«ببر کاغذی» در اولین نمایش NYFF به موفقیت رسید: «کار عشق»

وقتی می‌خواهید فیلم جدیدتان را به‌عنوان منتخب شب افتتاحیه جشنواره فیلم نیویورک، به‌عنوان «یکی از فیلم‌سازان بزرگ زنده آمریکایی» معرفی کنید، راه‌های بدتری هم وجود دارد. اما این دقیقا همان چیزی است که مدیر هنری دنیس لیم در حالی که کارگردان ببر کاغذی را در شامگاه جمعه در سالن آلیس تولی مرکز لینکلن به صحنه آورد گفت.

گری سابقه طولانی در جشنواره دارد، زیرا آن را با The Lost City of Z به پایان رساند و سالگرد آن را با نمایش ویژه ای از زمان آرماگدون جشن گرفت. اما با این حال، این احساس متفاوت بود - همانطور که خود گری در سخنان مقدماتی تکان دهنده خود خاطرنشان کرد و در مورد بزرگ شدن چند مایلی دورتر از Upper West Side اشاره کرد.

او به یاد آورد، پس از اینکه به والدینش گفت که می‌خواهد کارگردان سینما شود، پاسخ بدبینانه آنها را به یاد آورد: «چطور می‌خواهی این کار را انجام دهی؟» گری سپس به خانه کامل داخل تئاتر نگاه کرد و در حالی که به وضوح متحیر شده بود گفت: "خب، من اینجا هستم." داستان‌های مرتبط فیلم‌ها جشنواره فیلم نیویورک با نان تست جیمز گری، تونی گیلروی و فیلمسازان در فیلم‌های سالن جدید مجموعه‌های جوایز «ببر کاغذی» نئون آغاز می‌شود، اولین فشار واقعی برای فیلم جیمز گری (اختصاصی)

احساسات کلی پیرامون ببر کاغذی با فیلم های گذشته گری نیز متفاوت است. اگرچه یک عزیز منتقد ثابت، این بومی کوئینز تا کنون نتوانسته در دوران حرفه‌ای خود وارد مسابقه اسکار شود، و در این مرحله به نظر می‌رسد دیر شده است - مطمئنا، شنیدن نظرات لیم در چارچوب راه‌اندازی مجدد Paper Tiger که از زمان نمایش جهانی آن در کن به‌طور عمومی نمایش داده نشده بود، سخت نبود.

این فیلم به طور گسترده در Croisette مورد تحسین قرار گرفت، و با وجود نادیده گرفتن هیئت داوران از درام - همانطور که به طرز ناامیدکننده‌ای، الگویی برای فیلم‌های گری در جشنواره در طول دهه‌ها بوده است - با پخش پاییزی توسط توزیع‌کننده نئون، غوغا می‌کرد.

در واقع، این یکی با زنگ‌ها و سوت‌هایی وارد شده است که معمولا از عرضه یک فیلم خاکستری دوری می‌کنند. ترکیبی از فیلمسازی کلاسیک جسورانه و ته مایه های خاطره نویسی غنی آن برای قرار دادن فیلم در زمینه حرفه او ایده آل است. لیم در مقدمه خود درباره دشواری ساختن فیلم های شخصی و مستقل آمریکایی در شرایط کنونی صحبت کرد. اوایل این ماه، او به همین دلیل در مصاحبه ای با هالیوود ریپورتر، ببر کاغذی را "معجزه گر" خواند. در فصلی که کارگردانان بین‌المللی و فیلم‌های پرفروش بر آن تسلط دارند، این قاب‌بندی برجسته است.

ببر کاغذی با بازی مایلز تلر و آدام درایور در نقش اروین و گری پرل، برادرانی در کوئینز 1986، گرفتار نقشه ای شده اند که زندگی خانواده آنها را به خطر می اندازد. فیلمنامه فشرده گری این استخوان‌های جنایی-هیجان‌انگیز را به درام خانوادگی بافتی می‌پیوندد، با طرح داستان به همسر ایروین، هستر (اسکارلت جوهانسون)، در نظر می‌گیرد که چگونه از پسرانش محافظت کند و آینده آنها را تضمین کند، و در عین حال با بحران شخصی خود مبارزه کند.

این اولین نمایش در آمریکای شمالی که بر روی یک چاپ 35 میلی‌متری در مرکز لینکلن نشان داده شده بود، با استقبال گرمی همراه شد و تمام بازیگران اصلی آن در دسترس بودند. همانطور که هفته گذشته THR گزارش داد، تلر به عنوان بازیگر اصلی فیلم - ایروین POV فیلم را باز و بسته می‌کند - با نامزدهای قبلی اسکار درایور و جوهانسون به حمایت از این فیلم خواهند پرداخت. مسابقه بهترین بازیگر ممکن است برای تلر بیش از حد رقابتی باشد که نتواند تاثیر زیادی بگذارد، اما کار دگرگون‌کننده درایور و جوهانسون که برای Paper Tiger مورد تشویق قرار گرفته‌اند، می‌تواند جذابیت بیشتری کسب کند (و همچنین به جلو بردن فیلم کمک کند) که از شتاب NYFF خارج شود.

جوهانسون در پرسش و پاسخ پس از نمایش فیلم گفت: "ما در یک مجموعه کوچک بودیم ... و همچنین بسیار گرم بود، و وقتی شما گروهی از بازیگران را دارید که همه روی هم دور هم جمع می‌شوند - صادقانه بگویم، این کار عشقی است. شما این کار را انجام می‌دهید زیرا دوست دارید این کار را انجام دهید." شما در نهایت با هم می‌نشینید و صحبت می‌کنید، داستان‌ها را به اشتراک می‌گذارید و احساس صمیمیت‌تر می‌کنید... شما باید از آن روز جان سالم به در ببرید، و ساختن فیلم سخت است، و ساختن فیلم‌ها [مثل این] بسیار سخت است.»