تجزیه و تحلیل: با نشست کشورها در COP31، تعهدات مالی اقلیمی 70 درصد کاهش می یابد.

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

بر اساس تجزیه و تحلیل Carbon Brief، میزان بودجه عمومی که برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای مقابله با تغییرات آب و هوایی تعهد شده است، در سال 2026 بیش از 70 درصد کاهش یافته است.

کشورهای توسعه یافته بر اساس معاهدات آب و هوایی سازمان ملل متحد ملزم به ارائه «تامین مالی آب و هوا» هستند و به طور سنتی تعهدات چند ساله خود را برای تامین تعهدات جهانی خود اعلام کرده اند.

بسیاری از این تعهدات در سال 2025 منقضی شدند و از آن زمان، ایالات متحده از تلاش‌های بین‌المللی آب‌وهوایی کناره‌گیری کرد و بسیاری از بودجه‌های کمک‌های اروپایی کاهش یافت.

یک ردیاب جامعه مدنی نشان می دهد که تنها پنج کشور تعهدات چند ساله جدید را اعلام کرده اند، از جمله تنها یک اهدا کننده اصلی - بریتانیا.

آلمان، فرانسه و ژاپن از جمله مشارکت‌کنندگان کلیدی هستند که تاکنون نتوانسته‌اند برنامه‌هایی را برای تامین مالی جدید آب و هوا ارائه کنند، در حالی که از ایالات متحده انتظار نمی‌رود.

در نتیجه، مجموع بودجه عمومی آب و هوای تعهد شده طی چند سال آینده تنها به 11.7 میلیارد دلار در سال می رسد که از سطح اخیر حدود 40 میلیارد دلار کمتر است.

کارشناسان به «کربن بریف» می‌گویند که درگیری‌های جهانی، محدودیت‌های مالی و ظهور راست افراطی همگی کار را برای دولت‌های کشورهای توسعه‌یافته سخت‌تر می‌کنند تا بودجه‌های جدید را بدهند.

در حالی که اجلاس COP31 در ترکیه در حال برگزاری است، کشورهای در حال توسعه بر نیاز فوری خود به منابع مالی جدید تاکید می کنند، پس از اینکه کشورها تنها دو سال پیش بر سر یک هدف جهانی جدید توافق کردند.

تعهدات گمشده

بر اساس توافقنامه پاریس، کشورهای توسعه یافته موظف هستند برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای خود و آماده شدن برای بلایای آب و هوایی، بودجه اقلیمی را فراهم کنند.

این کمک مالی می تواند از طریق بانک های توسعه چندجانبه، صندوق های آب و هوایی سازمان ملل متحد و سرمایه گذاری های "بسیج" از بخش خصوصی انجام شود.

اما انتظار می‌رود که بخش بزرگی نیز مستقیما از خزانه عمومی کشورهای توسعه‌یافته – عمدتا از بودجه کمک‌های خارجی آن‌ها تأمین شود. این مخارج عمومی تقریبا یک سوم منابع مالی اقلیمی را تشکیل می دهد که در سال های اخیر به کشورهای در حال توسعه جریان می یابد.

اتحادیه اروپا، ایالات متحده و سایرین تنها دو سال پیش توافق کردند که در افزایش بودجه سالانه آب و هوا از 100 میلیارد دلار در اوایل دهه 2020 به 300 میلیارد دلار تا سال 2035 "پیشگام" شوند.

کشورهای کمک کننده به طور سنتی از چنین اهدافی با اعلام اهداف چند ساله حمایت می کنند که نشان می دهد آنها چقدر قصد دارند برای تامین مالی آب و هوا هزینه کنند.

تقریبا همه این تعهدات در سال 2025 منقضی شدند - و به ندرت هیچ کمک کننده بزرگی وعده جدیدی را برای جایگزینی آنها اعلام کرده است که دوره تا سال 2030 را پوشش می دهد.

این فقدان تعهدات جدید در ردیاب تعهدات مالی قدیمی و جدید توسط سازمان های غیردولتی آب و هوایی NRDC و E3G به تصویر کشیده شده است.

تجزیه و تحلیل مختصر کربن این داده ها، بر اساس تفکیک سالانه اهداف، نشان می دهد که کشورهای توسعه یافته قبلا حدود 42 میلیارد پوند در سال در امور مالی عمومی متعهد شده بودند.

همانطور که نمودار زیر نشان می دهد، بر اساس تعهدات فعلی، این میزان در بقیه دهه 2020 حدود 71 درصد کاهش یافته و به طور متوسط ​​به 11.8 میلیارد پوند رسیده است.

همه مشارکت کنندگان تعهدات مالی عمومی آب و هوا را از قبل برای دوره قبل از 2026 اعلام نکردند. برخی به اهداف اعلام شده خود اصابت نکردند، در حالی که برخی دیگر از آنها فراتر رفتند.

در حالی که اطلاعات رسمی برای سال 2025 هنوز در دسترس نیست، منابع مالی عمومی دوجانبه در سال 2024 به 43.9 میلیارد پوند رسید که به طور کلی مطابق با میزان تعهد شده توسط کشورهای توسعه یافته است.

مشارکت کنندگان بزرگ

تامین مالی بین المللی آب و هوا به طور مداوم تحت سلطه پنج کشور ژاپن، آلمان، فرانسه، ایالات متحده و بریتانیا بوده است.

این کشورها - همراه با اتحادیه اروپا - در سال های اخیر حدود 90 درصد از کل بودجه دوجانبه و عمومی آب و هوا را به کشورهای در حال توسعه تأمین کرده اند.

از میان این بازیگران کلیدی، تنها بریتانیا تعهد جدیدی را اعلام کرده است که 6 میلیارد پوند (8 میلیارد دلار) کمک بین سال‌های 2026-27 و 2028-2929، به علاوه 6.7 میلیارد پوند (8.9 میلیارد دلار) از خارج از بودجه کمکی خود را متعهد شده است.

این مبلغ نیمی از کل بودجه سالانه تعهد شده از سال 2026 به بعد را تشکیل می دهد - به طور متوسط ​​5.7 میلیارد دلار در سال.

کمیسیون اروپا بیشتر باقیمانده را تشکیل می دهد و به طور متوسط سالانه مبلغ 4.5 میلیارد دلار برای سال 2027 وعده داده شده است.

این به جای یک تعهد جدید، به این دلیل است که کمیسیون قول داده 28 میلیارد یورو (31.8 میلیارد دلار) در دوره بودجه 2021-2027 خود هزینه کند. سهم آن پس از سال 2027 در حال حاضر به عنوان بخشی از مذاکرات گسترده تر بودجه اتحادیه اروپا مورد بحث قرار گرفته است.

کانادا متعهد شده است تا سال 2030 5.3 میلیارد دلار کانادا (4.1 میلیارد دلار) هزینه کند که به طور متوسط ​​860 میلیون دلار در سال است. هلند، سوئیس و بلژیک نیز مبالغ نسبتا کمی را متعهد شده اند.

به طور کلی، علیرغم اینکه کشورهای توسعه یافته متعهد به افزایش بودجه آب و هوایی هستند، این تعهدات جدید نسبت به موارد قبلی یا کمتر جاه طلبانه هستند - یا فقط اندکی بلندپروازانه تر. این را می توان در نمودار زیر مشاهده کرد.

تعهد بریتانیا بلندپروازانه‌تر به نظر می‌رسد، اما این به این دلیل است که دولت نحوه محاسبه منابع مالی اقلیمی را تغییر داده است تا 8.9 میلیارد دلار را در بودجه عمومی «اضافی» قرار دهد. زمانی که فقط اجزای کمک مشابه با هم مقایسه شوند، تعهد جدید به کاهش جاه طلبی تبدیل می شود. (برای جزئیات بیشتر، روش شناسی را ببینید.)

مهم‌ترین غیبت، ایالات متحده است که متعهد شد در دولت بایدن به حمایت سالانه ۱۱.۴ میلیارد دلاری تا سال ۲۰۲۴ برسد.

از زمان به قدرت رسیدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، ایالات متحده - برای دومین بار - از توافق پاریس خارج شده و بودجه کمک خود را کاهش داده است. در سال های آینده هیچ گونه بودجه رسمی برای آب و هوا ارائه نخواهد کرد.

غیبت قابل توجه دیگر استرالیا است که به طور مشترک میزبان نشست آتی COP31 در کنار ترکیه است. جوزی لی، رهبر سیاست و حمایت در آکسفام استرالیا، به Carbon Brief می گوید:

اگر استرالیا نتواند تعهد مالی اقلیمی را به عنوان رئیس مذاکرات اعلام کند، پیامی مشکل ساز برای کسانی که در برابر اقدام در مورد تغییرات آب و هوایی مقاومت می کنند که ممکن است به تقویت دستور کار آنها کمک کند، ارسال می کند.

ژاپن بزرگ‌ترین مشارکت‌کننده مالی عمومی برای اقلیم است، اما به طور سنتی اهدافی را برای این نوع هزینه‌ها اعلام نکرده است. در عوض، دولت اهداف کلی را تعیین کرد که در بخش مالی «بسیج» از بخش خصوصی نیز وجود دارد.

در نتیجه، جاه طلبی های مالی عمومی آن در این تحلیل لحاظ نشده است.

تا کنون، دولت ژاپن هیچ تعهد مالی چند ساله جدیدی را از سوی بخش دولتی یا خصوصی اعلام نکرده است.

کاهش های اروپایی

اروپا اکثر منابع مالی بین‌المللی آب و هوا را تامین می‌کند، اما دولت‌های اروپایی در سال‌های اخیر به‌دلیل فشارهای اقتصادی و نیاز به هزینه‌های دفاعی، هزینه‌های کمک‌های خود را به شدت کاهش داده‌اند.

آلمان و فرانسه، دو بزرگ‌ترین کمک‌کننده مالی اروپا در زمینه آب و هوا، هر دو متعهد شدند تا سال 2025 به 6 میلیارد یورو (6.8 میلیارد دلار) در سال برسند.

هر دو کشور در سال های اخیر بودجه کمک های خود را کاهش داده اند، از جمله بودجه برای برنامه های آب و هوایی. آلمان به دلیل این کاهش ها، هدف مالی اقلیمی 2025 خود را از دست داد.

دکتر آنیا کارولین گبل، مشاور ارشد سیاست در Germanwatch، به Carbon Brief می گوید که این موضوع از زمانی که حزب راست میانه اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) در انتخابات سال 2025 پیروز شد و رهبری یک دولت ائتلافی را آغاز کرد، از نظر سیاسی پیچیده تر شده است:

موضوع تغییرات آب و هوایی – و متعاقبا، تأمین مالی آب و هوا – در ائتلاف دولتی فعلی در جایگاه دوم قرار گرفته است.»

گایا فور، هماهنگ‌کننده سیاست بین‌الملل در Réseau Action Climat، به Carbon Brief می‌گوید، همچنین یک تغییر سیاسی در فرانسه رخ داده است. او می افزاید:

"انتخابات ریاست جمهوری آینده و نفوذ فزاینده راست افراطی احتمالا تعهدات مالی بین المللی جدید را از نظر سیاسی دشوارتر خواهد کرد."

سایر اهداکنندگان مهم اروپایی نیز دستخوش آشفتگی سیاسی هستند.

دولت چپ میانه اسپانیا یک انتخابات زودهنگام را برای پایان ماه نوامبر راه اندازی کرده است، و باعث می شود که تعهد مالی جدید برای آب و هوا در طول COP31 کمتر شود.

پس از پیروزی اندک در انتخابات، یک بلوک چپ میانه در سوئد همچنان در تلاش برای تشکیل یک دولت ائتلافی جدید است.

برخی کشورها نشان داده اند که منابع مالی آب و هوایی آنها به جریان خود ادامه خواهد داد، حتی اگر به طور رسمی تعهدات جدیدی را ارائه نکرده باشند.

برای مثال، دولت هلند گفته است که تا سال 2031 سالانه "حداقل" 300 میلیون یورو (334 میلیون دلار) بودجه ویژه آب و هوا ارائه خواهد کرد.

برای برجسته کردن فقدان تعهدات جدید، کشورهای در حال توسعه از "برنامه کاری تامین مالی آب و هوا" در COP31 حمایت می کنند، که می تواند فضایی را برای بحث در مورد افزایش بودجه عمومی اقلیم از کشورهای توسعه یافته فراهم کند.

در پاسخ، اتحادیه اروپا تاکید کرده است که کشورهای عضو آن "بزرگترین تامین کنندگان" بودجه عمومی آب و هوا هستند و از کشورهای در حال توسعه خواسته است تا برنامه های معوقه برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ارائه دهند. اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن رکورد 32.3 میلیارد یورو (40 میلیارد دلار) را در سال 2025 ارائه کردند.

عضویت

از روزنامه نگاری جوایز برنده جوایز حمایت کنید

به CB+ بپیوندید

در این زمینه، Wopke Hoekstra، رئیس اقلیم اتحادیه اروپا اخیرا به بلومبرگ گفته است که "هر گونه گفتگو در مورد پول تازه جدید در آب مرده است".

