تشعشعات گاما بیوپلاستیک شکننده را به هیدروژل «روبنا» تبدیل می کند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مهندسان بیومواد یک هیدروژل «روبنا» ایجاد کرده‌اند که می‌تواند ابزاری سازگار با محیط زیست باشد که در فناوری‌های پزشکی و به‌عنوان یک کمک بازیابی برای روش‌های جراحی استفاده می‌شود. این تحقیق در مجله Macromolecular Rapid Communications منتشر شده است.

کول والشل، محقق دانشگاه کوئینزلند، این ماده ژل را در حین آزمایش بر روی یک بیوپلاستیک موجود کشف کرد و گفت که این ماده یک کاندید قوی برای استفاده در مهندسی بافت، بهبود زخم، دارورسانی و به عنوان یک پوشش تخصصی یا روان کننده است.

والچل، دکترای دکترا، می‌گوید: «به‌طور اساسی، هیدروژل از یک پلیمر زیست‌تخریب‌پذیر و مشتق‌شده به‌دست می‌آید که – در حالی که خود را قول می‌دهد – شکننده‌تر از آن است که از نظر تجاری قابل دوام باشد. دانشجوی دانشکده مهندسی شیمی UQ.

پتانسیل بسیار زیادی برای استفاده از پلاستیک های مشتق شده طبیعی در مقیاس صنعتی وجود دارد، اما با بسیاری از آنها ما هنوز به آنجا نرسیده ایم.

کار ما نشان می‌دهد که می‌توان آن‌ها را تغییر داد تا محصولات جدید و پایداری ایجاد کنند که اکنون برای ما کار می‌کنند.»

والچل گفت که این ماده ژل مانند - معروف به P3HB-HEAA - می تواند کاربردهای تجاری زیادی در تنظیمات جراحی و تحویل داروی آهسته رهش و همچنین استفاده در محصولات بهداشتی و به عنوان یک پوشش تخصصی داشته باشد.

والچل گفت: برای درک کامل رفتار این ماده، به ویژه توانایی آن در تجزیه زیستی، تحقیقات بیشتری لازم است.

"اگر زیست تخریب پذیری از ماده اصلی منتقل شود، روش ما را به عنوان یک رویکرد قابل دوام برای تولید ابرساختارهای جدید شبیه هیدروژل تایید می کند."

کار والچل با اکتشاف پلیمر پلیمری مشتق شده زیستی (3-هیدروکسی بوتیرات) (PHB) و استفاده از تکنیک های پیوند برای تغییر ماهیت فیزیکی یک ماده شکننده مشخص آغاز شد.

والشل با استفاده از تشعشعات گاما، پلیمری را که به طور گسترده در تهیه هیدروژل ها استفاده می شود – معروف به N-Hydroxyethyl acrylamide- روی PHB پیوند زد تا ماده جدیدی با ظرفیت جذب آب استثنایی ایجاد کند.

والچل گفت: «ما اساسا چیزی ساخته‌ایم که به طور همزمان سخت‌تر از موادی است که ابتدا باید با آن شروع کنیم، اما در جذب آب نیز بسیار خوب است.

"این یک ماده جدید با منشاء پایدار یک پلاستیک زیستی است که زمینه استفاده بالقوه بسیار گسترده ای دارد."

کول والچل و همکاران، پیوند رادیکال آزاد مبتنی بر تابش گاما N-Hydroxyethyl Acrylamide روی پلی[(R)-3-hydroxybutyrate]، ارتباطات سریع ماکرو مولکولی (2026). DOI: 10.1002/marc.70453

اطلاعات مجله: ارتباطات سریع ماکرومولکولی

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →