بعد از اینکه همسرم در 45 سالگی به سرطان روده بزرگ مبتلا شد، رژیم غذایی خانواده خود را تغییر دادیم. این چیزی است که ما می خوریم - و نمی خوریم - اکنون.

همسر نویسنده در 45 سالگی به سرطان روده بزرگ مبتلا شد. با حسن نیت لیندسی کارپ شوهرم، 45 ساله، پزشک است و بیماران خود را تشویق می کند که کولونوسکوپی های معمول را به موقع انجام دهند.

وقتی برای خودش رفت، از تشخیص سرطان روده بزرگ شگفت زده شد. هیچ علامتی نداشت.

اکنون، ما در حال تغییر رژیم غذایی خود و همچنین آنچه که بچه هایمان می خورند، داریم. وقتی شوهرم که یک دکتر بود، در 45 سالگی برای اولین کولونوسکوپی معمولی خود رفت، با بی حوصلگی گفت: "تا ظهر تمام می شود. بعد می توانیم ناهار بخوریم." او توصیه می کند که بیمارانش به موقع غربالگری شوند، بنابراین او به سادگی از توصیه های خود پیروی می کرد.

او هیچ علامتی نداشت که نشان دهد چیزی اشتباه است، بنابراین وقتی چند پولیپ پیدا کردند - بزرگترین پولیپ به اندازه 55 میلی متر - ما غافلگیر شدیم. یک روش دوم برای برداشتن پولیپ بزرگتر ضروری بود، و وقتی بیوپسی نشان دهنده سرطان بود، زندگی ما در یک لحظه از بین رفت.

قسمت سمت راست روده بزرگ او برداشته شد و سه هفته بعد، کابوس گردباد ما شروع به فروکش کرد. خوشبختانه، نمایش به موقع او زندگی او را نجات داد. اکنون، ما بر مراقبت های پیشگیرانه متمرکز شده ایم.

ما در حال تغییر رژیم غذایی خود هستیم، و همچنین آنچه بچه هایمان می خورند

یک فرد معمولی در طول عمرش 4 تا 5 درصد شانس ابتلا به سرطان کولورکتال را دارد - اما داشتن یکی از والدین مبتلا این خطر را به 5 تا 15 درصد افزایش می‌دهد. فردی که یکی از بستگان درجه یک خود سرطان روده بزرگ داشته است، باید اولین غربالگری خود را در سن 40 یا 10 سال کوچکتر از اعضای خانواده خود انجام دهد، هر کدام زودتر انجام شود - برای بچه های ما این به معنای غربالگری در 35 سالگی است.

با خطر دو تا سه برابری، من می‌خواهم تا آنجا که می‌توانم برای فرزندانم - که اکنون ۱۵ و ۱۱ ساله هستند - فعال باشم و این به معنای تغییر رژیم غذایی آنها (و رژیم ما!) برای محدود کردن غذاهایی است که ممکن است خطر را افزایش دهد. ما تحقیقات فعلی را خوانده‌ایم و مشخص کرده‌ایم که کدام تغییرات ارزش ایجاد کردن دارند.

ما قصد نداریم آنها را به طور کامل از تمام غذاهای مرتبط با خطر بیشتر محدود کنیم زیرا متوجه می شویم که این غیر واقعی است (و می خواهیم آنها از خوردن لذت ببرند)، اما به آنها یاد می دهیم که این غذاها را در حد اعتدال میل کنند.

ما تعداد دفعات مصرف برخی غذاها را محدود می کنیم

اول، گوشت های فرآوری شده تا حد زیادی از رژیم غذایی آنها حذف می شود. پسران بیکن دوست ما فقط در تعطیلات از این خوراکی لذیذ لذت برده اند و این برنامه ادامه خواهد داشت. آنها فقط وقتی در یک باربیکیو یا سایر اجتماعات اجتماعی سرو می شوند، از سایر گوشت های فرآوری شده مانند هات داگ یا ژامبون لذت می برند. و سرماخوردگی از خانه ما حذف شده است، به جز بوقلمون ورقه شده از بازار محلی ما که آن را بدون افزودنی هایی مانند نیتریت سدیم یا نیترات در خانه تهیه می کنند.

ثانیا، بچه های ما یک استیک متوسط ​​کمیاب را دوست دارند و ما قصد نداریم آن را از آنها بگیریم. اما ما گوشت قرمز را به یک بار در هفته یا کمتر محدود می کنیم و سایر منوهای شام خود را با پروتئین سالم تری مانند ماهی سالمون، مرغ یا بوقلمون پر می کنیم.

در خانه ما، نوشیدنی های شیرین هرگز جزء اصلی نبوده اند. ما نوشابه را در خانه نگه نمی داریم و این تغییر نمی کند. به غیر از Gatorade در طول تمرینات یا رویدادهای ورزشی، ما به تمرکز بر افزایش مصرف آب برای هیدراتاسیون ادامه خواهیم داد.

فست فود و سایر غذاهای فوق فرآوری شده جایی در خانه ما ندارند. آیا فرزندان من سالی یک یا دو بار مک دونالد خواهند داشت؟ شاید بخواهند، زیرا شوهرم به راحتی با خوشحالی آنها متقاعد می شود! اما خوشبختانه اکثر شب ها زمان و توانایی تهیه شام ​​های خانگی را دارم و قصد ندارم این کار را متوقف کنم.

در نهایت، ما از دوران کودکی با بچه هایمان در مورد مضرات الکل صحبت کرده ایم، اما این مکالمه اکنون شامل این واقعیت است که مصرف الکل یک عامل خطر برای چندین نوع سرطان از جمله سرطان روده بزرگ است.

ما همچنین میزان خوردن چیزهای دیگر را افزایش می دهیم

ما مصرف برخی چیزها را محدود می کنیم اما تعداد دفعات مصرف برخی چیزها را افزایش می دهیم. غذاهای خاصی وجود دارند که سلامت روده بزرگ را تقویت می کنند، و ما مطمئن خواهیم شد که آنها بدانند کدام یک از آنها را بهبود می بخشد. هدف ما رژیم غذایی شامل محصولات لبنی غنی از کلسیم، غلات کامل، ماهی و میوه ها و سبزیجات است.

در حالی که کودکان ما ممکن است در حال حاضر پذیرای همه گزینه های سالم نباشند (ما مانند بسیاری از والدین با مصرف سبزیجات مشکل داریم)، ​​امید من این است که هر چه بیشتر این غذاها را ارائه دهیم و در مورد یک رژیم غذایی سالم با آنها صحبت کنیم، احتمال اینکه آنها در حین رشد این عادات غذایی را اتخاذ کنند، بیشتر می شود.

بچه‌های ما از محدود شدن برخی از غذاهایی که دوست دارند هیجان‌زده نیستند - و احتمالا وقتی بزرگتر می‌شوند از هر پیشنهادی پیروی نمی‌کنند - اما وظیفه ما این است که آنها را در مسیری سالم راهنمایی کنیم و اطلاعات لازم را به آنها ارائه دهیم، به‌ویژه با توجه به افزایش خطر. خوشبختانه، داستان شوهرم پایان خوشی داشت و به ما این فرصت داده شد که مسیر را برای فرزندانمان تغییر دهیم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید