سفر من به ماه SpaceX با خروج سرمایه‌گذار لغو شد. چگونه می توانم به زندگی عادی برگردم؟

در اواسط همه‌گیری، مانند بسیاری از نقاط جهان، من دچار یک بحران وجودی بودم. هر روز، دیوانه‌وار در مورد شغل‌های جایگزین به دور از عکاسی تحقیق می‌کردم که بر تماس انسانی تکیه نمی‌کردند، و به‌طور فزاینده‌ای از دست دادن چیزی که دوست داشتم مأیوس بودم: «عبور پشت صحنه برای زندگی».

یکی از دوستان در زمینه فناوری به من اشاره کرد که توییتی از ایلان ماسک در مورد ماه عزیز داشت: اقامت یک هفته ای هنرمندان در اطراف ماه روی کشتی فضایی اسپیس ایکس، که توسط میلیاردر ژاپنی یوساکو مائزاوا، معروف به MZ، تامین می شود.

دور از ذهن به نظر می رسید، اما با چیزی برای از دست دادن، درخواست دادم. پس از ماه‌ها کاهش از یک میلیون متقاضی به هشت خدمه، با من تماس گرفتند: "با من به ماه می‌روی؟" توضیح اینکه انتخاب شدن برای فضا چه حسی دارد دشوار است. سرخوشی، بی لیاقتی و احساس مسئولیت فلج کننده وجود داشت - به عنوان تنها زن، به عنوان اولین فرد ایرلندی که برای رفتن به فضا انتخاب شد، و به عنوان یک فرد عجیب و غریب - چیزهای زیادی برای زندگی داشتم.

با اولین فرد ایرلند که به فضا می رود آشنا شوید

"رفتن به فضا" ویژگی تعیین کننده من شد. در همه جا پیشی گرفتم، هر بخش دیگری از شخصیت من را کوچکتر کرد و هر چیزی را که قبل از آن به دست آورده بودم به حداقل رساند. چاره‌ای جز این نبود که به آن متمایل شوم، زیرا گاه احساس می‌کرد هیچ چیز دیگری باقی نمی‌ماند. هر فکر بیداری را به خود مشغول می کرد و هر رویایی را پر می کرد. به مدت سه سال آن را به عنوان واقعیت خود زندگی کردم و نفس کشیدم.

سپس، در ژوئن 2024، MZ از پروژه خارج شد و آن را لغو کرد و ما را بی‌حرکت و بدون جهت گذاشت. چگونه پس از آماده شدن برای ترک سیاره به زندگی عادی برمی گردید؟ هیچ چیز نمی توانست با بی اندازه آنچه وعده داده شده بود رقابت کند. هر آینده ممکن دیگری با مقایسه کاهش یافته است.

Rhi-Entry از آن خلأ بیرون آمد: از تلاش برای درک اینکه چگونه قرار بود زندگی را از سر بگیرم، زمانی که تنها آینده ای که می خواستم ناپدید شده بود، و هر چیز دیگری مانند یک جایزه تسلی بخش بود. Rhi-Entry، نمایشگاهی از Rhiannon Adam، تا 23 دسامبر در مرکز بین المللی تصویر در دوبلین برپاست.