تجزیه و تحلیل جهانی نشان می دهد که چگونه درگیری های مسلحانه زمین های کشاورزی و تولید مواد غذایی بالقوه را فرسایش می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس مطالعه جدید منتشر شده در Nature Food در 24 سپتامبر، درگیری مسلحانه تلفات زمین را تسریع می‌کند و اثرات آن می‌تواند تا سال‌ها پس از شروع درگیری ادامه داشته باشد و با شدت درگیری و شرایط اجتماعی متفاوت باشد.

این مطالعه که توسط پروفسور لی گوانگدونگ، دکتر چی وی و پروفسور وانگ ژنبو از مؤسسه تحقیقات علوم جغرافیایی و منابع طبیعی آکادمی علوم چین انجام شد، شواهدی جهانی از اثرات بلندمدت درگیری‌های مسلحانه بر زمین‌های زراعی و تولیدات کشاورزی ارائه می‌کند.

درگیری‌های مسلحانه به طور گسترده به عنوان محرک اصلی ناامنی غذایی شناخته می‌شوند، اما اثرات بلندمدت آن بر زمین‌های زراعی در مقیاس جهانی ضعیف شناخته شده است.

در این مطالعه، محققان نقشه‌های سالانه زمین‌های زراعی جهانی با وضوح 30 متر از سال 2000 تا 2020 را با بیش از 460000 رویداد درگیری مسلحانه جغرافیایی در 155 کشور ترکیب کردند.

آن‌ها تغییرات زمین‌های زراعی را در مناطق حائل که 5 کیلومتر (3.1 مایل) از مکان‌های درگیری گسترش می‌یابد، بررسی کردند. سپس از روش‌های آماری تطبیق تفاوت در تفاوت‌ها و امتیاز تمایل برای تمایز تغییرات مرتبط با تعارض از روندهای محیطی و اجتماعی-اقتصادی گسترده‌تر استفاده کردند.

این مطالعه نشان داد که مناطقی که در معرض درگیری‌های مسلحانه قرار دارند، تنها حدود 3 درصد از مساحت جهانی را پوشش می‌دهند، اما در سال 2020 بیش از 6 درصد از زمین‌های زراعی جهان را تشکیل می‌دهند که نشان‌دهنده قرار گرفتن نامتناسب زمین‌های کشاورزی در معرض درگیری است. در حالی که زمین‌های زراعی جهانی بین سال‌های 2000 تا 2020 به طور کلی افزایش یافت، زمین‌های زراعی در مناطق متاثر از درگیری در مدت مشابه اندکی کاهش یافت.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که درگیری مسلحانه با کاهش متوسط ​​​​3.01٪ در سطح زمین زراعی، معادل از دست دادن سالانه 14.46 هکتار (35.7 هکتار) در هر منطقه حائل در معرض درگیری همراه بود. این اثرات تا سال ها پس از شروع درگیری ادامه داشت.

یک مقایسه فضایی تکمیلی نشان داد که مناطق متاثر از درگیری 23.7٪ بیشتر از مناطق غیر درگیری قابل مقایسه را تجربه کردند. بیشترین تلفات در غرب آفریقا، شرق آفریقا و آسیای جنوب شرقی متمرکز شده است.

به گفته محققان، پیامدهای کشاورزی درگیری های مسلحانه به طور قابل توجهی در مناطق مختلف متفاوت است و به شدت درگیری و زمینه اجتماعی بستگی دارد.

اثرات به طور قابل توجهی با شدت درگیری و مدت زمان متفاوت بود. مناطقی که درگیری‌های بسیار مکرر را تجربه می‌کنند، تلفات شدید زمین‌های زراعی را نشان می‌دهند، به طوری که گروه با بیشترین فراوانی حدود یک سوم از زمین‌های زراعی خود را از دست می‌دهد.

درگیری های طولانی مدت و با شدت بالا با خسارات بسیار بیشتری نسبت به درگیری های متناوب یا کم شدت همراه بود. در مقابل، مناطقی که در حال گذار به صلح پس از جنگ بودند، شواهد واضحی از کاهش مداوم زمین‌های زراعی نشان ندادند.

محققان همچنین دریافتند که تلفات زمین های زراعی مربوط به درگیری با شرایط اجتماعی و سازمانی گسترده تر متفاوت است. تلفات در کشورهایی با سطوح بالاتری از جابجایی پناهندگان بیشتر بود، با الگوی مشابهی برای ناامنی غذایی مشاهده شد.

در مقابل، نمرات بالاتر برای اثربخشی دولت، کیفیت نظارتی و حاکمیت قانون با زیان کمتری مطابقت دارد. به گفته محققان، این یافته ها نشان می دهد که ظرفیت نهادی ممکن است به محافظت از سیستم های کشاورزی در برابر اثرات درگیری کمک کند.

برای ارزیابی پیامدهای تولید غذا، تیم تحقیقاتی تلفات تخمینی زمین را به تولید محصول بالقوه و انرژی جیره تبدیل کرد. پس از محاسبه سود و زیان زمین های زراعی مربوط به گسترش شهری، مناطق متاثر از درگیری بین سال های 2000 تا 2020 تقریبا 249667 کیلومتر مربع (96400 مایل مربع) از زمین های زراعی را از دست دادند.

انرژی غذایی مرتبط با محصولاتی که می توانست در این زمین تولید شود برای برآوردن حداقل نیاز سالانه تقریبا 255.54 میلیون نفر کافی برآورد شد.

محققان تاکید کردند که این رقم به جای مصرف واقعی غذا یا ناامنی غذایی واقعی که به تجارت، قیمت ها، توزیع و دسترسی نیز بستگی دارد، پتانسیل تولید از بین رفته را نشان می دهد.

به طور کلی، یافته‌ها اثرات پایدار و ناهموار درگیری‌های مسلحانه را بر زمین‌های زراعی نشان می‌دهند و نشان می‌دهند که چگونه این اثرات با ویژگی‌های درگیری و شرایط سازمانی متفاوت است.

به گفته محققان، این یافته‌ها اهمیت نظارت بر درگیری‌ها در کنار تغییر زمین‌های زراعی و ادغام پاسخ‌های کوتاه‌مدت بشردوستانه با تلاش‌های طولانی‌مدت برای بازسازی زیرساخت‌های کشاورزی، حمایت از کشاورزان و تقویت نهادهای محلی در مناطق آسیب‌دیده از درگیری را برجسته می‌کند.

گوانگدونگ لی و همکاران، درگیری مسلحانه از دست دادن زمین های زراعی و ناامنی غذایی را در سراسر جهان تسریع می کند، غذای طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s43016-026-01436-8

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →