"تا 45 سالگی نرقصیدم": چگونه خورخه درکسلر از دکتر سرکوب شده به برنده اسکار بداخلاق تبدیل شد

چگونه یک پزشک اروگوئه ای که تحت یک دیکتاتوری ضد موسیقی بزرگ شده بود، جایزه اسکار بهترین آهنگ را دریافت کرد؟ همانطور که به نظر می رسد او جوایز بیشتری را در گرمی لاتین دریافت کند، ما با خورخه درکسلر خارق العاده آشنا می شویم.

منطقی است که یک پزشک اروگوئه‌ای که خواننده شده است آهنگی بنویسد که شروعش این است: "زنده باد علم، زنده باد شعر!" Guitar y Vos (Guitar and You) همچنین اولین آهنگی است که خورخه درکسلر امروز بعدازظهر در یک رویداد صنعت موسیقی در زیرزمین سالن موویستار مادرید اجرا می کند. دومی ال اوترو لادو دل ریو (آنسوی رودخانه) است که او برای فیلم جاده ای چه گوارا، خاطرات موتورسیکلت ساخته است. درکسلر زمانی که در سال 2005 اسکار بهترین آهنگ اصلی را برد هنوز تا حد زیادی ناشناخته بود، بنابراین برای اجرای مراسم دعوت نشد.

او در اقدامی کلاسیک از سرپیچی، به جای سخنرانی پذیرش، یک نسخه کوتاه آکاپلا ارائه کرد.

او امروز هم به همین صورت است که به صورت انفرادی زیر نورافکن روی پله ها، قبل از اینکه به گروهش روی صحنه بپیوندد، می خواند. درکسلر با حمایت سه درامر که به سبک کاندمبه آفریقایی-اروگوئه ای می نوازند، یک کنسرت ناهار شرکتی را به یک مهمانی بلوک نیمه شب تبدیل می کند. از آخرین آلبوم او تاراکا - نامزد هشت جایزه گرمی لاتین در جوایز آتی در 12 نوامبر - Ante la Duda، Baila (وقتی در شک هستید، رقصید) آمده است.

در حالی که اشعار او پادشاهان اسپانیایی و دولت‌های استعماری را فهرست می‌کند که اشکال مختلف رقص را در طول قرن‌ها ممنوع کرده‌اند، خواننده به درستی الاغ خود را تکان می‌دهد و ما را به انجام همین کار تشویق می‌کند. ادامه مطلب...