رویکرد اروپا به اقلیم در حال ورود به عصر جدیدی است

ترزا ریبرا، معاون اجرایی کمیسیون اروپا، طی مصاحبه تلویزیونی بلومبرگ در 2 سپتامبر — مایکل ناگل/ بلومبرگ از طریق گتی ایماژ

برای دهه‌ها، اتحادیه اروپا در اجرای سیاست‌های طراحی شده برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، ایجاد مهم‌ترین قیمت جهانی کربن و ایجاد قوانین جاده‌ای برای طیف وسیعی از تلاش‌های نظارتی، رهبری جهان را بر عهده داشته است. اکنون، از آنجایی که نادیده گرفتن هزینه های تغییرات آب و هوایی به طور فزاینده ای دشوار می شود، بلوک به طور فزاینده ای بر روی سازگاری تمرکز می کند.

در مصاحبه ای در 8 سپتامبر، ترزا ریبرا، که بر سیاست آب و هوا در اتحادیه اروپا به عنوان معاون اجرایی کمیسیون اروپا نظارت می کند، به من گفت که هزینه های فزاینده تأثیرات تغییرات آب و هوایی به این معناست که سیاست گذاران باید سازگاری را به عنوان محور اصلی سیاست اقتصادی در نظر بگیرند.

زمانی که ما در دفتر نمایندگی اتحادیه اروپا در نیویورک ملاقات کردیم، گفت: "هیچ بودجه عمومی وجود ندارد که بتواند از همه اینها حمایت کند. هیچ بیمه خصوصی وجود ندارد که بتواند با تمام این هزینه ها مقابله کند." ما باید برای کاهش این تأثیرات و این هزینه سرمایه گذاری کنیم.»

چرخش اتحادیه اروپا به سازگاری نشانگر مهمی از این لحظه آب و هوایی است. واضح‌تر از همه، این واقعیت تلخ را نشان می‌دهد که تلاش‌های جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در جلوگیری از اثرات تغییرات آب و هوایی شکست خورده است. همچنین زنگ بیداری است. تمرکز بر انطباق از سوی سیاستگذاران در اروپا - و در نهایت در جاهای دیگر - باید به محافظت از اقتصاد در برابر خطرات فزاینده تغییرات آب و هوایی کمک کند. اما همچنین کسب‌وکارها و دولت‌ها را مجبور می‌کند با هزینه‌هایی که تا حد زیادی توانسته‌اند به تعویق بیندازند، مقابله کنند.

این برای رفاه اقتصادی بلندمدت خوب است، اما ممکن است برای افراد ناآماده شوک فوری باشد.

در قلب رویکرد اتحادیه اروپا یک چارچوب انطباق جدید است که قرار است اواخر این ماه منتشر شود. در نگاه اول، می تواند مانند یک مقاله سفید دیگر به نظر برسد که رویکردهای مقابله با خطرات آب و هوایی را شناسایی می کند. این سازمان خواستار یک رویکرد مشترک برای کشورهای عضو برای اندازه گیری خطرات آب و هوایی، اصولی برای اطمینان از ایجاد زیرساخت ها با در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی آینده و تلاش برای شناسایی آسیب پذیرترین مکان ها در اروپا است.

با این حال، با نگاهی به آنچه که مقامات اتحادیه اروپا از قبل منتشر کرده اند، شایان ذکر است که این فقط یک کاغذ سفید نخواهد بود. انتظار می‌رود این بسته شامل قوانین پیشنهادی باشد که از جمله موارد دیگر، می‌تواند کشورهای عضو اتحادیه اروپا را ملزم به توسعه طرح‌های تاب‌آوری آب و هوا به عنوان پیش‌نیاز برای تامین مالی کند. و، ریبرا می‌گوید، این چارچوب ممکن است در نهایت به عنوان مبنایی برای مقررات آتی تجویزی‌تر عمل کند. او به من گفت: "ممکن است مقررات خاصی وجود داشته باشد که می تواند به طور فزاینده ای سخت تر شود."

در حالی که کار انطباق اتحادیه اروپا مدت‌ها در حال انجام است، تابستان گذشته توجه و فشار عمومی بیشتری را به همراه داشت. گرمای بی سابقه بسیاری از قاره را فرا گرفت و منجر به مرگ ده ها هزار نفر شد. آتش‌سوزی‌های جنگلی شهرهای بزرگ اروپا را درنوردید، تهدیدی که زمانی غیرقابل تصور بود. در همین حال، شرایط خشکسالی، مبارزه با آتش‌سوزی‌ها را سخت‌تر کرد. ریبرا می‌گوید: «تجربه‌ای تکان‌دهنده بود».

اعداد کل به همان اندازه تکان دهنده هستند. بر اساس آمار آژانس محیط زیست اروپا، بین سال های 2021 تا 2024، رویدادهای شدید مرتبط با آب و هوا منجر به بیش از 200 میلیارد یورو ضرر اقتصادی در اتحادیه اروپا شد. بسیاری از این خسارات بیمه نشده بودند و باعث می‌شد دولت‌ها، مشاغل یا خانوارها آن را جذب کنند. بدون مداخله، این اعداد تنها با بدتر شدن رویدادهای شدید افزایش خواهند یافت. ریبرا می‌گوید اتحادیه اروپا با شرکت‌های بیمه کار می‌کند تا پوشش را در جایی که منطقی است گسترش دهد و در عین حال از تامین مالی دولتی و خصوصی برای پوشش خطراتی استفاده می‌کند که به تنهایی نمی‌تواند توسط بیمه پوشش داده شود.

در بسیاری از محافل، اولین اشاره به سیاست آب و هوا در اتحادیه اروپا به بحث در مورد عقب نشینی است. این یک بهانه راحت برای کسانی است که می خواهند توجه خود را در جای دیگری تربیت کنند. در اوایل سال جاری، اتحادیه اروپا قوانین افشای پایداری شرکتی خود را نرم‌تر کرد و چارچوب قیمت‌گذاری کربن خود را تنظیم کرد. این هفته، این بلوک اعلام کرد که در حال بررسی تاخیر در اجرای عناصری از قوانینی است که برای محدود کردن انتشار متان به کار می‌رود.

ریبرا اصرار دارد که این دیدگاه اروپا را نادرست درک می کند. اهداف بلندمدت ثابت می ماند. در واقع، در اوایل سال جاری، اتحادیه اروپا یک هدف قانونی الزام آور کاهش انتشار سال 2040 ایجاد کرد. او به من گفت: "این وسوسه شدید از سوی برخی وجود دارد که بگویند، "باشه، بیایید تسلیم شویم" یا "بیایید نوار را پایین بیاوریم." اما، او استدلال کرد، در عوض، اروپا باید در «شیوه‌ای فروتنانه و انعطاف‌پذیر» و در عین حال «حفظ جهت‌گیری، تعهدات، [و] اصول» پیش برود.

شاید مهمتر از آن، این بلوک در حال گنجاندن آب و هوا در هسته برنامه ریزی اقتصادی خود است. تصمیم‌گیری‌ها در مورد سیاست‌های صنعتی، زیرساخت‌ها، هزینه‌های عمومی و رقابت به طور فزاینده‌ای باید نه تنها برای انتشار گازهای گلخانه‌ای بلکه خطر آب و هوا را نیز در نظر بگیرند. ریبرا به من گفت که پایداری به «قلب واقعی اقتصاد» می‌رود.

هر کسی که چشمان خود را بیش از حد به یک سیاست تعدیل کند، خطر از دست دادن جنگل را برای درختان دارد.