با کاهش گونه‌ها، لاک‌پشت‌های سبز بارقه‌ای از امید را ارائه می‌کنند

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

لاک‌پشت سبزی به اندازه کف دست که از میان شن‌های جزیره‌ای در مالزی بیرون می‌زند، ممکن است آسیب‌پذیر به نظر برسد، اما گونه‌های آن به عنوان نمادی از امید برای حفاظت از حیات وحش ظاهر شده است.

لاک‌پشت‌های سبز جهشی نادر از در معرض خطر انقراض به «کم‌ترین نگرانی» در رتبه‌بندی جهانی حفاظت را انجام داده‌اند، موفقیتی چشمگیر در زمانی که بسیاری از گونه‌ها در حال کاهش هستند.

صندوق جهانی حیات وحش سازمان غیردولتی حفاظت (WWF)، در گزارش دوسالانه سیاره زنده خود که روز پنجشنبه منتشر شد، کاهش 73 درصدی را در اندازه متوسط ​​جمعیت حیات وحش تحت نظارت طی 53 سال نشان داد.

اما حدود 50 درصد از هزاران مهره‌داری که برای این گزارش پایش شده‌اند، پایدار هستند یا در حال افزایش هستند.

این شامل لاک‌پشت‌های سبز نیز می‌شود، به لطف چندین دهه تلاش از جمله جابجایی تخم‌ها، حفاظت از دریا و ممنوعیت تجارت.

خوانیتا جوزف، متخصص لاک‌پشت‌های مالزیایی، سال‌ها را در خط مقدم جبهه گذرانده و تحقیقات ژنتیکی پیشرفته‌ای انجام داده و حتی پدرش را متقاعد کرده است که از خوردن تخم‌های لاک‌پشت دست بردارد.

با این حال، وقتی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در سال گذشته اعلام کرد لاک‌پشت‌های سبز دیگر در خطر انقراض نیستند، او به سختی می‌توانست آن را باور کند.

هرگز در ذهنم (فکر نمی‌کردم) که روزی لاک‌پشت‌ها می‌توانند «کمترین نگرانی» باشند. او در دانشگاه مالزی صباح به خبرگزاری فرانسه گفت که در آنجا استاد است.

از شش گونه دیگر لاک پشت دریایی، همه هنوز آسیب پذیر یا به شدت در معرض خطر هستند به جز لاک پشت صاف که وضعیت آن به دلیل کمبود اطلاعات نامشخص است.

لاک پشت ها برای غذا و پوسته آنها هدف قرار می گیرند، در تورهای ماهیگیری کشته می شوند و به دلیل توسعه و آلودگی در سواحل لانه سازی و مکان های تغذیه محدود می شوند.

تغییرات آب و هوایی همچنین جمعیت ماده ها را منحرف می کند زیرا گرما تعیین کننده رشد جنسیت در تخم ها است.

حتی در حال حاضر، بهبودی نابرابر است. در حالی که لاک پشت های سبز در سطح جهان "کمترین نگرانی" را دارند، برخی از جمعیت های منطقه هنوز در معرض خطر هستند و در حال کاهش هستند.

مالزی یک استثناء منطقه ای است. لانه سازی لاک پشت سبز در جزایر لاک پشت ایالت صباح از دهه 1970 سه برابر شده و به بیش از 20000 لانه در سال رسیده است.

مکلارین لکیم، مدیر پارک صباح، گفت که این نشان دهنده "بیش از پنج دهه" کار است.

جزایر لاک پشت از سال 1977 تحت حفاظت قرار گرفتند و صباح مصرف گوشت و تخم لاک پشت را در سال 1997 ممنوع کرد.

مکلارین گفت: «این میراث ما است، این تنوع زیستی ما است. ما می خواهیم تا زمانی که ممکن است از آن محافظت کنیم.»

بسیاری از موفقیت های حفاظتی به افرادی مانند سیتی راسا عبدل 50 ساله از یک جامعه ماهیگیری در جزیره اومادال مالزی متکی بوده است.

از سال 2012، او و سایر اعضای یک تعاونی زنان، تخم‌های لاک‌پشت را از سواحل به یک هچر منتقل کرده‌اند تا از آنها در برابر شکارچیان و شکارچیان محافظت کنند.

این تیم 20 نفره کار حفاظت از محیط زیست را با WWF آغاز کرد اما اکنون بودجه خود را تامین می کند و 10 درصد از درآمد حاصل از صنایع دستی و تجارت غذا را به حفاظت از لاک پشت ها اختصاص می دهد.

راسا روی اسکله چوبی که از خانه اش تا آب دریای آکوامارین امتداد دارد، گفت: "من دیگر پیر شده ام." اما من احساس مسئولیت می‌کنم که مطمئن شوم هنوز لاک‌پشت‌هایی برای نسل بعدی وجود دارند.»

در فاصله ۴۵ دقیقه‌ای قایق‌سواری، جوجه‌های لاک‌پشت سبز و پوزه عقابی از لانه‌های جابجا شده در یک هچر در استراحتگاه مرجانی مرتفع ماتاکینگ بیرون آمدند.

صاحب هتل، سوفیا سی، دهه‌ها پیش زمانی که پدرش زمینی را در جزیره ماتاکینگ به دست آورد، عاشق لاک‌پشت‌ها شد و اکنون حدود 10 درصد از کارکنان او در زمینه حفاظت کار می‌کنند.

سی به خبرگزاری فرانسه گفت: در سال 2006، "ما حدود 600 تخم جمع آوری کردیم... امروز حدود 36000 تخم داریم."

میهمانان می توانند جوجه های جوجه ریزی را رها کنند، و در حالی که سی حفاظت از آن را یک علاقه می داند، اما تجارت خوبی نیز محسوب می شود.

او گفت: "بقای تجارت ما در اینجا بسیار به منابع طبیعی و زیبایی اطراف ما بستگی دارد."

جوجه‌هایی که از یک سبد به ساحل ماتاکینگ سرازیر می‌شوند با مشکلات زیادی روبرو هستند. از هر 1000 نفر فقط یک نفر در 20 سالگی به بلوغ جنسی می رسد.

جوجه ها حدود یک دهه را در اقیانوس آزاد می گذرانند، دوره ای که گاهی اوقات به آن "سال های گمشده" می گویند زیرا دانشمندان اطلاعات کمی در مورد آن دارند.

گاوین جولیس، مدیر استراتژی گونه‌های دریایی در WWF-مالزی، گفت که تعیین اینکه لاک‌پشت‌ها آن سال‌ها را کجا می‌گذرانند، و در کجا به علوفه می‌پردازند و تولیدمثل می‌کنند، کلید حفظ موفقیت در حفاظت است.

این سازمان غیردولتی اولین پایگاه داده جهانی DNA لاک پشت ها را به نام Shellbank ایجاد کرده است که از نمونه هایی از بافت و پوسته لاک پشت برای ردیابی جمعیت و حتی هدف قرار دادن شکارچیان غیرقانونی استفاده می کند.

جولیس می گوید: «برای نجات لاک پشت های دریایی، باید به چرخه زندگی نگاه کنیم. اینجاست که کار ژنتیکی وارد می شود.

ردیف‌های تمیز لوله‌های آزمایش در آزمایشگاه جوزف حاوی تکه‌هایی از باله‌های جوجه‌آوری است که از نوزادانی که زنده نماندند جدا شده‌اند.

تعیین توالی آنها "هاپلوتایپ" یک لاک پشت را نشان می دهد که نوعی اثر انگشت ژنتیکی است.

این کار قبلا کمک کرده است نشان دهد لاک‌پشت‌هایی که در بخش‌هایی از مالزی جستجو می‌کنند از میکرونزی آمده‌اند و منبع احتمالی لاک‌پشت لاک‌پشتی را که در بریتانیا رهگیری شده است، شناسایی کرده است.

جولیس گفت، در حالی که هر تلاش حفاظتی با چالش‌های متفاوتی روبرو است، نبرد برای محافظت از لاک‌پشت‌های سبز به ما می‌آموزد که «در کار واقعا انعطاف‌پذیر و صبور باشیم».

ما نباید فقط به یک پروژه کوتاه مدت نگاه کنیم، این یک پروژه بلند مدت است.

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →