سقوط پول و تورم خانواده ها را در سودان با مشکل مواجه کرده است

پورت سودان، سودان - عایشه یک فنجان چای دیگر را در غرفه موقت خود در فضای باز می ریزد، به این امید که فروش آن روز به سرپا نگه داشتن خانواده اش کمک کند.

این زن 27 ساله در دومین شهر بزرگ سودان، پورت سودان، چای و قهوه می فروشد و سعی می کند زندگی والدین و چهار برادرش را در کشوری که اکنون در چهارمین سال جنگ خود قرار دارد، تامین کند.

این درگیری منجر به سقوط ارزش پوند سودان و افزایش هزینه های حمل و نقل و کالاهای ضروری شده است. اینها فقط شاخص های اقتصادی انتزاعی برای عایشه نیستند: آنها در شکاف گسترده بین آنچه که او به دست می آورد و نیازهای خانواده اش در هر ماه منعکس می شود.

هزینه های مراقبت های بهداشتی و آموزش نیز افزایش یافته است و لایه دیگری از فشار را بر خانواده هایی که قبلا از سال ها جنگ خسته شده اند، اضافه کرده است.

تجربه عایشه در سرتاسر سودان به اشتراک گذاشته شده است، جایی که جنگ تولید و صادرات را مختل کرده است و کمبود ارز خارجی ایجاد کرده و پول این کشور را تضعیف کرده است.

جنگ بین نیروهای مسلح سودان (SAF) - که کنترل بندر سودان را در دست دارد - و نیروهای پشتیبانی سریع شبه نظامی، از زمان آغاز درگیری در آوریل 2023 بر اقتصاد و شرایط انسانی سودان تأثیر گذاشته است.

بر اساس گزارش اداره مرکزی آمار سودان، تورم سالانه در جولای به بیش از 41 درصد رسید که نسبت به 51 درصد در ژوئن کاهش یافت. اما این کاهش به معنای کاهش قیمت ها نیست: شاخص کلی قیمت مصرف کننده همچنان بین ژوئن تا ژوئیه نزدیک به 1.5 درصد افزایش یافته است، به این معنی که قیمت ها همچنان به افزایش خود ادامه می دهند، اما با نرخ سالانه کمتر، فشار بیشتری بر قدرت خرید خانوار وارد می کنند.

محیل الدین محمد، تحلیلگر اقتصادی، کاهش ارزش پوند را به عوامل متعددی از جمله جنگ در صنایع مولد و "جنگ اقتصادی" که شامل غارت و قاچاق منابعی مانند طلا و صمغ عربی توسط نیروهای RSF می شود، نسبت داد.

محمد به الجزیره گفت: «پاسخ باید اقدامات فوری را با اصلاحات بلندمدت ترکیب کند.

در کوتاه‌مدت، او خواستار افزایش تولید داخلی مواد غذایی با استفاده از منابع طبیعی کشور، حمایت قوی‌تر از بخش‌هایی شد که باعث رشد اقتصادی می‌شوند و جمع‌آوری مؤثرتر درآمدهای مالیاتی. او همچنین گفت سودان به سیاست‌های شفاف‌تری برای هدایت درآمدهای طلا به درآمدهای ارز خارجی رسمی نیاز دارد و به ثبات اقتصاد کمک می‌کند.

سپس، در بلندمدت، محمد گفت که سودان برای حمایت از تولیدکنندگان، به ویژه در کشاورزی و دامداری، مناطقی که به گفته او این کشور دارای مزیت نسبی است، به اصلاحات ساختاری نیاز دارد.

محمد استدلال می‌کرد که سودان می‌تواند بخش طلای خود را اصلاح کند تا وابستگی به استخراج غیررسمی و در مقیاس کوچک را کاهش دهد و در عوض، معادن قانونی را گسترش دهد و در عین حال مشارکت با بخش خصوصی را برای افزایش بالقوه تولید گسترش دهد. به گفته وی، این میزان درآمد دولت از استخراج و فروش طلا را افزایش می دهد.

وی همچنین خواستار کاهش هزینه های تولید به ویژه برای کشاورزانی شد که با قیمت کودها، سموم دفع آفات و سایر محصولات کشاورزی دست و پنجه نرم می کنند. به طور گسترده تر، این تحلیلگر برای کاهش وابستگی به واردات - به ویژه آرد و دارو - و توسعه جنگلداری و تولید صمغ عربی برای افزایش درآمد ارزی از طریق صادرات بحث کرد.

برای خانواده هایی که از قبل برای مقابله با جنگ تلاش می کنند، ضعیف شدن پوند سودان بقای روزمره را به طور فزاینده ای دشوار می کند.

این ارز از زمان آغاز جنگ در آوریل 2023 با مشکل مواجه بوده است. اختلال در تولید و تجارت داخلی باعث کاهش صادرات و درآمدهای ارز خارجی شده است، در حالی که آسیب به سیستم بانکی و کاهش درآمدهای دولت نیز فشار بر پوند سودان را افزایش داده است.

با توجه به رقابت بیشتر مردم و کسب و کارها بر سر ارز خارجی کمیاب، آنها مجبورند پوند سودانی بیشتری را برای به دست آوردن آن ارائه دهند که این امر باعث تضعیف پوند و افزایش قیمت کالاهای تولید شده در داخل کشور می شود.

مریم ابراهیم، ​​یک امدادگر سودانی و یک محقق اقتصادی که قبلا با سازمان ملل کار می کرد، گفت که کاهش شدید ارز قدرت خرید خانوارها را کاهش داده است و باعث شده حقوق و پس انداز ها نتوانند با افزایش قیمت ها همگام شوند.

ابراهیم گفت: تاثیر اصلی کاهش ارزش ارز از دست دادن قدرت خرید است. حقوق و پس انداز دیگر برای تامین نیازهای خانوار کافی نیست.

ابراهیم گفت که خانواده ها با کاهش وعده های غذایی، تأخیر در درمان پزشکی، کنار گذاشتن کودکان از مدرسه و قرض گرفتن پول یا کالاهای ضروری برای گذران زندگی پاسخ می دهند.

این فشار زمانی ایجاد می شود که فقر و ناامنی غذایی عمیق تر می شود. بانک جهانی تخمین می زند که فقر شدید در سودان از 48 درصد در سال 2023 به 59 درصد در سال 2025 رسیده است.

بر اساس ارزیابی طبقه‌بندی فاز امنیت غذایی یکپارچه، یک مرجع پیشرو در گرسنگی جهانی، نزدیک به 19.5 میلیون نفر - حدود 41 درصد از جمعیت سودان - بین فوریه تا مه با بحران‌های غذایی حاد دست و پنجه نرم می‌کردند. بیش از پنج میلیون نفر با کمبود شدید مواد غذایی و تهدید کننده زندگی مواجه بودند و 135000 نفر در معرض خطر قحطی قرار داشتند.

ابراهیم گفت که کمک های نقدی ارائه شده توسط سازمان های غیردولتی می تواند به خانواده ها کمک کند تا نیازهای فوری خود را از غذا و دارو گرفته تا حمل و نقل را در اولویت قرار دهند. اما در اقتصادی که قیمت‌ها به سرعت در حال تغییر است، او گفت که پرداخت‌های کمک‌ها باید مرتبا تعدیل شوند تا هزینه‌های فزاینده را منعکس کنند.

او همچنین استدلال کرد که کمک‌های اضطراری باید با حمایت طولانی‌مدت برای معیشت، کشاورزی و مشاغل کوچک مرتبط باشد تا خانواده‌ها بتوانند به تدریج توانایی خود را برای کسب درآمد بازسازی کنند.

او گفت: «کمک های بشردوستانه به تنهایی نمی تواند بحران اقتصادی سودان را حل کند. یک پاسخ پایدار مستلزم دسترسی بشردوستانه، حمایت از بازارهای محلی و کشاورزی، و احیای خدمات بانکی و عمومی است.»

برای خانواده‌هایی مانند خانواده عایشه، آن چالش‌های اقتصادی گسترده‌تر در اساسی‌ترین تصمیم‌ها احساس می‌شود: چه چیزی می‌توانند بخورند، کدام هزینه‌ها را به تأخیر بیندازند و درآمد هر روز تا چه اندازه طول می‌کشد.