Joe Thwaites، مدیر مالی بین‌المللی آب و هوا در NRDC، که ردیاب تعهد را اداره می‌کند، به Carbon Brief می‌گوید که «کشورهای توسعه‌یافته عاقلانه هستند که نشان دهند چگونه به رهبری در تأمین مالی آب و هوا ادامه می‌دهند». او می گوید:

"فقدان اطلاعیه های جدید، مذاکرات مالی را سخت تر از آنچه که باید باشد، می کند. بحث در مورد برنامه کاری تامین مالی آب و هوا به این دلیل مطرح می شود که کشورهای در حال توسعه شفافیت کمی در مورد میزان بودجه عمومی آب و هوا در سال های آینده دارند."

روش شناسی

این تجزیه و تحلیل مبتنی بر ردیاب تعهدات مالی آب و هوایی است که توسط سازمان‌های غیردولتی NRDC و E3G اجرا می‌شود و با تحقیقات اضافی تکمیل شده است.

تنها 23 کشور "توسعه یافته" که موظف به تامین مالی آب و هوا هستند، به اضافه اتحادیه اروپا در این تحلیل در نظر گرفته می شوند. این شامل اروپای غربی، ایالات متحده، استرالیا، کانادا و نیوزلند می شود. ژاپن و نروژ هر دو مبالغ قابل توجهی از تامین مالی آب و هوا ارائه می دهند، اما تعهدات مالی عمومی خاصی را اعلام نکرده اند و بنابراین شامل آنها نمی شود.

Carbon Brief تعهدات چند ساله را به سالهای تک تبدیل کرد و سال 2025 به عنوان سال پایه "قبل از 2026" استفاده شد. برخی از کشورها متعهد شدند که «تا سال 2025» به مقدار معینی برسند، در این صورت از این مقدار استفاده می شود. برخی دیگر گفتند که مبلغ کل را طی چندین سال ارائه خواهند کرد که در این صورت از میانگین ارزش سالیانه استفاده می شود. بلژیک، سوئیس و ایالات متحده تنها تا سال 2024 اهداف اولیه را تعیین کردند، بنابراین به جای سال 2025 از مقادیر 2024 آنها استفاده شد.

این مقادیر بر اساس تعهدات جدید بریتانیا، کانادا، بلژیک، سوئیس و هلند با میانگین سهم سالانه برای بقیه دهه 2020 مقایسه شد. برخی از منابع مالی آب و هوا توسط هلند متعهد شده است، اما انتظار نمی رود که این سهم کل آن باشد. اتحادیه اروپا، پرتغال و یونان تعهدات قبلی خود را دارند که تا نیمه دوم دهه 2020 ادامه دارد، اگرچه دو مورد اخیر کمک های بسیار کمی دارند.

NRDC و E3G شامل تمام منابع مالی عمومی جدید بریتانیا در ردیاب خود می‌شوند، از جمله 8.9 میلیارد دلار بودجه عمومی «اضافی» که «صاحب سهام، بدهی، تضمین‌ها، بیمه و اعتبار صادراتی» را برای بسیج منابع مالی خصوصی پوشش می‌دهد.

در تحلیل قبلی Carbon Brief که هدف جدید مالی بریتانیا در زمینه آب و هوا را با هدف قبلی خود مقایسه می کرد، این بودجه لحاظ نشده بود. این به این دلیل است که دولت قبلا این بودجه را در راستای اهداف مالی خود در زمینه آب و هوا حساب نمی کرد، بلکه به طور انحصاری بر هزینه های کمک متمرکز بود.

این تجزیه و تحلیل شامل تعهداتی نمی شود که برخی کشورها از جمله آلمان و فرانسه به تأسیسات جنگل های استوایی همیشه (TFFF) داده اند. با این حال، این تعهدات به طور قابل ملاحظه ای یافته اصلی را تغییر نمی دهد و کاهش کلی را از 71 درصد به 70 درصد تغییر می دهد.

مرتبط

تجزیه و تحلیل: کدام کشورها بیشترین نمایندگان را به COP31 فرستاده اند؟

10.11.2026

COP31 آنتالیا

پرسش و پاسخ: مکانیسم بلم-آنتالیا برای «انتقال عادلانه» چیست؟

09.11.2026

COP31 آنتالیا

تعاملی: ردیابی متون مذاکره در اجلاس آب و هوا COP31

05.11.2026

COP31 آنتالیا

پرسش و پاسخ: «نقشه راه جنگل‌زدایی» به رهبری برزیل چیست؟

04.11.2026

مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل

The post تجزیه و تحلیل: تعهدات مالی آب و هوا 70 درصد کاهش می یابد زیرا کشورها در COP31 ملاقات می کنند اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.