در حالی که کشتن برخی از اکالیپت ها سخت است، تغییرات آب و هوایی ممکن است توانایی دیگران را برای زنده ماندن آزمایش کند

توسط Eli R. Bendall، Rachael Helene Nolan، The Conversation

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

اکالیپت ها در جنگل ها، چرخش مواد مغذی، ذخیره کربن و ایجاد حفره ها و پناهگاه برای حیوانات، از جمله گلایدر شکم زرد گریزان (Petaurus australis) و کاکادو سیاه براق (Calyptorhynchus lathami) نقش اساسی دارند. به طور خاص، اکالیپت های بزرگ و قدیمی برای اکوسیستم های پر رونق بسیار مهم هستند.

جنگل های اکالیپت در سراسر کشور در سال های اخیر دچار آتش سوزی شده اند. در اوایل سال 2019، آتش سوزی در تاسمانی باعث مرگ بسیاری از بزرگترین اکالیپت های شناخته شده استرالیا شد. مدت کوتاهی بعد، آتش‌سوزی‌های تابستان سیاه در سال‌های 2019-2020 تقریبا 7 میلیون هکتار (17.3 میلیون هکتار) از جنگل‌های اکالیپت را در سراسر شرق استرالیا سوزاند.

آخرین تحقیق ما جنگل های اکالیپت سوخته شده توسط آتش سوزی های 2019-2020 را بررسی کرد. یافته‌های ما نشان می‌دهد که درختان بزرگ و قدیمی که در جنگل‌های مرطوب رشد می‌کنند بیشترین آسیب را دیده‌اند. تحقیقات دیگر ما نشان می‌دهد گونه‌هایی که در لبه خشک محدوده طبیعی خود رشد می‌کنند، بیشتر در معرض خطر نابودی توسط آتش‌سوزی‌های شدید آینده هستند.

بیش از 800 گونه شناخته شده اکالیپت در سراسر استرالیا یافت می شود، از بیابان های خشک استرالیای مرکزی تا کشور مرتفع ویکتوریا. کمتر محیطی وجود دارد که با آن سازگار نشده باشد.

پس از آتش سوزی، بسیاری از گونه ها می توانند با رشد برگ های جدید جوانه بزنند. "پاسخ جوانه زدن" درخت به عوامل مختلفی از جمله اندازه ساقه، نوع پوسته، آسیب آتش سوزی قبلی و شدت آتش بستگی دارد.

با این حال، طبقه بندی های موجود برای جوانه زدن اکالیپت ها این عوامل را در نظر نمی گیرند. این بدان معناست که برخی از جمعیت‌ها یا افراد گونه‌های «جوان‌شونده» ممکن است به روش مورد انتظار بهبود پیدا نکنند. به عنوان مثال، آنها ممکن است نرخ مرگ و میر درختان بیش از حد انتظار داشته باشند و برای احیای جنگل به نهال های جدید متکی باشند.

علاوه بر این، دانشمندان به طور کامل درک نمی کنند که اگر اکالیپت ها در محدوده "محدوده آب و هوایی" خود باشند، چگونه با آتش مقابله می کنند. درختی را در نظر بگیرید که در لبه پراکنش کم بارندگی رشد می کند. آیا ممکن است برای جوانه زدن تلاش کند؟ ممکن است در تولید نهال شکست بخورد؟

آتش‌سوزی‌های تابستان سیاه 2019-20 پس از سه سال خشک ویرانگر، که به «خشکسالی Tinderbox» معروف است، شعله‌ور شد. مسیر کنونی تغییرات آب و هوایی ما نشان می دهد که شرایط لازم برای گسترش آتش در مناظر ممکن است به طور فزاینده ای رایج شود.

در پی تابستان سیاه، دانشمندان میزان جنگل های تحت تاثیر آتش را بررسی کردند، از جمله مقداری که به شدت سوخته بود. آخرین تحقیق ما بررسی کرد که چگونه این "یک و دو مشت" - خشکسالی رکوردشکنی و به دنبال آن آتش سوزی های شدید جنگل ها - جنگل های اکالیپت را در سراسر شرق استرالیا تغییر داد.

ما چندین متغیر را اندازه‌گیری کردیم که تغییر در جنگل‌های اکالیپت را نشان می‌دهند. اینها عبارت بودند از:

ما چندین نوع جنگل را بررسی کردیم، از جنگل‌های اکالیپت خشک در خاک‌های ضعیف تا جنگل‌های اکالیپت مرطوب در خاک‌های حاصلخیزتر. ما همچنین در محدوده آب و هوایی چندین گونه مختلف اندازه گیری کردیم، با مکان های صحرایی که از شمال نیو ساوت ولز تا منطقه گیپسلند شرقی ویکتوریا امتداد دارند.

جنگل‌های خشکی که در خاک‌های فقیرتر رشد می‌کردند به طرز شگفت‌آوری سخت بودند. درختان بزرگ کمتری مردند و درختان جوان بیشتری زنده ماندند، در مقایسه با جنگل هایی که در خاک های مرطوب تر و حاصلخیز تر رشد می کردند. جنگل های مرطوب بسیاری از بزرگترین درختان خود را از دست دادند که یا از بین رفتند یا به طور کامل از بین رفتند.

دو گونه، Eucalyptus dalrympleana و Eucalyptus radiata، تلفات و مرگ و میر بالاتری را در انتهای خشک محدوده خود متحمل شدند. اما گونه سوم، غواصی اکالیپتوس، در سراسر محدوده خود ثابت ماند و بدون توجه به آب و هوایی که در آن رشد کرد، سطح متوسط آسیب را تجربه کرد.

به‌کارگیری نهال‌های جدید به طور کلی در مناطق خشک‌تر کمتر بود، اگرچه نتایج در بین گونه‌ها متفاوت بود.

برخی از جنگل ها در معرض خطر از دست دادن درختان بزرگ و به طور کلی درختان بیشتری هستند. ممکن است بخواهیم به این جنگل‌ها توجه بیشتری داشته باشیم، به‌ویژه وقتی صحبت از مدیریت آتش‌سوزی در چشم‌انداز می‌شود. جنگل‌های اکالیپت ممکن است چندین دهه طول بکشد تا ساختار و پیچیدگی خود را بازیابند یا در صورت شایع‌تر شدن آتش‌سوزی‌های شدید در معرض خطر تغییرات دائمی‌تر قرار بگیرند.

تحقیقات ما نشان می دهد که درختان بزرگ با جراحات اسکار آتش به ویژه در برابر آتش سوزی های شدید آسیب پذیر هستند. اسکارهای آتش می توانند به بافت های ساختاری و رسانایی که به بقای درختان کمک می کنند آسیب بزنند. آنها همچنین اجازه می دهند آتش، قارچ ها و حشرات وارد درخت شوند و حفره ایجاد کنند و خطر سقوط درخت را افزایش دهند.

برخی از گونه‌های اکالیپت در میان درختان بزرگ از میزان بالاتری از کشتن بالا رنج می‌برند. در حالی که این درختان نمردند، احتمالا به زمان طولانی برای بهبودی نیاز دارند.

گونه‌های دیگر معمولا از تنه و شاخه‌هایشان جوانه می‌زنند، که نشان می‌دهد ممکن است بتوانند با بدترین ضربه‌های طبیعت به آنها مقابله کنند.

یافته‌های ما نشان می‌دهد که جنگل‌هایی که با شرایط خشک‌تر و چالش‌برانگیز سازگار شده‌اند، ممکن است حداقل از نظر ساختاری در برابر اختلالات شدید مقاومت کنند. به نظر می‌رسد جنگل‌هایی که با شرایط بارورتر و مرطوب‌تر سازگار شده‌اند، کمتر قادر به مقابله با ضربه مضاعف خشکسالی شدید و آتش‌سوزی هستند و درختان بزرگ بیشتری را از دست می‌دهند.

نکته مهم این است که اگر گونه هایی را شناسایی کنیم که در لبه محدوده آب و هوایی خود واکنش ضعیفی به آتش نشان می دهند، می توانیم این دانش را در مدیریت جنگل لحاظ کنیم. به عنوان مثال، ما می‌توانیم فواصل آتش‌سوزی طولانی‌تر و شدت آتش کمتر را در صورت لزوم برای به حداقل رساندن تأثیرات روی جمعیت‌های درخت حساس هدف قرار دهیم. ما همچنین باید در نحوه طبقه بندی رفتار جوانه زدن برای محاسبه اندازه درخت، آب و هوا و شدت آتش سوزی یا سایر اختلالات تجدید نظر کنیم.

هنوز چیزهای زیادی در مورد چگونگی بازیابی اکالیپت ها از آتش سوزی وجود ندارد. اما هر ذره تحقیق به ما کمک می کند تا از آنها در برابر آتش سوزی های آینده محافظت کنیم.

Eli R. Bendall و همکاران، تغییرات جمعیتی و از دست دادن درختان بزرگ در جوانه زدن جنگل های اکالیپت در معرض اختلالات بزرگ، اکولوژی جهانی و جغرافیای زیستی (2024). DOI: 10.1111/geb.13842

Eli R. Bendall و همکاران، آسیب پذیری گونه های درختی در برابر آتش در لبه محدوده خشک افزایش می یابد، ارتباطات زیست شناسی تغییر جهانی (2026). DOI: 10.1002/gcb4.70053

اطلاعات مجله: اکولوژی جهانی و جغرافیای زیستی

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.