تجدید خصومت ها در جنگ ایالات متحده علیه ایران، کاهش ذخایر نفت و افزایش هزینه های حمل و نقل به خارج از منطقه است.

آدی ایمسیروویچ، مدرس سیستم‌های انرژی در دانشگاه آکسفورد، به الجزیره گفت: «بازار دقیقا همان کاری را انجام می‌دهد که قرار است انجام دهد: به ما می‌گوید نفت فوری زیادی وجود دارد، اما پایانی برای این جنگ در چشم‌انداز نیست – در واقع... تشدید آن بسیار محتمل است».

ایمسیروویچ، یک تاجر کهنه کار نفت، گفت: «بنابراین، بازارهای آتی منعکس کننده این انتظار هستند.

تولیدکنندگان نفت به طور فزاینده ای در واکنش به آب و هوای ناپایدار خاورمیانه برای حفظ جریان عرضه ماهر شده اند.

در مواجهه با تهدید حملات ایران به کشتی‌ها در تنگه هرمز، خطوط کشتیرانی یک سیستم شاتل را ایجاد کرده‌اند که شامل انتقال کشتی به کشتی در آب‌های عمان و امارات متحده عربی است تا مسافتی را که هر کشتی باید در آب‌های خطرناک طی کند، کاهش دهد.

قایق های شاتل نفت را از طریق تنگه حمل می کنند و پس از خارج شدن از منطقه خطر، آن را روی تانکرهای منتظر بار می کنند.

به گفته کپلر، در ماه اوت، بیش از 70 درصد نفت خامی که از این تنگه عبور کرد، این کار را از طریق انتقال کشتی به کشتی انجام داد.

تولیدکنندگان نفت همچنین صادراتی را افزایش داده اند که به طور کلی از طریق خط لوله شرق-غرب عربستان سعودی که نفت را از میادین نفتی شرقی خود به بندر ینبع در دریای سرخ در غرب و خط لوله حبشان-فجیره امارات متحده عربی می رساند، افزایش داده اند.

بر اساس داده‌های کپلر، تا سپتامبر، 40 درصد صادرات از خلیج فارس از این تنگه عبور می‌کرد، که مجرای یک پنجم عرضه جهانی نفت و گاز طبیعی مایع در زمان صلح بود، در مقایسه با 17 درصد قبل از جنگ.

با این وجود چنین راه‌حل‌هایی هزینه دارد.

اکتبر مرگبارترین ماه برای حملات به کشتی‌های تجاری از زمان آغاز جنگ بوده است و تا روز جمعه 32 حادثه توسط عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) ثبت شده است.

ایزابل فیگرولا فرتی، کارشناس بازارهای نفت در دانشگاه پاپی کومیلاس در مادرید، اسپانیا، به الجزیره گفت: "بنابراین بشکه ها حرکت می کنند، اما نه نرم و نه قابل اعتماد. این نباید به عنوان نشانه ای از عادی سازی تلقی شود."

فیگوئرولا فرتی گفت: «تحویل یک بشکه بسیار گران شده است.

در حالی که داده های اطلاعاتی بازار نشان می دهد که صادرات در مقاطع مختلف در هفته های اخیر به سطوح قبل از جنگ رسیده است، روند عرضه درازمدت کمتر مشخص است.

پاول مولچانوف، استراتژیست سرمایه گذاری در Raymond James & Associates، نسبت به بازگشت عرضه به روند قبل از مناقشه ابراز تردید کرد.

مولچانوف با اشاره به آخرین چشم انداز انرژی آژانس بین المللی انرژی به الجزیره گفت: «آخرین داده های تولید آژانس بین المللی انرژی – برای ماه سپتامبر – تولید اوپک در خلیج فارس را 15.8 میلیون بشکه در روز نشان می دهد که معادل 75 درصد از تولید اولیه قبل از جنگ است.

این مقدار کمی از 74 درصد جولای فراتر رفت تا به بالاترین سطح از زمان شروع جنگ رسید، اما هنوز فاصله قابل توجهی با 100 درصد دارد.»

در همین حال، ذخایر نفت، که در هنگام اختلالات عرضه، حائلی است، رو به کاهش است.

طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، ذخایر مشاهده شده در ماه سپتامبر 10 میلیون بشکه کاهش یافت و ذخایر جهانی را به 509 میلیون بشکه زیر سطح قبل از جنگ رساند.

فیگوئرولا فرتی گفت: «بازار به دلیل خطرات عرضه بتن مانند ترانزیت هرمز، حمل و نقل و موجودی خالی شده، به سمت فشار مزمن حرکت کرده است.

بدون پایان دائمی جنگ ایران، تحلیلگران کمی می بینند که قیمت ها به زودی به حالت عادی باز می گردند.

وی افزود: «این امر نیاز به تنش زدایی پایدار، بازگشت به شرایط عادی حمل و نقل و حمل و نقل از طریق هرمز، بازسازی موجودی و هزینه های حمل و نقل به حالت عادی دارد.

مولچانوف، استراتژیست سرمایه گذاری، گفت که او معتقد نیست که عرضه بدون یک راه حل دیپلماتیک دائمی برای جنگ، به طور واقعی از 85 درصد سطح قبل از جنگ فراتر رود.

او گفت: «وقتی زمینه‌های سیاسی فراهم شد، گام‌های بعدی لجستیکی خواهد بود: مین‌زدایی هرمز، بازگرداندن خدمه کشتی‌رانی به کار، و ازسرگیری تولید در میادین نفتی تعطیل شده فعلی.»