چرا بدترین ال نینو میلیون ها نفر را کشت - و چگونه می توانیم از تکرار آن جلوگیری کنیم

حکاکی روی چوب صحنه مادری را که فرزندانش را برای نان می فروشد در قحطی سال 1877 در چین به تصویر می کشد.

خواندن قحطی بزرگی که در دهه 1870 جهان را فرا گرفت، خواندن منظره جهنمی بدتر از تصور شماست. در چین، هند، برزیل و فراتر از آن، پس از سال ها خشکسالی و برداشت ناموفق، میلیون ها نفر از گرسنگی جان باختند. مردم برای غذا شورش کردند، التماس کردند، دزدی کردند، به قتل رسیدند. آنها آگاهانه حیوانات بیمار، ریشه درختان، گل و لای، حیوانات خانگی و نوارهای چرمی را در تلاش های ناامیدانه برای زنده ماندن می خوردند. طبق بسیاری از روایت های معاصر، آدم خواری رواج داشت. بچه ها را می فروختند یا برای یک غذا قربانی می کردند.

اجساد توسط اعضای خانواده به خانه هایشان آجر زده می شد تا از غارت و خوردن آنها توسط همسایه های گرسنه جلوگیری شود. اجساد در کنار جاده ها پر از زباله بود.

هرج و مرج فقط به گرسنگی ختم نمی شد. آنهایی که از قحطی گریخته بودند به اردوگاه های کثیف و شهرک های عبادی پناه بردند که پس از آن با شیوع مرگبار وبا، آبله و سایر بیماری ها مواجه شدند. در چین وقتی زمستان آمد و پولی برای سوخت نبود، مردم خانه های خود را سوزاندند. ناامیدان سپس برای گرما در گودال های زیرزمینی دور هم جمع شدند. جامعه همه از هم پاشید. زمانی که فقرا در منطقه ای مردند، ثروتمندان تسلیم شدند.

وقتی بالاخره باران برگشت، به سختی کسی نمانده بود که محصولات را بکارد. مجموع تلفات در سراسر هند، چین و برزیل بین سال‌های 1876 تا 1879 بین 20 تا 30 میلیون نفر تخمین زده می‌شود. در سراسر جهان، ممکن است 50 میلیون مرگ و میر وجود داشته باشد. همانطور که مایک دیویس مورخ در کتاب هولوکاست های ویکتوریای متاخر می نویسد، این فاجعه ای با "بزرگی واقعا سیاره ای" بود.

علت اصلی این فاجعه؟ یک رویداد بزرگ ال نینو، که مقادیر زیادی گرما را از اقیانوس به اتمسفر آزاد کرد و باعث اختلال شدید در الگوهای آب و هوای جهانی شد.

کشف ال نینو

البته، دانشمندان در سال 1877 از چرخه نوسانات ال نینو-جنوبی آگاه نبودند. جمع‌آوری داده‌های هواشناسی ابتدایی در حال انجام بود: دمای سطح دریا جمع‌آوری شد، باران‌سنج‌ها نظارت شد، فشار هوا مشاهده شد. دانشمندان می دانستند که اتفاق عجیبی برای الگوهای آب و هوای جهانی در حال رخ دادن است، اما علت آن کاملا مشخص نبود.

بلافاصله پس از ال نینو 1877/78، بسیاری از محققان متقاعد شدند که لکه های خورشیدی مقصر هستند. مایکل مک فادن در اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده (NOAA) می گوید: "به عنوان یک موضوع علمی، این عصر حجر برای ال نینو بود. هیچ کس در جامعه علمی از این مشکل اطلاعی نداشت. تنها کسانی که احتمالا در مورد آن می دانستند ماهیگیران پرو بودند."

در دهه 1920 بود که فیزیکدان گیلبرت واکر اولین بار الاکلنگ فشار اتمسفر در سراسر مناطق استوایی را شناسایی کرد که به نوسان جنوبی معروف است. سپس، در سال 1969، جاکوب بیرکنس، هواشناس، تغییرات دمای سطح دریا در اقیانوس آرام را به نوسان جنوبی متصل کرد و پویایی جهانی یک ال نینو را ترسیم کرد. مک‌فادن می‌گوید که این انفجار بزرگ برای تحقیقات ال نینو بود و این ایده را مطرح کرد که با داده‌ها و تجهیزات مناسب، ال نینو را می‌توان در زمان واقعی شناسایی کرد – و حتی از قبل پیش‌بینی کرد.

شکست امپراتوری

البته، ال نینو قبل از سال 1877 رخ داده بود. مقامات در چین و هند ذخایر غلات را برای زمانی که باران های موسمی شکست خوردند، نگهداری می کردند. اما ال نینو 1877/78 قوی تر از هر چیزی بود که قبلا آمده بود. بویین هوانگ، همچنین در NOAA، و همکارانش از روش های مدرن تجزیه و تحلیل داده ها برای تخمین میزان قوی بودن آن استفاده کرده اند. این تجزیه و تحلیل از داده‌های سطح دریا از کشتی‌ها، شناورها و شناورهای مدرن استفاده می‌کند که برای بازسازی رکورد دمایی که به سال 1850 بازمی‌گردد، سازماندهی شده‌اند.

او می‌گوید: «از بازسازی داده‌هایمان، امضای ال نینو را پیدا کردیم و ال نینوی بسیار قوی است. قدرت ال نینو معمولا با میزان انحراف دمای سطح دریا در یک منطقه خاص از اقیانوس آرام گرمسیری از حالت عادی اندازه گیری می شود. تحقیقات هوانگ نشان می‌دهد که در سال 1877/1888، پس از محاسبه روند گرمایش پس‌زمینه اقیانوس‌ها که از آن زمان مشاهده شد، دما در شاخص Nino3 2.88 درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین بود. این نشان می دهد که یکی از قوی ترین - اگر نه قوی ترین - رویداد در تاریخ مدرن بود.

ال نینو در سال 1877/78 منجر به خشکسالی در سراسر جهان شد. این وضعیت در شمال چین که بدترین خشکسالی خود را در 300 سال گذشته متحمل شد، در شمال شرقی برزیل، هند، آفریقای جنوبی و شمال آفریقا حادتر بود. در برخی از این مکان‌ها، خشکسالی حتی قبل از وقوع ال نینو آغاز شده بود که تا حدی به دلیل شرایط خنک غیرعادی در اقیانوس آرام استوایی بلافاصله قبل از ورود ال نینو ایجاد شد. نتیجه سه سال یا بیشتر باران بسیار کم و شکست مکرر محصول بود.

اما تأثیر خشکسالی ها به دلیل ناتوانی واکنش رسمی دولت ها بدتر شد. در هند، حاکمان استعماری با وجود گرسنگی گسترده در میان مردم محلی، به جمع آوری مالیات، احتکار غلات و صادرات مواد غذایی به انگلستان ادامه دادند. در چین، مقامات فاسد به ذخایر غلات یورش بردند، و ارتباطات ضعیف حمل و نقل، رساندن غذا به کسانی را که به آن نیاز داشتند، دشوار می‌کرد. سطح آب در کانال بزرگ، یک راه ارتباطی حیاتی حمل‌ونقل به استان شانشی که بیشترین آسیب را دیده بود، به حدی پایین آمد که غیرقابل تردد بود.

هیچ راه‌آهنی وجود نداشت و جاده‌های کوهستانی به شانشی مملو از راهزنانی بود که دام‌هایی را که برای حمل غلات استفاده می‌شد، قبل از رسیدن به قحطی‌ها کشتند.

ریچارد سیگر از دانشگاه کلمبیا در نیویورک می گوید: «به دلیل عملکرد اقتصاد امپراتوری در آن زمان، آن خشکسالی ها به قحطی های عظیم با میلیون ها کشته در هند و چین تبدیل شد.

بازگشت یک هیولا

برای بیش از یک قرن، ال نینو 1877/78 به عنوان قوی ترین ال نینو در تاریخ ایستاده است. اما امسال، یک بار دیگر یک ابر ال نینو در مناطق گرمسیری اقیانوس آرام فوران کرد و بر اساس پیش‌بینی‌های کنونی، به نظر می‌رسد که از نظر شدت خود حتی از 1877/1878 پیشی بگیرد. پیش‌بینی‌های کنونی دمای سطح دریا را در منطقه ال نینو در اقیانوس آرام پیش‌بینی می‌کنند که در نوامبر به ۴ درجه سانتی‌گراد بالاتر از حد نرمال می‌رسد.

تفاوت بزرگ این بار این است که ما از قبل می دانیم که این رویداد در حال رخ دادن است. دانشمندان از دهه 1990 می‌توانستند رویدادهای ال نینو را ماه‌ها قبل پیش‌بینی کنند. این امر به دولت‌ها، خدمات اضطراری، کشاورزان و شهروندان زمان حیاتی می‌دهد تا با افزایش ذخیره‌سازی آب، کاشت محصولات مقاوم در برابر خشکسالی، بهبود سیستم‌های هشدار، بازیابی سیستم‌های دفاعی در برابر سیل و موارد دیگر، آماده شوند. مک‌فادن می‌گوید: «پیش‌اخطار شدن، مسلح شدن است. اگر می‌دانید چیزی در راه است و می‌تواند تأثیرات مخربی داشته باشد، باید چند انتخاب داشته باشید».

مدل ها در فوریه 2026 شروع به اشاره به ال نینو در آینده کردند و تا آوریل علائم واضحی مبنی بر وقوع یک رویداد قوی وجود داشت. این به دولت ها فرصتی سه ماهه قبل از شروع ال نینو داد و حداقل شش ماه قبل از اینکه اثرات آن احساس شود، هشدار داده شود. مک‌فادن می‌گوید، بهبود در پیش‌بینی ال نینو، با کمک هوش مصنوعی، به این معناست که به زودی می‌توان ال نینوی آینده را دو سال قبل پیش‌بینی کرد. او می‌گوید: «هر چه مدت زمان بیشتری برای آماده‌سازی لازم باشد، گزینه‌های بیشتری در اختیار خواهید داشت. و ممکن است در نهایت وضعیت بهتری داشته باشید».

اما اگرچه چشم‌اندازهایی برای بهبود بیشتر پیش‌بینی‌های ال نینو وجود دارد، اما در زمانی رخ می‌دهد که بودجه فدرال ایالات متحده برای تحقیقات آب و هوا و کمک‌های جهانی به شدت محدود شده است. در ژانویه 2025، دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، فرمانی اجرایی صادر کرد که سیستم هشدار اولیه قحطی با بودجه ایالات متحده را تعطیل کرد. شش ماه بعد دوباره برقرار شد، اما گزارش‌های خبری نشان می‌دهند که از آن زمان گزارش داده‌ها ناقص بوده است. ایالات متحده همچنین بودجه برنامه جهانی غذا را که کمک های غذایی اضطراری را ارائه می دهد، به شدت کاهش داده است.

سایر کشورهای پردرآمد از جمله بریتانیا نیز در سال های اخیر بودجه کمک های خارجی خود را کاهش داده اند.

در همین حال، جنگ آمریکا با ایران و محاصره تنگه هرمز قیمت سوخت و کود را افزایش داده است، در حالی که جنگ روسیه در اوکراین تجارت جهانی گندم را محدود کرده است. سیگر می گوید این ال نینو "در زمان بسیار بدی اتفاق می افتد."

با این وجود، آماده‌سازی اولیه، همراه با یک شبکه تجارت جهانی جامع‌تر، ارتباطات حمل‌ونقل بهتر و روش‌های کشاورزی مدرن، به این معنی است که جهان برای مقابله با هیولای ال نینو بسیار بسیار بهتر از 150 سال پیش آماده است. مک فادن می گوید: «ما سیستم های بهداشت عمومی بسیار بهتری داریم. "ما درک بسیار بهتری از کنترل بیماری و بیماری داریم. و ما سازمان های بشردوستانه و شبکه های ایمنی اجتماعی داریم که اجازه نمی دهد 50 میلیون نفر مانند سال های 1877-1878 بمیرند."