ترکیبی که بدن پس از خوردن انار می‌سازد، شاید به درمان نارسایی قلبی کمک کند
ترکیبی طبیعی مرتبط با مصرف انار توانسته است سفتی و اختلال عملکرد قلب را در موش‌های مبتلا به نارسایی قلبی کاهش دهد.
ترکیبی طبیعی مرتبط با مصرف انار توانسته است سفتی و اختلال عملکرد قلب را در موش‌های مبتلا به نارسایی قلبی کاهش دهد.
پژوهشگران کالج کینگ لندن می‌گویند ترکیب اورولیتین A که بدن پس از مصرف برخی مواد غذایی مانند انار تولید می‌کند، توانسته است عملکرد قلب موش‌های مبتلا به نوعی نارسایی قلبی را به‌طور چشمگیری بهبود دهد.
اورولیتین A متابولیتی طبیعی است که بعضی از باکتری‌های روده آن را از ترکیبات موجود در انار و برخی مواد غذایی دیگر می‌سازند. اورولیتین A در سال‌های اخیر به‌دلیل اثرات احتمالی ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی و همچنین نقشی که ممکن است در پاک‌سازی بخش‌های آسیب‌دیده سلول داشته باشد، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است.
اورولیتین A متابولیتی است که برخی باکتری‌های روده می‌توانند از ترکیبات موجود در انار تولید کنند
در مطالعه جدید، پژوهشگران اثر اورولیتین A را بر نوعی نارسایی قلبی به نام «نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ‌شده» یا HFpEF بررسی کردند. در این بیماری، قلب همچنان می‌تواند خون را با قدرت نسبتاً طبیعی پمپاژ کند، اما عضله قلب سفت می‌شود و در فاصله بین ضربان‌ها به‌خوبی شل نمی‌شود. در نتیجه، پرشدن قلب از خون دشوارتر می‌شود و فشار داخل آن افزایش پیدا می‌کند.
به گزارش ساینس آلرت ، در آزمایش روی موش‌هایی با قلب سفت و نارسا، مصرف اورولیتین A برخی شاخص‌های عملکرد قلب را در مقایسه با گروه درمان‌نشده تا ۸۰ درصد بهبود داد. این ترکیب همچنین میزان فیبروز یا تشکیل بافت زخم در قلب را کاهش داد و کمک کرد عضله قلب در فاصله بین ضربان‌ها بهتر شل شود.
کاهش سفتی قلب باعث شد فشار داخل آن نیز پایین بیاید. فشار بالای داخل قلب در بیماران مبتلا به HFpEF می‌تواند به تجمع مایع در بدن و بزرگ‌شدن قلب منجر شود.
پژوهشگران برای بررسی اینکه آیا این اثر ممکن است به انسان نیز مربوط باشد، اورولیتین A را روی بافت قلب انسانی که از سلول‌های بنیادی در آزمایشگاه ساخته شده بود آزمایش کردند. در این بافت‌ها نیز ترکیب موردنظر باعث شد انقباض و شل‌شدن عضله قلب سریع‌تر انجام شود.
به‌نظر می‌رسد بخش مهمی از این اثر به فعال‌شدن پروتئینی به نام PKGIα مربوط باشد. این پروتئین در تنظیم فشار خون و کمک به شل‌شدن عضله قلب پس از هر ضربان نقش دارد. پژوهشگران می‌گویند اورولیتین A توانسته است فعالیت این مسیر را افزایش دهد.
درمان نارسایی قلبی نوع HFpEF دشوار است. بسیاری از داروهای رایج نارسایی قلبی برای بیمارانی طراحی شده‌اند که قلبشان قدرت پمپاژ کافی ندارد، درحالی‌که در HFpEF مشکل اصلی ضعف انقباض نیست؛ بلکه قلب در شل‌شدن و پرشدن دوباره با خون مشکل دارد.
اورولیتین A در موش‌های مبتلا به نوعی نارسایی قلبی، سفتی و فیبروز قلب را کاهش داد و عملکرد قلب را بهبود بخشید
شیوع این بیماری با افزایش سن، چاقی و دیابت بیشتر می‌شود و گزینه‌های درمانی آن همچنان محدود است. به همین دلیل، پژوهشگران معتقدند مسیر اثر اورولیتین A می‌تواند هدف تازه‌ای برای توسعه داروهای آینده باشد.
بااین‌حال، نتایج فعلی هنوز به‌معنای اثبات اثر درمانی اورولیتین A در انسان نیست. مطالعه اصلی روی موش‌ها و بافت قلب مهندسی‌شده انسانی انجام شده است و برای مشخص‌شدن اثربخشی و ایمنی آن در بیماران، انجام کارآزمایی‌های بالینی ضروری خواهد بود.
محدودیت مهم دیگر این است که پژوهش حیوانی فقط روی موش‌های نر انجام شد؛ درحالی‌که HFpEF در زنان شیوع بیشتری دارد و شواهد قبلی نشان می‌دهد پاسخ قلب نرها و ماده‌ها به فشارهای متابولیکی می‌تواند متفاوت باشد.
پژوهشگران همچنین تأکید می‌کنند که نتایج مطالعه به‌معنای توصیه به مصرف انار برای درمان نارسایی قلبی نیست. میزان اورولیتین A تولیدشده در بدن افراد به ترکیب باکتری‌های روده بستگی دارد و هنوز مشخص نیست مصرف انار بتواند غلظتی از این ماده ایجاد کند که اثر درمانی مشابه آزمایش‌ها داشته باشد.
پژوهش در ژورنال Science Advances منتشر شده است.