برخی از آسیب های آب و هوایی در حال حاضر اجتناب ناپذیر است حتی اگر ما اقدام خود را پاکسازی کنیم

Uros Arsic/AFP از طریق گتی ایماژ

دماسنج ها، حداقل به طور سنتی، به یاد نمی آورند. جیوه در پاسخ به انرژی گرمایی منبسط می شود و خط قرمز بالا می رود. دما کاهش می یابد، جیوه منقبض می شود، خط پایین می آید. اندازه گیری دیروز هیچ ارتباطی با اندازه گیری امروز ندارد.

اما حتی اگر دماسنج ها نتوانند آن را اندازه گیری کنند، افزایش دما اثری ماندگار بر جای می گذارد. جنگل ها می میرند، یخ ها آب می شوند و گونه ها منقرض می شوند. اکنون که جهان در فاصله 1.5 درجه سانتیگراد گرمایش قرار دارد، ما در حال دریافت نکاتی از هرج و مرج اقلیمی هستیم که می توانیم در قرن آینده انتظار داشته باشیم. بنابراین چقدر بد خواهد بود و آیا آسیب قابل برگشت است؟

این فقط یک سوال انتزاعی نیست. ماه گذشته، سازمان ملل در نهایت اذعان کرد که حفظ گرمایش تا 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطوح پیش از صنعتی شدن تنها در صورتی امکان پذیر است که زمین از این آستانه فراتر رود و سپس تا سال 2100 سرد شود. بیایید در حال حاضر، این سوال نسبتا بزرگ را کنار بگذاریم که چگونه خنک کننده جهانی در این مقیاس می تواند ارائه شود. چه آسیب های پایداری را با بیش از حد در معرض خطر قرار می دهیم؟ این سوالی است که دانشمندان در حال رقابت برای پاسخ به آن هستند.

تبلیغات

یه خبر خوب هست به نظر می‌رسد که غرق‌های کربنی زمینی مانند جنگل‌های بارانی آمازون می‌توانند از شوک‌های اقلیمی کوتاه‌مدت پس بگیرند. ما حتی ممکن است بتوانیم AMOC، یک جریان حیاتی اقیانوسی را پس از فروپاشی ناشی از آب و هوا احیا کنیم - اگرچه این کار آسان نخواهد بود.

وقتی نوبت به بالا آمدن سطح دریا می‌شود، ما خود را برای دردهای آینده محبوس کرده‌ایم

اما خبر بد این است که برخی از تأثیرات آب و هوایی محفوظ است، حتی اگر ما فورا اقدام خود را پاکسازی کنیم. همانطور که گزارش می دهیم، به نظر می رسد یخچال های طبیعی Thwaites در قطب جنوب صرفه جویی نمی کند، حتی اگر آب شدن اقیانوس ها یک شبه متوقف شود. به طور خلاصه، وقتی صحبت از بالا آمدن سطح دریا به میان می‌آید، ما خود را برای دردهای آینده محبوس کرده‌ایم.

این دلیلی برای ناامیدی نیست هنگامی که از 1.5 درجه سانتی گراد عبور کردیم، باید میزان انتشار گازهای گلخانه ای را دو برابر کنیم، نه اینکه تسلیم شویم. اما باید توجه داشته باشیم که حتی اگر خنک‌سازی جهانی را با موفقیت انجام دهیم، از این سال‌ها بدون آسیب خارج نخواهیم شد. کاری که امروز انجام می دهیم برای فردا مهم است.