«درگ فناوری بزرگ»: چگونه ایرلند می تواند از نفوذ بد این بخش رهایی یابد؟

در یک رویداد مملو از جشنواره کتاب دوبلین، نائومی کلاین و آسترا تیلور نویسندگان درباره مصونیت از مجازات میلیاردرهای برادر فناوری که همزمان برای آخرالزمان اقلیمی آماده می‌شوند - و تسریع می‌کنند - هشدار می‌دهند.

علیرغم عنوان ناامیدکننده کتاب جدیدشان، پایان زمان فاشیسم، پیام آنها به طرز شگفت انگیزی امیدوارکننده است. برای پایان دادن به مصونیت فناوری بزرگ، آنها خواستار اقدام جمعی، سازماندهی سیاسی و مقاومت در برابر مرکز داده هستند. از آنجایی که مراکز داده زیرساخت های حیاتی در هسته مسابقه هوش مصنوعی ویرانگر اجتماعی و زیست محیطی این صنعت هستند، اینجاست که قدرت مردم می تواند مسیر را تغییر دهد.

برای مخاطبان مشتاق، کلاین و تیلور به یک تناقض بزرگ در ایرلند اذعان دارند. در حالی که آنها از همبستگی شجاعانه ایرلند با فلسطین قدردانی می کنند و نحوه دفاع ایرلند از حقوق بشر و قوانین بین المللی در صحنه جهانی را تحسین می کنند، آنها همچنین به حضور نتیجه شرکت های بزرگ فناوری و مراکز داده آنها در ایرلند اشاره می کنند.

اگرچه آنها در مورد همدستی ایرلند در حفاظت از معافیت از مجازات شرکت های بزرگ فناوری توضیحی نمی دهند، بسیاری از مخاطبان مطمئنا این نقاط را به هم مرتبط می کنند. نگرانی بین المللی در مورد اینکه چگونه دولت و اقتصاد ایرلند توسط فناوری های بزرگ تسخیر شده است، به ویژه با میزبانی ایرلند از ریاست شورای اتحادیه اروپا، افزایش یافته است.

نائومی کلاین: ابرثروتمندان باید از بین بروند و "یک زندگی طبقه متوسط ​​را تجویز کنند"

شرم آور است که عنوان یک مقاله نظری اخیر گاردین از ایرلند به عنوان "سابقه بزرگ فناوری" یاد می کند و در نامه ای سرگشاده 60 دانشگاهی برجسته از ایرلند خواسته شده است که خود را از مذاکرات اتحادیه اروپا در زمینه فناوری به دلیل تسخیر شرکت ها کنار بگذارد.

تسخیر شرکتی به این معنی است که صنعت خصوصی به طور استراتژیک از قدرت خود برای تأثیرگذاری بر نهادهای عمومی، قوانین و مقررات استفاده می کند تا سود شرکت بر منفعت عمومی در اولویت قرار گیرد. تسخیر شرکت ها خطرناک است، نه تنها به این دلیل که سیاست ها و مقرراتی را که برای حفاظت از محیط زیست و سلامت عمومی در نظر گرفته شده اند تضعیف می کند، بلکه به این دلیل که توانایی بخش عمومی و جامعه مدنی را برای پاسخگویی سازمان ها تضعیف می کند.

بدون پاسخگویی، عقب‌نشینی دموکراتیک رخ می‌دهد و رژیم‌های استبدادی قدرت می‌گیرند. افراد قدرتمند دلایلی دارند که معتقدند قوانین در مورد آنها اعمال نمی شود.

در ایرلند، رواج تسخیر شرکت‌ها با بسیاری از مشکلات اجتماعی مرتبط است که در آن منافع سودجویانه بخش خصوصی بر منافع عمومی اولویت دارد. شکست ایرلند در پیروی از قوانین آب و هوا و کمبود بودجه مزمن آن در آموزش عمومی، مسکن عمومی، بهداشت عمومی و حمل و نقل عمومی ناشی از رویکرد شرکت دوستانه آن است. اختلاف کار کارگران بخش دولتی نشان می دهد که چگونه تصرف شرکت ها بخش دولتی را از اولویت می اندازد.

"آنها با قیمت های بسیار پایین تر برق دریافت می کنند": تعداد کمی از مایو از امتناع مرکز داده پشیمان هستند

به‌عنوان محققی که به مطالعه تسخیر شرکت‌ها می‌پردازد، تحقیقات من به تلاش‌هایی برای مهار معافیت از مجازات شرکت‌ها و پاسخ‌گویی صنایع به‌خاطر آسیبی که ایجاد می‌کنند کمک می‌کند. از صنعت تنباکو گرفته تا صنعت سوخت فسیلی، از محصولات کشاورزی گرفته تا فناوری‌های بزرگ، شرکت‌ها به طور استراتژیک در تحقیقات دانشگاهی سرمایه‌گذاری می‌کنند تا دانشی را تولید و منتشر کنند که سود آنها را افزایش دهد.

در حالی که بسیاری از دولت‌ها در سرتاسر جهان متعهد به سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد هستند، تحقیقاتی که با سرمایه‌گذاری صنعت انجام می‌شود اغلب از شواهد مبتنی بر سیاست حمایت می‌کنند – یعنی شرکت‌ها از تحقیقات برای تقویت منافع تجاری خود و مشروعیت بخشیدن به موقعیت‌های سیاستی خود حمایت می‌کنند.

خطرات تسخیر شرکت‌ها در دانشگاه‌ها فراتر از تأثیر اجتماعی تحقیقات صنعت پسند است. مطالعه جدیدی که من در آن مشارکت داشتم (به رهبری پروفسور مستقر در ایالات متحده، نوئل هیلی) نشان می‌دهد که چگونه چندین دهه تسخیر دانشگاه‌ها در ایالات متحده مؤسسات آموزش عالی را در برابر حملات کنونی دولت ترامپ آسیب‌پذیر کرده است. تجزیه و تحلیل ما نشان می‌دهد که چگونه تصرف شرکت‌ها، حکومت دموکراتیک و توانایی نهادهای عمومی را برای ایستادگی در برابر کنترل اقتدارگرا از بین می‌برد.

تحصیلات دانشگاهی بی‌معنی شده است - و اکنون حتی وعده کار را هم نمی‌دهد

درست همانطور که صنعت سوخت های فسیلی برای انکار شدت بحران آب و هوا و ترویج "راه حل های سازگار با سوخت های فسیلی" در تحقیقات سرمایه گذاری های استراتژیک انجام داد، صنعت فناوری نیز به طور استراتژیک در دانشگاه ها سرمایه گذاری می کند تا به پذیرش غیر انتقادی هوش مصنوعی در تحقیق و تدریس مشوق و مشروعیت بخشد. استراتژی ای که توجه را از آسیب های اجتماعی و زیست محیطی آن منحرف می کند.

اما با تحقیقات مستقلی که هزینه‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی مراکز داده را نشان می‌دهد، جوامع اکنون علیه مراکز داده‌ای بسیج می‌شوند که در مبارزه برای پایان دادن به معافیت فناوری‌های بزرگ بپیوندند. با گسترش واکنش‌های جهانی، بازدید کلین و تیلور از دوبلین به ما یادآوری می‌کند که ایرلند یک کشور تأثیرگذار با قدرت در صحنه جهانی است که با اندازه کوچک آن نامتناسب است.

ایرلند ممکن است از نظر اقتصادی به فناوری بزرگ وابسته باشد، اما فناوری بزرگ از نظر اقتصادی نیز به ایرلند وابسته است. همانطور که ایرلند در همبستگی با فلسطینی ها که نسل کشی در غزه را اعلام می کند، قوی است، ایرلند هم اکنون باید در مقابل شرکت های فناوری بایستد، آنها را در قبال آسیب هایی که ایجاد می کنند پاسخگو باشد و به معافیت آنها پایان دهد.

جنی سی استفنز استاد عدالت آب و هوا در دانشگاه مینوت و یکی از اعضای اتحادیه دانشگاه های عدالت آب و هوا است.