برنهام می‌گوید «تغییرات بزرگی» در نحوه عملکرد سیستم رفاه برای مقابله با بحران Neets وجود خواهد داشت - سیاست بریتانیا زنده

Dame Rachel de Souza اختلاف تجربیات بین کودکان خردسال در انگلستان را "تعجب‌آور" خوانده است.

صبح بخیر کودکان و جوانان با انتشار گزارشی سخت از دیم راشل دو سوزا، کمیسر کودکان در انگلستان، و مقاله تایمز توسط اندی برنهام، در راس دستور کار امروز قرار دارند. آنها روی گروه‌های کمی متفاوت تمرکز می‌کنند - برنهام درباره جوانانی می‌نویسد که مدرسه را ترک می‌کنند و وارد سیستم مزایا می‌شوند، در حالی که گزارش‌های د سوزا تجربیات کودکان خردسال را در جنبه‌های مختلف زندگی آنها پوشش می‌دهد - اما پیام کلی آنها یکی است: نسل جوان ناامید می‌شود.

د سوزا بیش از 160 مجموعه داده را مورد مطالعه قرار داده است تا بررسی کند که چگونه اتفاقاتی که برای کودکان هنگام بزرگ شدن می افتد در سراسر انگلستان متفاوت است و او می گوید که این تنوع "تعجب کننده" است. او در گزارش خود، لاتاری کودکی، توضیح می دهد:

در چهار مقام محلی، کل مبلغی که برای خدمات جوانان به ازای هر نوجوان خرج می شود، مبلغ شاهزاده ای 0 پوند است، 421 پوند کمتر از بالاترین هزینه های مقامات محلی. برخی از مناطق کشور نزدیک به 90 درصد از کودکان تحت مراقبت خود را به مکان‌های خارج از منطقه می‌فرستند، در حالی که تقریبا 20 درصد در مناطقی که کمترین استفاده را از این مکان‌ها دارند، می‌فرستند – اگرچه با توجه به این امر به معنای دوری از روابط خانوادگی و دوستان، این میزان هنوز به طرز نگران‌کننده‌ای بالاست.

اما آنچه برجسته می‌شود فقط این تفاوت‌ها نیست، بلکه چقدر کار برای ارائه یک کودکی شاد و سالم در هر کدپستی وجود دارد. من تصمیم سختی گرفته ام تا 20 جایی را که بزرگ شدن در آنها سخت تر است را برجسته کنم. من می خواهم واضح بگویم که این یک بازنگری از مقامات محلی نیست، این ارزیابی مبتنی بر طیف گسترده ای از اقدامات است که به چالش های پیش رو، طیف کامل خدمات در دسترس و نتایجی که می بینیم، می پردازد.

داده‌های گردآوری شده در قرعه‌کشی کودکی، مقیاس چالش‌هایی را که کودکان در تمام مناطق کشور و در تمام زمینه‌های زندگی با آن‌ها مواجه هستند، نشان می‌دهد. به عنوان مثال که:

-بیش از 1 میلیون کودک (1,048,965) در سال 2024-25.1 به خدمات بهداشت روانی کودکان و نوجوانان مراجعه فعال داشته اند.

هیچ کمبودی برای افرادی وجود ندارد که برای حرکت در نسل بعدی صف بکشند، اما اگر صادق باشیم، مقصر این شکست بر عهده سیاستمداران است. در همان لحظه‌ای که بزرگ‌شدن سخت‌تر شد، حمایتی که جوانان به آن تکیه می‌کردند از بین رفت. خدمات جوانان عملا لغو شد. خدمات بهداشت روانی کودکان قطع شد. خانواده ها برای حمایت از کودکان دارای نیازهای آموزشی ویژه و معلولیت به مبارزه پرداختند.

همه‌گیری دو سال به طول انجامید، و رسانه‌های اجتماعی اغلب چیزی را عمیق‌تر می‌کنند: اعتماد به نفس و احساس تعلق آنها. یک سیستم آموزشی متمرکز بر مسیر دانشگاه و بازار کار که فرصت‌های بسیار کمی را ارائه می‌کند، اضافه کنید، و ما نباید تعجب کنیم که بسیاری از آنها تعطیل شده‌اند.

امروز بهزیستی ارزیابی، پرداخت و پس از آن خداحافظی می کند. اغلب اوقات هیچ پشتیبانی، هیچ پیشنهادی از مهارت ها و هیچ فرصتی برای یافتن شغل وجود ندارد…

این پیشنهاد ما خواهد بود: تضمین واضح پشتیبانی. اما با این انتظار که جوانان از فرصت‌هایی که در اختیارشان گذاشته شده است استفاده کنند، همخوانی دارد. این به معنای تغییرات بزرگی در نحوه عملکرد سیستم رفاهی ما خواهد بود. مزایا تبدیل به پشتوانه خواهند شد، نه نقطه شروع. این سیستم دیگر با تعیین مزایایی که یک جوان مستحق آن است آغاز نخواهد شد. این با جاه طلبی های آنها و کمکی که برای رسیدن به آنها نیاز دارند آغاز خواهد شد. به خواندن ادامه دهید...