برنج‌کار ایتالیایی گرما را با پناهگاه تنوع زیستی شکست می‌دهد

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

چهارصد سال پس از آنکه راهبان بخش‌هایی از باتلاق‌ها را در شمال غربی ایتالیا به مزارع برنج تبدیل کردند، کشاورز آلیس سروتی یک سوم آن را به حالت طبیعی خود بازگرداند و تنوع زیستی را بر عملکرد محصول ترجیح داد.

مزارع برنج طلایی در سرتاسر دشت ورچلی بین میلان و تورین امتداد دارند، منظره‌ای به هم پیوسته که تنها توسط درختان و تالاب‌های ایجاد شده توسط Cerutti شکسته شده و اکنون محل زندگی پرندگان و حشرات کمیاب است.

سروتی در حالی که در اطراف یک چشمه طبیعی ایستاده بود به خبرگزاری فرانسه گفت: "ما بیش از 10000 گیاه بومی مانند بلوط، توسکا، زبان گنجشک و ممرز کاشته ایم. دیدن اینکه طبیعت چقدر سریع واکنش نشان می دهد شگفت انگیز است."

این مرد 43 ساله که مدیریت مزرعه خانواده Cascina Oschina را در سال 2012 بر عهده گرفت، گفت: از زمان کاشت اولین درختان، افزایش چشمگیر پروانه ها، سنجاقک ها و به طور کلی تنوع زیستی مشاهده شد.

در مزارع اطراف جنگل، Cerutti برنج قرمز و سیاه را همراه با انواع تاریخی مانند Carnaroli Classico و Arborio Classico می‌کارد که انعطاف‌پذیرتر بوده و محصول کوچک‌تر اما با کیفیت‌تری نسبت به نمونه‌های مدرن تولید می‌کنند.

او می گوید که Carnaroli Classico او بدون استفاده از "یک گرم (0.035 اونس) کود شیمیایی" رشد کرده است.

به این دلیل که او از کود سبز و محصولات حبوبات استفاده می کند. حدود 1200 گوسفند در فاصله بین برداشت برنج برای چرای محصولات آورده می شوند و مواد آلی از خود به جای می گذارند که به طور طبیعی خاک را غنی می کند.

ایتالیا بزرگترین تولید کننده برنج در اروپا است، اما این بخش به دلیل سیل واردات آسیایی، افزایش هزینه های تولید و خشکسالی که به دلیل تغییرات آب و هوایی ساخته دست بشر مکرر و شدیدتر شده است، در بحران است.

سازمان کشاورزی Coldiretti تخمین زده است که 25 درصد از تولید برنج ممکن است امسال به دلیل گرما از بین برود.

پس از قرن ها رونق در حوضه پو، تولیدکنندگان اکنون در حال آزمایش بذر خشک هستند که بدون غرقاب مداوم کار می کند.

جیووانی مولینا، متخصص کشاورزی، به خبرگزاری فرانسه گفت: اما شالی‌های سیل‌آلود نقشی حیاتی در «شارژ آبخوان» ایفا می‌کند، که آب را مانند یک اسفنج در زیر زمین ذخیره می‌کند، «هزاران برابر بیشتر از حوضه‌های سطحی و حفظ آن برای دوره‌های زمین‌شناسی».

وی گفت: "کشاورزی برنج خشک بذر که به دلیل تصور غلط در مورد صرفه جویی در مصرف آب در حال گسترش (در کمربند برنج ایتالیا) است، یکی از حاصلخیزترین دشت های اروپا را به بیابان تبدیل می کند.

Cerutti که خریدارانی در بریتانیا، دبی و ایالات متحده دارد، اذعان کرد که تولید او نیز تا حدی از گرما رنج برده است.

اما گونه‌های تاریخی «در برابر خشکسالی و گرمای شدید بهتر مقاومت می‌کنند»، به‌ویژه Carnaroli Classico، که دارای سایبان‌های باریک و موز مانند است که تصور می‌شود از آن در برابر گرما و سرما محافظت می‌کند.

او گفت: "کشاورزی به روشی که تاب آوری تنوع زیستی را ایجاد می کند - مانند سیل در مزارع خیلی زود - همچنین به مبارزه با خشکسالی کمک کرده است."

سروتی پیش از اجلاس تنوع زیستی سازمان ملل متحد صحبت می کرد که به تلاش های کشورها برای حفاظت از 30 درصد از زمین و اقیانوس های جهان تا سال 2030، که هدف 30x30 نامیده می شود، توجه می کند.

دستیابی به چنین هدفی به معنای بازنگری در اولویت ها در مورد کشاورزی و طبیعت است.

Cerutti حدود یک سوم از 110 هکتار (272 هکتار) دارایی خود را بازسازی کرده است، از جمله 25 هکتار (62 هکتار) که به تالاب تبدیل شده است، که اکنون زیستگاه گونه های کمیاب مانند پروانه مسی بزرگ است.

وی گفت که تعداد پرندگان مهاجر در کمربند برنج در 15 سال گذشته 80 درصد کاهش یافته است.

اما الهه دم سیاه اکنون در تالاب های او - تنها سایت ثبت شده لانه سازی ایتالیایی - مشاهده شده است.

Cerutti که مزرعه او یک منطقه حفاظت شده دارای گواهی اتحادیه اروپا است، به دنبال جبران درآمدهای از دست رفته از شالیزارهای قربانی شده با میزبانی از مدارس و دانشگاهیان و ارائه اقامتگاه برای مهمانان است.

او گفت که اکثر کشاورزان "فکر می کنند من دیوانه هستم"، اما احیای زمین "ما را سرشار از شادی می کند."

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →