سخنرانی نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل قدرت نظامی اسرائیل را به دلیل تمایل این رژیم برای صلح افزایش داد - سرمقاله
آیا ممکن است نتانیاهو به جز زنبوری که بتواند نام اسرائیل را نه تنها به عنوان یک ماشین جنگی قدرتمند، بلکه به عنوان کشوری وقف صلح نیز تغییر نام دهد، جایی برای تکیه گاه دیگری پیدا نکرده باشد؟
نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در سخنرانی پنجشنبه خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک، گلدا مایر درونی خود را کانالیزه کرد. او با داستانی درباره دیدار برادرش یوناتان کمی قبل از جنگ شش روزه آغاز کرد. نتانیاهو پرسید که آیا اسرائیل پیروز خواهد شد؟ برادر بزرگتر او پاسخ داد که این کار را انجام می دهد، زیرا چاره ای ندارد. این موضوع - اسرائیل می جنگد زیرا چاره ای ندارد - در سراسر سخنرانی 40 دقیقه ای نتانیاهو وجود داشت. و این چه ربطی به گلدا دارد؟ یکی از داستان های سهام که جو بایدن، رئیس جمهور سابق ایالات متحده بارها بازگو کرد، درباره ملاقات با یک نفر بود.
کمی قبل از جنگ یوم کیپور، گلدا را بی حوصله کرد. بایدن پس از شنیدن توصیف تهدیدهای پیش روی اسرائیل از او پرسید که چرا او اینقدر بی خیال به نظر می رسد. او به او گفت که اسرائیل یک سلاح مخفی در اختیار دارد: «ما جای دیگری برای رفتن نداریم.» هم اظهارات یوناتان و هم گلدا درست است، و شایسته است به جهان یادآوری کنیم که در مواردی، اسرائیل باید بجنگد - زیرا هیچ انتخاب دیگری از طلا ندارد و هیچ جای دیگری برای رفتن نیست.
بخش دیگری نیز وجود داشت، یکی از نتانیاهو در سخنرانی خود کانالی را ارائه نکرد، اما میتوانست به خوبی عمل کند. گلدای اسپارتا در مقابل گلدا که اسرائیل را انسانی میکند گلدای دیگری وجود دارد، کسی که به قول معروف میگوید: اسرائیل میتواند اعراب را به خاطر کشتن پسرانش ببخشد اما هرگز نمیتواند آنها را به خاطر مجبور کردنش به کشتن فرزندانشان ببخشد. این خط یک اسرائیل همدل را نشان می دهد، اسرائیلی که از تخریبی که باید بر سر کسانی که به دنبال نابودی آن هستند، متاسف باشد.
اسراییل را انسانی می کند. با این حال، گلدای که نتانیاهو انتخاب کرد، گلدای اسپارتا بود. گلدای که او کنار گذاشت، گلدای آتن بود، کسی که تلاش گسترده ای در زمینه دیپلماسی به خرج داد. در حال حاضر، این تصویر اسپارتایی از اسرائیل است که در سراسر جهان حمایت خود را از دست می دهد. سازمان ملل فرصت فوق العاده ای برای نتانیاهو فراهم کرد تا طرف آتنی کشور را نیز برجسته کند. این به معنای کم اهمیت جلوه دادن نیاز اسرائیل به جنگ و پیروزی یا نادیده گرفتن نفرت کور جهان و ریاکاری سرسام آور - دو عنصری است که بر سخنرانی نتانیاهو مسلط بودند. این به معنای تکمیل این پیام است.
چشم انداز آینده بهتری که اسرائیل می خواهد. این آینده ممکن است فردا، سال آینده و یا حتی در نسل بعدی نباشد. اما اسرائیل باید افقی ارائه دهد - نه تنها توضیح دهد که با چه چیزی میجنگد، بلکه برای چه چیزی میجنگد. واضح است که چرا نتانیاهو اسرائیل اسپارت را به نمایش گذاشت. مخاطبان اصلی او مردمی اسرائیلی بودند که از کیسه بوکس بودن و تهمت زدن به عنوان قاتل کودکان و عاملان نسل کشی خسته شده بودند. نتانیاهو عقب نشینی کرد و برخی از فاجعه بارترین مجرمان را با نام صدا زد: قطر، امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، رئیس جمهور ترکیه، رجب طیب ارد.
اوگان، و زهران ممدانی، شهردار نیویورک. برای بسیاری از اسرائیلیها، این رضایتبخش بود. اما اسرائیلیها تنها مخاطبانی نبودند که گوش میدادند. اسرائیل حمایت عمومی آمریکا را از دست داد اسرائیل به سرعت حمایت عمومی را در ایالات متحده از دست داد. نیروهای قدرتمند فرهنگی، جمعیتی و سیاسی در آمریکا در حال کار هستند که اسرائیل نمی تواند آنها را تغییر دهد. اما آنچه که می تواند تغییر دهد این است که صرفا یک اسپارتای امروزی است. اسرائیل می تواند نشان دهد که طرف نرم تر آن وجود دارد و همیشه آرزوی صلح را داشته است - اسرائیل از آن خوشحال نیست.
نیاز همیشگی نتانیاهو به مبارزه و دفاع از خود، اما واقعا از آن رنجیده است. مانند سخنرانی های قبلی نتانیاهو در سازمان ملل، این سخنرانی نیز دارای امکاناتی بود. او یک بشقاب اینترنتی ماهواره ای استارلینک را برای نشان دادن سرکوب ایران و همچنین صدای بیپری شبیه به صدایی که در سال 2024 در اختیار تروریست های حزب الله منفجر شد در دست گرفت. این بیپر در اسرائیل به خوبی پخش می شود.
این باعث غرور در نبوغ، جسارت و توانایی این کشور برای ضربه زدن به دشمنانش به شیوههایی است که هرگز پیشبینی نمیکردند. اما آیا این تنها تصویری است که اسرائیل میخواهد مردم آمریکا از خود دور کنند؟ ممکن است نتانیاهو جایی برای تکیهگاه، تصویر یا گذرگاه دیگری پیدا نکرده باشد که بتواند نام اسرائیل را نه تنها به عنوان یک ماشین جنگی مهیب تغییر نام دهد - که باید به عنوان یک کشور برای حفظ صلح باشد. اسپارت. دنیایی که در آن زندگی می کند، انتخاب کمی به آن داده است.
اما اسرائیل تنها اسپارت نیست، و تنها با این گونه معرفی کردن خود هیچ لطفی به خود نمی کند. سخنرانی نتانیاهو با قدرت توضیح داد که چرا اسرائیل باید بجنگد. آنچه که در انتقال آن شکست خورد - و آنچه اسرائیل باید شروع به انتقال کند - آینده ای بود که امیدوار است این جنگ در نهایت امکان پذیر باشد.
متن اصلی (انگلیسی)
Netanyahu's UNGA speech pushed Israel's military prowess over its desire for peace - editorial
Might Netanyahu not have found room for another prop besides a bee that could begin rebranding Israel not only as a formidable war machine, but also as a country dedicated to peace?