تلسکوپ جیمز وب یکی از بزرگترین تصاویر خود را با ستاره های رکوردشکنی که در میان غبار پنهان شده اند به اشتراک می گذارد.
یکی از بزرگترین تصاویر تلسکوپ فضایی جیمز وب تا کنون، چشم انداز پیچیده ای از ستاره های کوتوله و ابرهای تماشایی را نشان می دهد.
حقایق سریع
چیست: IC 348، یک سحابی بازتابی ستاره ساز
مکان آن: 1000 سال نوری از ما در صورت فلکی برسائوس
زمانی که به اشتراک گذاشته شد: 15 سپتامبر 2026.
ببینید: یکی از بزرگترین پانوراماهای تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) که تا به امروز منتشر شده است. این تصویر شلوغ و نفس گیر، نمای بسیار دقیقی از IC 348 ارائه می دهد، یک مهدکودک ستارگان نزدیک که در آن اخترشناسان در حال بررسی برخی از کوچکترین اجرام تولید شده توسط تشکیل ستاره هستند.
IC 348 یکی از نزدیک ترین مهدکودک های ستاره ای به زمین است و در این تصویر مادون قرمز نزدیک به صورت منظره ای پیچیده از ستارگان، مواد درخشان و ابرهای فراگیر از گاز و غبار ظاهر می شود.
در سراسر صحنه، ستارگان جوان ابرهای تاریک و درخشان را نشانه گذاری می کنند. این غلظت در اطراف مرکز، جایی که ستارگان درخشان، سنبلههای پراش متمایز JWST را نشان میدهند، بیشتر است - نتیجه ساختار نوری تلسکوپ. در سمت راست بالای تصویر، پیش ستارههایی که هنوز در حال شکلگیری هستند، جریانهایی از مواد را پرتاب میکنند.
و در اطراف این مهد کودک رنگارنگ اشیاء عجیبی در کمین هستند که تعریف ستاره را به چالش می کشند.
ستارگان در اشکال و اندازههای مختلف هستند، از ستارگان پرجرم که تنها پس از چند میلیون سال به صورت ابرنواختر منفجر میشوند تا کوچکترین و رایجترین ستارگان، کوتولههای قرمز، که برای چندین میلیارد سال دوام میآورند. با این حال، دستهای از اجرام زیر ستارهای به نام کوتولههای قهوهای نیز وجود دارند - اجرام بین سیارات گازی غولپیکر، مانند مشتری، و ستارهها.
برخی از جزئیات بزرگنمایی شده از تصویر وسیع جدید، که نشان می دهد: 1. ستاره ای که در یک سحابی جاسازی شده است. 2. خوشه ستاره ای مرکزی. 3. ستاره ها و جریان های کم نور. 4. اشیاء هربیگ-هارو; 5. عدسی گرانشی اعوجاج نور; 6. کهکشان های مارپیچی. (اعتبار تصویر: ESA/Webb، NASA، CSA، K. Luhman، C. Alves De Oliveira، M. Zamani) در شکار کوتولههای قهوهای ریز در IC 348، محققان از ابزار NIRCam Webb در سال 2024 برای بررسی بخشی از IC 348 استفاده کردند و 39 نامزد کوتوله قهوهای را پیدا کردند. سال بعد، ابزار NIRSpec Webb نور 15 مورد از آنها را مطالعه کرد.
9 نفر به عنوان اعضای زیرستارهای جدید خوشه شناسایی شدند که کمنورترین آنها جرمی در حدود دو مشتری دارد - کمجرمترین کوتولههای قهوهای که تا کنون یافت شدهاند.
این که کوچکترین کوتوله قهوه ای چقدر می تواند کوچک باشد، یک سوال باز در اخترفیزیک است. آنها به عنوان ابرهای مولکولی غبار و گاز در اثر گرانش خود فرو می ریزند، درست مانند ستاره های معمولی. با این حال، برخلاف ستارگان، هستههای کوتوله قهوهای هرگز به اندازهای داغ نمیشوند که هیدروژن را به هلیوم تبدیل کنند. کوتوله های قهوه ای - یا همان طور که گاهی اوقات آنها را "ستاره های شکست خورده" می نامند - در این تصویر JWST به محققان کمک می کند تا محدودیت های کوچک شدن این اجسام عجیب را محدود کنند.
قسمت سمت راست بالای پانوراما نمای دراماتیکی را به مرحله دیگری از شکل گیری ستاره ارائه می دهد. پروتوستارهای پنهان شده در محیط غبارآلود، جت هایی را به سمت گاز و غبار مجاور شلیک می کنند و جت ها و جریان های درخشان و چشم نوازی به نام اجرام هربیگ هارو تولید می کنند. این جتهای غولپیکر میتوانند تریلیونها مایل به فضا کشیده شوند. فقط یک جزئیات کوچک در یکی از بزرگترین تصاویر JWST تاکنون.
اما اگر این منظره فوقالعاده هنوز برای شما کافی نیست، IC 348 نیز اخیرا توسط رصدخانه چاندرا ناسا گرفته شده است، که مهد کودک ستارهها و سایر اجرام کیهانی را که در نور درخشان پرتو ایکس به رنگ بنفش میدرخشند، ثبت کرده است.
متن اصلی (انگلیسی)
James Webb telescope shares one of its biggest images ever, with record-breaking stars hiding in the dust
One of the largest images from the James Webb Space Telescope so far reveals an intricate landscape of dwarf stars and spectacular clouds.