خطر اکولوژیکی پنهان از گونه‌های خرچنگ مهاجم نادیده گرفته شده

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک مطالعه جدید نشان می دهد خرچنگ چنگال باریک، یک گونه مهاجم در بریتانیا که کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است، به اندازه خرچنگ سیگنال شناخته شده تهاجمی است.

این تحقیق که در Biological Invasions منتشر شده است، نشان می‌دهد که خرچنگ‌های پنجه باریک پتانسیل ایجاد آسیب‌های زیست‌محیطی مشابه خرچنگ‌های سیگنالی را دارند. خرچنگ های سیگنالی به عنوان یک گونه مهاجم آسیب رسان در سراسر جهان شناخته می شوند. آنها نه تنها با مصرف طیف گسترده ای از منابع غذایی به شبکه های غذایی آسیب می رسانند، بلکه حامل طاعون خرچنگ هستند.

نویسنده اصلی، جیمز هادسون، از دانشکده زیست شناسی دانشگاه لیدز، گفت: "گونه های مهاجم عامل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی، به ویژه در آب های شیرین هستند. خرچنگ چنگال باریک به طور بالقوه توسط بوم شناسان نادیده گرفته شده است، علیرغم وجود جمعیت های متعدد در سراسر بریتانیا.

"مطالعه ما، که برای اولین بار به بررسی تاثیر خرچنگ های باریک چنگال در بریتانیا تحت دماهای مختلف می پردازد، نشان داد که آنها شکارچیان مشابهی برای سیگنال دادن به خرچنگ ها در هر شرایط دمایی هستند."

این دو گونه خرچنگ مانند خرچنگ های آب شیرین و معمولا به اندازه کف دست هستند. آنها در آب های ساکن مانند دریاچه ها، تالاب ها و مخازن، در تمام قاره ها به غیر از آفریقا و قطب جنوب یافت می شوند. هم خرچنگ پنجه باریک و هم خرچنگ سیگنال اشتهای زیادی برای گیاهان آبزی، جلبک ها، بی مهرگان و حتی تخم ماهی ها دارند. خرچنگ ها همچنین زمانی که منابع غذایی کم هستند، یکدیگر را می خورند.

اگرچه خرچنگ‌های باریک پنجه‌دار معمولا جمعیت‌های کوچک‌تری نسبت به خرچنگ‌های سیگنال دارند و ناقل طاعون خرچنگ نیستند، اما همچنان شکارچیانی جثه بزرگ هستند که توانایی تغییر اکوسیستم‌ها را دارند.

هادسون گفت: «این یک نگرانی واقعی است، زیرا اگر به مکان‌های بیشتری سرایت کند و جوامع بومی را مختل کند، شاهد تغییرات اکولوژیکی خواهیم بود. تاثیر بر طعمه ها نیز می تواند با گرم شدن کره زمین تشدید شود، زیرا دمای بالاتر می تواند فراوانی و نرخ تغذیه گونه های مهاجم را افزایش دهد.

این آزمایش با قرار دادن خرچنگ سیگنال و خرچنگ پنجه باریک در چهار درجه حرارت از 9 تا 22 درجه سانتیگراد (48 تا 72 درجه فارنهایت) انجام شد. این تیم سپس واکنش‌های عملکردی دو گونه را مشاهده و مقایسه کردند - اینکه یک خرچنگ چقدر می‌تواند در طیف وسیعی از تراکم طعمه مصرف کند. این رویکرد همچنین می تواند به این موضوع بپردازد که آیا با وجود تعداد کم، گونه های طعمه نادر بومی همچنان توسط جمعیت خرچنگ خورده می شوند یا خیر.

محققان همچنین پتانسیل ضربه نسبی را بررسی کردند که تعداد خرچنگ ها در یک دمای خاص و همچنین تاثیر شکارچی آنها را در نظر می گیرد. به عنوان مثال، در دماهای خاص، جمعیت خرچنگ ممکن است بزرگتر باشد، که می تواند تأثیر شکارچی گونه را تشدید کند.

هادسون می‌گوید: «ما می‌خواستیم بفهمیم که اگر دما، به عنوان مثال، در فصول مختلف، مکان‌های مختلف یا به دلیل تغییرات آب و هوایی افزایش یابد، تأثیر آن چگونه تغییر می‌کند.

"ما دریافتیم که خرچنگ های باریک پنجه در دمای 17 درجه سانتیگراد (63 درجه فارنهایت) بیشترین تاثیر نسبی را داشتند زیرا آنها همچنان مقادیر زیادی طعمه را مصرف می کردند و فراوانتر بودند. با متوسط ​​دمای تابستان در آبهای ساکن بریتانیا در حدود 15 تا 20 درجه سانتیگراد (59 تا 68 درجه فارنهایت) این اقدامات مدیریتی در شکل دادن به آنها کمک کننده است."

دکتر متیو هاروود، که یکی از نویسندگان مقاله بود، قبلا به تغییرات جمعیت خرچنگ های باریک پنجه باریک در طول زمان نگاه کرد و اندازه تنها جمعیت شناخته شده در یورکشایر را تخمین زد. این تحقیق همچنین نشان داد که جمعیت خرچنگ پنجه باریک در بریتانیا ممکن است فشارهای محیطی کمتری مانند بیماری ها نسبت به جمعیت بومی خود داشته باشند.

هاروود گفت: «بر اساس تحقیقات قبلی‌ام، من و جیمز با هم کار کردیم تا اثرات بالقوه خرچنگ‌های باریک را درک کنیم تا سیاست‌ها و اقدامات مدیریتی را بهتر اطلاع‌رسانی کنیم.

"در حالی که ریشه کن کردن جمعیت های ثابت خرچنگ مهاجم همچنان چالش برانگیز است، اما برای جلوگیری از گسترش گونه ها به مناطق اطراف برای به حداقل رساندن آسیب های زیست محیطی بسیار مهم است. ما همچنین از نهادهای نظارتی محیط زیست می خواهیم مهاجمان بالقوه آسیب رسان جدید را پیشگیرانه شناسایی کرده و سیاست های پیشگیرانه ای را برای جلوگیری از تهاجماتی که ممکن است توسط تغییرات آب و هوایی تسهیل شود، اجرا کنند."

تهاجمات بیولوژیکی و تغییرات آب و هوایی در کنار هم مسئول 60 درصد انقراض ها در سراسر جهان هستند. بنابراین، مقابله با آنها یک چالش کلیدی است.

دکتر جوزی ساوث، نویسنده ارشد، استادیار اکولوژی آبی در دانشگاه لیدز، توضیح می‌دهد: "مدیریت حملات خرچنگ بسیار دشوار است، بنابراین اولویت باید بر کاهش سرعت تهاجمات جدید با پرداختن به کاستی‌های سیاست باشد. یکی از این موارد فقدان داده‌ها در مورد چگونگی واکنش ارگانیسم‌ها به گونه‌های بی‌ضرر ناشی از افزایش دما است. کار تیم ما برای رفع این شکاف در دانش و عمل طراحی شده است.

جیمز هادسون و همکاران، اثرات شکارچی وابسته به دما قابل مقایسه دو خرچنگ مهاجم، Pontastacus leptodactylus و Pacifastacus leniusculus، تهاجمات بیولوژیکی (2026). DOI: 10.1007/s10530-026-03864-w

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →