دوزیستان درنده 237 میلیون سال پیش دریاها را شنا کردند
تا به حال تصور می شد که پوست ترش خورده و قابل نفوذ دوزیستان برای زندگی دریایی نامناسب است، زیرا نمک زیادی را از آب دریا جذب می کند - اما فسیلی که در چین یافت شده است این دیدگاه را بر هم می زند.
Gerrothorax maritimus، یک دوزیست کاملا دریایی متعلق به دوره تریاس پسین
ریوسکه موتانی / یو سی دیویس
دریاهای تریاس پسین حاوی تعداد زیادی خزندگان دریایی بودند، اما کمین کردن در کف دریا چیز دیگری بود: یک دوزیست دریایی. فسیلی از شکارچی کمین بزرگ که در پایین سکونت دارد در چین کشف شد، اولین مدرکی است که نشان می دهد زمانی دوزیستان راهی برای سازگاری با زندگی در اقیانوس پیدا کردند.
فسیل 74 سانتیمتری تقریبا بینقص و حفظشده با نام Gerrothorax maritimus، توسط کشاورزان در محلی که اکنون یک ژئوپارک ملی در شهرستان گوانلینگ چین است، پیدا شد.
محققانی که این فسیل را مورد مطالعه قرار دادند، فکر میکنند که راز بقای آن در آب نمک، که معمولا برای دوزیستان به دلیل نفوذپذیری پوستشان کشنده است، احتمالا در زره بدن قوی آن نهفته است.
تبلیغات
ادامه مطلب فسیل خیره کننده پستانداران اولیه، تکامل شیرخواران را روشن می کند
ریوسکه موتانی از دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، که بخشی از تیمی بود که فسیل را تجزیه و تحلیل کرد، میگوید: «این حیوان تختی بود که در کف دریا زندگی میکرد. او میگوید که احتمالا یک کمیندهنده بوده است، زیرا دهان پهن و استخوان هیوئید قوی در گردنش نشان میدهد که از تغذیه مکش استفاده میکرده است، همانطور که در برخی از شکارچیان مدرن با اندازه مشابه که از استراتژی کمین استفاده میکنند، مانند کوسههای وابگونگ دیده میشود.
به محض اینکه محققان شروع به مطالعه فسیل کردند، متوجه شدند که این فسیل نه ماهی است و نه خزنده. به دلیل آناتومی گویای آن که شامل چهار پا و آبشش بود، باید یک دوزیست اولیه باشد.
موتانی می گوید، با این حال، هیچ مدرکی دال بر دگردیسی این موجود وجود ندارد، مانند بسیاری از دوزیستان مدرن، مانند زمانی که قورباغه ها به قورباغه تبدیل می شوند.
خبرنامه فقط برای مشترکین
در نکات برجسته ویرایشگر ثبت نام کنید
در خبرنامه ثبت نام کنید
برای اثبات اینکه این حیوان واقعا دریایی است و نه فقط یک موجود زمینی که پس از مرگ در دریا شسته شده است، محققان نسبت های ایزوتوپ استرانسیوم استخوان های فسیلی را مورد مطالعه قرار دادند.
آنها دریافتند که بقایای گونه جدید دارای نشانه واضحی از آب دریا است، به این معنی که G. maritimus تا بزرگسالی در اقیانوس رشد کرده است. بازسازی های جغرافیایی دیرینه همچنین نشان می دهد که 237 میلیون سال پیش در دوره تریاس پسین، مکانی که در آن فسیل کشف شد حداقل 30 کیلومتر با خشکی فاصله داشت.
این فسیل همچنین در کنار فسیل یک خزنده دریایی بزرگ یافت شد: یک ایکتیوسور به نام Guizhouichthyosaurus که طول آن به 7 متر می رسید.
ادامه مطلب پستاندار فسیلی با دندان های خزنده مانند تصویر تکامل ما را تغییر می دهد
جالب توجه است که نزدیکترین خویشاوند به G. maritimus در محیط های آب شیرین زندگی می کرد. فسیلی از این دوزیستان، Gerrothorax pulcherrimus، برای اولین بار نزدیک به یک قرن پیش توصیف شد.
این امر باعث شده است که محققان پیشنهاد کنند سبک زندگی دریایی G. maritimus یک حادثه تکاملی بوده است. موتانی می گوید: «یک دوزیست آب شیرین بود که اتفاقا تجهیزات مورد نیاز برای استعمار دریا را داشت - زره بدن.
این زره در اصل از جنس Gerrothorax در برابر شکارچیان در آب شیرین محافظت می کرد. او میگوید، اما از آنجایی که سدی غیرقابل نفوذ را تشکیل میدهد، میتواند به دوزیستان کمک کند تا در آب دریا زنده بمانند.
به گفته موتانی، اگرچه معمولا اعتقاد بر این است که "دوزیست" به معنای توانایی قرار گرفتن در خشکی یا در آب است، اما این یک تصور اشتباه است. او میگوید نیوتنهای مدرن بسیاری وجود دارند که هرگز آب را ترک نمیکنند، اما آنها دوزیستان هستند.
فسیل دیدنی اندام های داخلی خزنده دریایی باستانی را حفظ می کند
یک خزنده دریایی دست نخورده خیره کننده به نام Austronaga minuta که حدود 245 میلیون سال پیش زندگی می کرد، ممکن است شبیه نسخه مینیاتوری شکارچیان اقیانوسی معروف بعدی مانند پلزیوسارها باشد.
موتنی میگوید: «تصور من این است که مار را چهارپایان مینامیم، وقتی که دست و پا ندارد».
جان لانگ از دانشگاه فلیندرز استرالیا می گوید که این فسیل اولین است، با توجه به اینکه هیچ یک از حدود 8000 گونه زنده دوزیستان امروزی به طور کامل برای زندگی در دریا سازگار نیستند.
او میگوید: «اگر حمله دریایی توسط گروههای زیادی از خزندگان بهطور همزمان نبود، آنها حتی میتوانستند در این طاقچه تنوع ایجاد کنند، اما به وضوح این اتفاق نیفتاد. این به ما نشان میدهد که دوزیستانی که نزدیک به اشکال مدرن هستند، میتوانستند با محیطهای مختلف، مانند آب دریا، به روشهایی سازگار شوند که ما هرگز فکرش را نمیکردیم.»
مرجع مجله:
اکولوژی و تکامل طبیعت DOI: 10.1038/s41559-026-03209-9
متن اصلی (انگلیسی)
Predatory amphibians swam the seas 237 million years ago
Until now, it was thought that the squishy, permeable skin of amphibians was unsuited for marine life because it would absorb too much salt from sea water – but a fossil found in China upends that view