جنگل ها در امتداد سواحل کارولینای شمالی در حال مرگ هستند - و سرعت آن در حال افزایش است

توسط جوی پیچفورد، دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که از بین رفتن جنگل‌های ساحلی در شبه‌جزیره Albemarle-Pamlico کارولینای شمالی پس از سال 2010 شروع به افزایش سرعت کرد و ممکن است همچنان در حال افزایش باشد. این مطالعه همچنین نشان داد که کارولینای شمالی بین سال‌های 1985 تا 2021 بیش از 20 درصد از جنگل‌های ساحلی خود را از دست داده است.

محققان از تصاویر ماهواره ای برای ردیابی تلفات جنگل های ساحلی در کارولینای شمالی از سال 1985 تا 2021 استفاده کردند و دریافتند که این ایالت با 21 درصد از دست دادن جنگل های ساحلی یا تقریبا 64220 هکتار (158700 هکتار) مواجه شده است. کمی بیش از 40000 هکتار (98800 هکتار) از آن زمین به مرداب، جنگل ارواح و درختچه تبدیل شد.

تیتیلایو تاجودین، نویسنده اصلی مقاله در مورد این مطالعه و محقق فارغ التحصیل در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، گفت که این ضرر به صورت خطی اتفاق نیفتاد.

تاجودین گفت: «بین سال‌های 2010 تا 2021، شاهد 23876 هکتار (59000 هکتار) جنگل بودیم که به مرداب، جنگل ارواح و درختچه تبدیل شد. این 1.5 برابر بیشتر از 16968 هکتار (41900 هکتار) از دست رفته در مرداب، جنگل ارواح و درختچه بین سال های 1985 تا 2010 است.

افزایش سطح دریا عامل اصلی از بین رفتن جنگل ها بود. با بالا رفتن سطح دریا، آب شور مناطق جنگلی را غرق می کند و درختان را می کشد و منطقه را به جنگل ارواح تبدیل می کند. سرعت تبدیل به جنگل ارواح حتی از تلفات کلی جنگل نیز بیشتر شده است. جنگل‌های ارواح بین سال‌های 2010 تا 2021 7561 هکتار (18700 هکتار) رشد کردند که 2.5 برابر سریع‌تر از سال‌های 1985 تا 2010 (3087 هکتار (7600 هکتار)) بود.

بیشتر مناطق بسیار آسیب دیده در یک کیلومتری (0.6 مایل) ساحل متمرکز شده اند. برخی در معرض یک سری حوادث شدید قرار گرفته بودند.

تاجودین گفت: این منطقه از سال 2007 تا 2011 خشکسالی شدید و سپس طوفان ایرنه در سال 2011 را تجربه کرد. "در حالی که این وقایع خیلی قبل از سال 2021 رخ داده اند، برخی از مناطق به سادگی هرگز بهبود نیافته اند. علیرغم محافظت، ترکیبی از این رویدادهای شدید همراه با بالا آمدن سطح آب دریاها آنها را به حالت های زیست محیطی جدیدی از جمله تبدیل شدن به جنگل های ارواح سوق داده است."

برای تعیین میزان تلفات جنگل، محققان از دو ابزار تصویربرداری ماهواره ای به نام Landsat 8 و Sentinel-2 استفاده کردند. دانشمندان از این پایگاه داده های تصویری برای آموزش یک مدل هوش مصنوعی، معروف به شبکه عصبی کانولوشن، استفاده کردند که نوع داده های شبکه مانندی را که Landsat و Sentinel ارائه می دهند، پردازش می کند. با انجام این کار، شبکه عصبی می تواند به شناسایی مناطقی از تصویر کمک کند که زمین های جنگلی هستند و کدام مناطق به مرداب، جنگل ارواح و درختچه تبدیل شده اند.

داده های Sentinel-2 دارای وضوح 10 متر است که از وضوح 30 متری Landsat 8 ظریف تر و واضح تر است. با این حال، پایگاه داده لندست دوره بسیار طولانی تری را پوشش می دهد، این چیزی است که محققان را قادر می سازد تا از دست دادن جنگل ها را به سال 1985 بررسی کنند.

هر دو Landsat 8 و Sentinel-2 داده‌هایی برای سال 2021 داشتند، بنابراین محققان عملکرد آنها را در آن سال مقایسه کردند تا مشخص کنند کدام مجموعه داده خوانش‌های دقیق‌تری ارائه می‌دهد. آنها دریافتند که داده‌های Sentinel-2 واضح‌تر از تصاویر Landsat بهتر عمل می‌کنند، اما لندست به دلیل رکورد طولانی‌مدت داده‌اش همچنان ابزار مهمی است.

مقاله "نقشه برداری از عقب نشینی جنگل های ساحلی با استفاده از شبکه های عصبی کانولوشنال و تصاویر ماهواره ای مختلف" در PLOS One منتشر شده است. نویسندگان مشترک عبارتند از Marcelo Ardon، Mirela Tulbure و Katherine Martin از NC State.

Titilayo T. Tajudeen و همکاران، نقشه برداری عقب نشینی جنگل های ساحلی با استفاده از شبکه های عصبی کانولوشن و تصاویر ماهواره ای مختلف، PLOS One (2026). DOI: 10.1371/journal.pone.0357346

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →