تولیدکنندگان رو به کاهش پاپریکا در مجارستان برای نجات ادویه‌های خاص مبارزه می‌کنند

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

کشاورزان نیکولتا پاجسان ناگی و لازلو پاجسان که از قبل از سپیده دم تا نیمه‌شب کار می‌کردند، برای حفظ برداشت فلفل قرمز خود در مجارستان، در خشک‌ترین تابستان اروپا تا به حال مبارزه کردند.

آنها قادر به آبیاری بیشتر زمین 2.5 هکتاری (شش جریب) خود به دلیل عبور خطوط برق در سراسر آن نبودند، آنها بارها خاک اطراف گیاهان را که برای تهیه ادویه معروف کشور اروپای مرکزی، پاپریکا استفاده می شود، شل کردند.

پاژان ناگی، 44 ساله، در حالی که محصولات خانواده اش را در نمایشگاه سالانه شهر در کالوسا، در جنوب مجارستان به فروش می رساند، به خبرگزاری فرانسه گفت: «کاملا متقاعد شده بودم که باید مشاغل پاره وقت داشته باشیم زیرا آنها از بین می روند.

او با یادآوری چند روز 20 ساعته در مزرعه گفت: "اما به نحوی محصول بزرگتر و زیباتر از سالهای گذشته شد. این یک معجزه بود."

این زوج خود را بخشی از یک حرفه رو به کاهش می دانند، زیرا کشت پاپریکا - یک عنصر ضروری در غذاهای سنتی - طی چند دهه گذشته در مجارستان کاهش یافته است و بسیاری از تولیدکنندگان کوچک از کار خارج شده اند.

طبق آمار رسمی، مساحت اختصاص داده شده به پاپریکا در سال 1979 به 13029 هکتار (32200 هکتار) رسید و تا سال 2024 به 1410 هکتار (3480 هکتار) کاهش یافت.

به گفته رابرت براج، مشاور شرکت هلندی BWA Kft، یکی از برترین تولیدکنندگان ادویه غذایی مجارستان، در حالی که واردات ارزان از چین و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی تولیدکنندگان را تحت فشار قرار می‌دهد، تغییرات آب و هوایی تولید پاپریکا را دشوارتر و پرهزینه‌تر می‌کند.

براج به خبرگزاری فرانسه گفت: «خشکسالی طولانی‌تر، موج‌های گرمای شدیدتر وجود دارد، در حالی که آفات و بیماری‌های جدید در حال گسترش هستند.

به گزارش سرویس آب و هوای ملی HungaroMet، مجارستان، همراه با برخی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا، خشک ترین تابستان خود را از زمان شروع رکوردها در سال 1901 تجربه کرد و دومین گرم ترین تابستان خود را در تاریخ ثبت کرد.

در این نمایشگاه، فروشنده پاپریکا، اگنس توث، به یاد می آورد که در کودکی فلفل چیده بود و در تجارت خانوادگی شرکت می کرد.

این مرد 44 ساله به خبرگزاری فرانسه گفت: "در آن زمان، ما پاپریکا را در 6 هکتار (15 هکتار) کشت می کردیم. اکنون حدود سه هکتار (7.4 جریب) است زیرا کارگران فصلی کافی برای برداشت آن با دست وجود ندارد."

او گفت: "یک خانواده دیگر نمی توانست از این راه امرار معاش کند... همه کار تمام وقت دارند. من معلم هستم، برادرم آتش نشان است."

وزارت کشاورزی و اقتصاد غذای مجارستان به خبرگزاری فرانسه گفت که به دنبال تقویت رقابت پذیری تولیدکنندگان است، اما هنوز هیچ اقدام جدیدی را اعلام نکرده است.

در نمایشگاه سالانه ماه گذشته در Kalocsa، یکی از مناطق اصلی تولید پاپریکا در مجارستان، عطر خورش‌های گوشت و سوپ‌های ماهی آغشته به ادویه قرمز مایل به قرمز، فضا را پر کرد و تیم‌ها مقادیر سخاوتمندانه‌ای را در دیگ‌های خود در یک مسابقه آشپزی ریختند.

یکی از رقبا، صاحب رستوران فست فود محلی ایمره زسنی، در حالی که یک خورش گوشت گاو را هم می زد، گفت: "برای ما مجارستانی ها، پاپریکا یک شگفتی است."

غرفه‌ها با رشته‌هایی از فلفل قرمز خشک - ماده خامی که برای تهیه پاپریکا از آن استفاده می‌شود - تزیین شده بودند که یادآور منظره‌ای است که زمانی در خانه‌های حومه اطراف هر پاییز رایج بود.

فلفل ها که از قاره آمریکا سرچشمه می گیرند، در قرن شانزدهم راه خود را به دشت های رودخانه غرق آفتاب و حاصلخیز مجارستان در اطراف Kalocsa و Szeged پیدا کردند.

این دو مرکز تاریخی تولید پاپریکا اکنون با عنوان حفاظت شده اتحادیه اروپا به رسمیت شناخته شده اند.

ایمره رومسیکس، قوم شناس، گفت که پاپریکا در طول قرن نوزدهم، "در کنار لباس، هنر عامیانه و سنت های دیگر" به نماد مهم هویت مجارستان تبدیل شد.

اما به گفته متخصص براج، نسل‌های جوان‌تر دستور العمل‌های سنتی مجارستانی کمتری می‌پزند و غذاهایی را ترجیح می‌دهند که «سریع‌تر و راحت‌تر آماده شوند».

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →