دانشمندان می گویند شوک نفتی ناشی از جنگ ایران منجر به کاهش آلودگی کربن شده است

ست بورنشتاین، آسوشیتدپرس ست بورنشتاین، آسوشیتدپرس

دانشمندان در یک مطالعه جدید اعلام کردند که آلودگی کربنی در جهان امسال بسیار اندک کاهش یافته است، اما بیشتر به دلیل شوک های نفتی ناشی از جنگ ایران است تا هر کاری که جهان برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی انجام داده است.

در سال 2026، جهان 42.2 میلیارد تن (38.2 میلیارد تن متریک) دی اکسید کربن گرما را از سوزاندن سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ، نفت و گاز منتشر کرد. به گفته دانشمندان پروژه جهانی کربن، این کاهش 0.4 درصدی نسبت به سال گذشته است.

گلن پیترز، یکی از نویسندگان این مطالعه، دانشمند مرکز بین المللی تحقیقات آب و هوای سیسیرو در نروژ، گفت: «به نظر خوب به نظر می رسد، اما این امر عمدتا ناشی از جنگ در ایران است، آنچه در تنگه هرمز رخ داده است». بنابراین به نوعی، یک خبر خوب است، اما به دلایل اشتباه.

جنگ در ایران عملا تنگه هرمز را که یک شریان کشتیرانی حیاتی برای فرآورده‌های نفتی است، بسته و قیمت‌های جهانی بنزین و نفت را بالا برده است.

آنها دریافتند که انتشار نفت نزدیک به 2٪ کاهش یافته است و گاز طبیعی 0.3٪ کاهش یافته است، در حالی که زغال سنگ 0.6٪ افزایش یافته است.

تیم بین‌المللی متشکل از 140 دانشمند از داده‌های سرتاسر جهان برای محاسبه آمار انتشار سالانه با تخمین‌های چند ماه آخر سال استفاده می‌کند و سپس آنها را در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل در آنتالیا، ترکیه ارائه می‌کند. یافته های آنها همچنین در مجلات Earth System Science Data Discussions و Nature Climate Change منتشر شد. پیترز گفت که آنها مطمئن هستند که این مربوط به شوک های انرژی ناشی از جنگ است، زیرا هم زمان و هم نوع کاهش انتشار سوخت.

پیترز گفت: اگر کاهش کلی انتشار دی اکسید کربن صرفا به دلیل افزایش انرژی‌های تجدیدپذیر و کاهش سیستماتیک استفاده از سوخت‌های فسیلی باشد، انتشار نفت به آرامی به اوج خود می‌رسد و سپس به آرامی کاهش می‌یابد، در حالی که آنچه امسال شاهد آن هستیم انتشار نفت در حال افزایش است و سپس ناگهان BANG کاهش 2 درصدی دارد.

این سومین باری است که آلودگی کربنی در جهان در قرن بیست و یکم کاهش می یابد. دو بار دیگر به دلیل رکود جهانی در سال 2009 و همه گیری کووید-19 در سال 2020 بود.

پیترز گفت، در آن دو بحران گذشته، مردم امیدوار بودند که بهبودی حاصل از شوک‌ها بر انرژی پاک تاکید کند، "اما در پایان روز، به نظر می‌رسد که به جایی که قبلا بودیم برمی‌گردیم."

کارشناسان خارجی با ترکیبی از امید و تردید نسبت به ماندگاری این ارقام استقبال کردند.

نیکلاس هونه، یکی از بنیانگذاران مؤسسه NewClimate آلمان، گفت: «تغییرات دائمی در حال رخ دادن است» به ویژه با افزایش سرسام آور سوئیچ ها به خودروهای الکتریکی و کامیون ها، به ویژه در آسیا. بنابراین او فکر می کند که اوج جهانی انتشار کربن نزدیک است یا اینجاست.

اما Malte Meinshausen، کارشناس علوم آب و هوا و سیاست‌گذاری در دانشگاه ملبورن در استرالیا، می‌گوید که کشورهای تولیدکننده نفت و شرکت‌هایی که تحت تأثیر انسداد تنگه هرمز قرار نگرفته‌اند، «دستاوردهای بادآورده‌ای فوق‌العاده» به دست آورده‌اند و این امر تلاش‌های آنها را برای جستجوی نفت در خارج از خاورمیانه افزایش می‌دهد. او گفت که این امر هرگونه اثرات کوتاه مدت کاهش انتشار کربن ناشی از جنگ را کاهش می دهد.

42 میلیارد تن دی اکسید کربن منتشر شده در سال جاری به حدود 1335 تن (1211 تن متریک) گاز شفاف و گرما که در هر ثانیه وارد هوا می شود، می شود.

محمد آدو، مدیر گروه محیط زیستی Power Shift آفریقا، در ایمیلی گفت: "ما نباید تصویر بزرگتر را از دست بدهیم. جهان همچنان در هر ثانیه بیش از هزار (متریک تن) دی اکسید کربن را به جو پمپاژ می کند."

پیترز می‌گوید: «فکر کردن به بزرگی چیزهایی که هر سال در جو پرتاب می‌کنیم بسیار انتزاعی است، اما این عدد بسیار بزرگ است. "اگر سیاه بود و شفاف نبود، آسمان تاریک می شد."

و با وجود اینکه مقدار گازهای جذب کننده گرما از سوخت های فسیلی اندکی کاهش یافته است، انتشار کلی دی اکسید کربن جهانی 1 درصد افزایش یافته است. این مطالعه گفت که این به دلیل تغییرات کاربری زمین است، مانند جنگل زدایی و آتش سوزی ذغال سنگ نارس ناشی از انسان، که سریعتر از کاهش سوزاندن سوخت فسیلی افزایش یافته است.

بسیاری از بزرگترین کشورهای آلوده کننده کربن در جهان - چین، ایالات متحده، اروپا، ژاپن - در سال جاری حدود 1 درصد کاهش انتشار داشتند، اما پیترز آن را به شوک نفتی نسبت داد. این مطالعه نشان داد که آلودگی سوخت های فسیلی هند در سال جاری 4.4 درصد افزایش یافته است.

کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در چین باعث ایجاد ابروها و امید برای برخی کارشناسان شد. کارشناسان منتظر بودند تا انتشار روزافزون چین شروع به کاهش کند.

آدو گفت: «چین دلایل واقعی به ما می‌دهد تا خوش‌بین باشیم که انتشار گازهای گلخانه‌ای آن ممکن است به اوج خود رسیده باشد». "این در حال ساختن اولین الکترودولت بزرگ جهان، سرمایه گذاری با سرعت و مقیاس فوق العاده در انرژی خورشیدی، انرژی بادی، وسایل نقلیه الکتریکی و زیرساخت های پشتیبانی از آنها است. این یک پاسخ موقت به بحران نفت نیست. این یک تحول اساسی در اقتصاد چین است که به طور پیوسته وابستگی خود را به سوخت های فسیلی کاهش می دهد."

جاناتان اورپک، رئیس محیط زیست دانشگاه میشیگان گفت: "ما به اندازه کافی سریع سوخت های فسیلی را حذف نمی کنیم، اما برخی پیشرفت ها بهتر از عدم پیشرفت است."

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.