با خشک شدن دریاچه فرانسه-سوئیس کمک بخواهید

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

دریاچه زیبای Lac des Brenets بین فرانسه و سوئیس پس از یک تابستان گرم بی سابقه خشک شده است و مردم محلی برای نجات دریاچه فریاد می زنند.

در واقع، کلمات "HELP" و "SOS" در علف‌های هرزی که اکنون در بستر دریاچه در معرض شکوفا هستند، خراشیده شده‌اند.

خشکسالی گردشگری قایق های تفریحی را از بین برده است، در حالی که برخی این سوال را مطرح می کنند که آیا این دریاچه هرگز به سلامتی پایدار بازخواهد گشت.

دیوید فاور، مورخ محلی آماتور، که در روستای لس برنت سوئیس زندگی می کند، گفت: "این کاملا دلخراش است. واقعا از نظر احساسی ویرانگر است، زیرا ناامیدی کامل است: دیگر دریاچه ای وجود ندارد."

این پیرمرد 76 ساله به خبرگزاری فرانسه گفت: «در دوران کودکی، تمام تابستان‌هایمان را با شنا در ساحل، تفریح ​​در کنار آب، غواصی، پریدن و گاهی ماهیگیری می‌گذراندیم.

اما "از زمان آخرین خشکسالی در سال 2018، این یک فاجعه بوده است. متأسفانه، دریاچه هر دو سال یا به زودی، شاید هر سال تخلیه می شود" و گفت که احساس می کند مقامات این دریاچه را "به طور کامل رها کرده اند".

رودخانه Doubs از کوه‌های Jura فرانسه سرچشمه می‌گیرد و معمولا دریاچه‌ای را در Les Brenets تشکیل می‌دهد، جایی که شروع به علامت‌گذاری مرز بین منطقه Franche-Comte فرانسه و کانتون Neuchatel سوئیس می‌کند.

این دریاچه به آبشاری به ارتفاع 27 متر (89 فوت) ختم می شود که در حال حاضر جریان آن متوقف شده است.

این دریاچه به دلیل ترکیبی از عوامل خشک شده است، از جمله شکاف های زمین شناسی که آب را در زیر زمین تخلیه می کند، بارندگی کمتر از حد متوسط ​​و امواج گرمای مکرر.

ماه های ژوئن، جولای و آگوست هر کدام گرم ترین ماه های ثبت شده در سوئیس از زمان شروع اندازه گیری ها در سال 1864 بوده اند.

هر روز، ایوان دوریگ، مالک و کاپیتان شرکت ناوبری Lac des Brenets، سطح حوضه آب باقیمانده را که در عمیق ترین قسمت دریاچه در حال کاهش است، اندازه گیری می کند.

او گفت: «به طور معمول، ما در اینجا 25 یا 30 متر (82 یا 98 فوت) عمق داریم، اما اکنون تنها 9 متر (30 فوت) آب باقی مانده است و در داخل آن «ماهی ها واقعا در کنار هم هستند».

در حالی که مردم محلی به دوره های کم آب عادت کرده اند، این طلسم خاص هشدار دهنده است، به طوری که رکورد پایین سال 1906 به زودی پیشی می گیرد.

یک کارگروه توسط مقامات فرانسوی و سوئیسی در سال 2022 تشکیل شد، به ویژه برای بررسی راه‌های محدود کردن تخلیه آب به داخل شکاف‌ها، اما به اقدام قاطعی منجر نشده است.

دوریک گفت: «ما مجبور شدیم عملیات قایق را در 20 جولای متوقف کنیم.

او گفت: "فقط تصور کنید: باید دقیقا در اواسط فصل به همین ترتیب متوقف شود. برای شرکتی مانند ما غیرقابل تحمل است."

دوریگ گفت: «به طور معمول، این مواقعی است که ما روزانه 200 تا 300 نفر را جابه جا می کنیم.

پانتون‌ها و ده‌ها قایق در بستر خشک دریاچه دراز کشیده‌اند.

ایستگاه پایش سطح آب دریاچه اکنون آنقدر از حوضه باقیمانده دور است که دوریگ اندازه گیری ها را به صورت دستی انجام می دهد.

خط آب حدود 20 تا 22 سانتی متر (8 تا 9 اینچ) در روز کاهش می یابد.

در 1 اکتبر، به ارتفاع 735.34 متری (2413 فوت) بالاتر از سطح دریا سقوط کرد - کاملا 14.66 متر (48 فوت) پایین تر از جایی که باید باشد.

انتظار می‌رود ظرف چند روز، رکورد افت 15.35 متری (50 فوت) را در سال 1906 پشت سر بگذارد.

اکنون یک جریان کوچک از میان علف های هرز بستر دریاچه می گذرد.

ماکسیم فالت، که در یک شرکت گشت و گذار با قایق های رودخانه ای دابز کار می کند، می ترسد که دریاچه به دلیل نداشتن برنامه ای برای نجات آن، "مقدر ناپدید شدن" باشد.

او به خبرگزاری فرانسه گفت: «فضای لس برنتس این روزها، زمانی که صحبت ها به دواب ها تبدیل می شود، اغلب با اندوه خاصی همراه است، غم و اندوهی از این تصور که ما می توانیم این دریاچه را از دست بدهیم - دریاچه ای که برای نسل ها بخشی از روح لس برنت بوده است.

او گفت: «ما باید اقدامی انجام دهیم - در واقع فعال باشیم - و بستر دریاچه را مهر و موم کنیم.

"اما این دیگر نمی تواند سال ها طول بکشد. این دیگر یک گزینه نیست."

دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →