سمت تاریک انتقال انرژی: پروژه های بزرگ تجدیدپذیر ممکن است حقوق جوامع محلی را قربانی کند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک مطالعه بین‌المللی شامل ICTA-UAB نشان می‌دهد که شرکت‌های بزرگ انرژی از روایت‌های پایداری شرکتی برای مشروعیت بخشیدن به پروژه‌های بادی، خورشیدی و برق آبی استفاده می‌کنند که در عمل، جوامع را از بازده اقتصادی و مالی منصفانه حذف می‌کند و اثرات اجتماعی و زیست‌محیطی پروژه‌ها را نادیده می‌گیرد.

این تحقیق با تمرکز بر گروه بزرگ ایتالیایی Enel، یکی از بزرگترین شرکت‌های برق در سراسر جهان و مالک اکثریت شرکت انرژی اسپانیایی Endesa، 15 مورد درگیری اجتماعی پیرامون پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر، از جمله انرژی خورشیدی، آبی، بادی و زمین گرمایی را در ایالات متحده، مکزیک، گواتمالا، کلمبیا، شیلی، برزیل، هند و صحرای غربی تجزیه و تحلیل می‌کند.

این مطالعه که اخیرا در مجله علمی Ecological Economics منتشر شده است، همچنین شامل محققانی از دانشگاه Ca' Foscari ونیز، دانشگاه رامون لول و دانشگاه اوبرتا د کاتالونیا در بارسلون و مدرسه مطالعات شرقی و آفریقایی (SOAS) در لندن است.

علیرغم پیروی از مفهوم جدید شرکتی "ایجاد ارزش مشترک" و ارائه آن به عنوان راهی برای نفع شرکت ها و مردم محلی، این شرکت همچنان با جوامع محلی به دلیل نقض حقوق آنها مواجه است.

نویسندگان استدلال می‌کنند که روایت شرکتی به‌عنوان ارتقای اخلاقی مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها عمل می‌کند، زیرا شرکت‌ها به‌طور یک‌جانبه آنچه را که به‌عنوان «ارزش» در انتقال انرژی محسوب می‌شود، تعریف می‌کنند، و ارزش‌های بنیادی جوامع آسیب‌دیده، مانند پیوندهای فرهنگی با زمین، حاکمیت غذایی، سلامت و استقلال بر منابع طبیعی خود را نادیده می‌گیرند.

نویسندگان همچنین هشدار می‌دهند که شستشوی سبز و شستشوی اجتماعی Enel، شیوه‌های منزوی نیستند، بلکه بخشی از یک الگوی جهانی قابل اجرا در کلان پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در سراسر جهان هستند، که در آن از فوریت آب و هوا برای تسریع ساخت زیرساخت‌های انرژی استفاده می‌شود که سودآوری را بر رفاه سرزمینی اولویت می‌دهد. در نتیجه، نتایج در مورد تمایل شرکت‌های بزرگ برای رعایت معیارهای بررسی و حقوق بشر تردید ایجاد می‌کند.

انتقال انرژی فوری است، اما نمی‌توان آن را بر روی رنج جوامعی که ارزش‌هایشان از معادله کنار گذاشته شده است، بنا کرد. درک اینکه چه ارزش‌هایی در سطح محلی معنی‌دار هستند، پیش‌شرط انتقالی است که واقعا عادلانه و در طول زمان پایدار است. به عنوان مثال، ارائه انرژی آبی به صنعت معدن و ادعای اینکه شما از انرژی‌های سبز استفاده کرده‌اید، زمانی که انرژی‌های سبز را از دست داده‌اید، متناقض است. دانیلا دل بنه، محقق در ICTA-UAB و Ca' Foscari Univers می‌گوید: از معیشت و پیوندهای اجتماعی، همانطور که در شیلی اتفاق افتاد.

شهر ونیز

جنبش‌های اجتماعی، جوامع سازمان‌یافته، روزنامه‌نگاران و سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی مدت‌هاست که نقض توافق‌ها و اصول اولیه حقوق بشر را افشا کرده‌اند. این تحقیق از طریق یک تمرین گزارش متقابل و مصاحبه، پنج بعد تأثیرات را مورد بحث قرار می دهد: محیطی، اجتماعی-اقتصادی، مرتبط با سلامت، هستی شناختی و سیاسی.

نارضایتی ها شامل آبگرفتگی ذخایر حفاظت شده، از دست دادن تنوع زیستی و ارزیابی ناقص اثرات زیست محیطی است. جابجایی اجباری جمعیت، اختلال در اقتصاد سنتی و مسائل بهداشتی مرتبط با صدا در مناطق انرژی باد به این موارد اضافه شده است. به همین ترتیب، جوامع با استرس فزاینده، جبران ناکافی اقتصادی، فقدان اطلاعات شفاف و رد سیستماتیک ارزش‌های معنوی یا رابطه‌ای در مناطق غیر خودگردان و مناطق درگیری مواجه هستند.

تأثیرات روی گیاهان و جانوران در هر موردی ظاهر می‌شود، اغلب در کنار نارضایتی‌های ناشی از ارزیابی‌های ناقص یا پراکنده اثرات زیست‌محیطی. به عنوان مثال، در سد برق آبی ال کویمبو در کلمبیا، منابع گزارش می دهند که بیش از 8000 هکتار (19800 هکتار) عمدتا در یک منطقه حفاظت شده زیر آب رفته و بیش از 30000 نفر تحت تأثیر قرار گرفته اند.

در منطقه کومارو برزیل، جایی که مزارع بادی این شرکت واقع شده‌اند، ساکنان بیماری‌های مرتبط با سر و صدا و حتی موارد افسردگی، اعتیاد به الکل، مهاجرت و خودکشی را محکوم کرده‌اند، اثراتی که اعضای جامعه با از دست دادن زمین و روابط اجتماعی مرتبط هستند.

وضعیت مشابهی را می توان در صحرای تار در ایالت راجستان هند یافت، جایی که مزارع خورشیدی بزرگ در حال ساخت هستند، در حالی که در صحرای غربی، مسائل جدی مرتبط با وضعیت غیر خودگردان آن منطقه نیز پدیدار شده است.

روبرتو کانتونی از دانشگاه رامون لول می‌گوید: «موارد ما نشان می‌دهد که شکل آسیب بین سدها، مزارع بادی و پارک‌های زمین گرمایی یا خورشیدی تغییر می‌کند، اما منطق زیربنایی چنین نیست: روابط جامعه با قلمرو تابع منطق‌های سودآوری است».

آنتونیو بونتمپی، محقق در ICTA-UAB می‌گوید: "گفتمان مسئولیت شرکتی در طول زمان تغییر می‌کند تا نگرانی‌های مبرم پیرامون پایداری اجتماعی پروژه‌های توسعه‌ای در مقیاس بزرگ را برآورده کند. روش کار مشکل‌ساز شرکت‌های فراملیتی چنین نیست. و ایده "ایجاد ارزش مشترک" نمونه‌ای از این تناقض است."

این نشریه از دولت‌ها و نهادها می‌خواهد تا حاکمیت انرژی را بر اساس ارزش‌های متکثر بنا کنند. برای دستیابی به این هدف، نویسندگان تغییر از مشاوره به تنهایی به قدرت تصمیم گیری مشترک واقعی برای جوامع آسیب دیده را پیشنهاد می کنند. به همین ترتیب، آنها خواستار ارزیابی تاثیراتی هستند که ارزش‌های رابطه‌ای و معنوی را تشخیص می‌دهند، از جمله در رابطه با گونه‌های غیرانسانی. به طور جمعی تصمیم گیری در تقسیم منافع؛ و پشتیبانی قوی از سیستم های انرژی اداره شده توسط جامعه.

دانیلا دل بنه و همکاران، ارزش مشترک در مقابل مقادیر جمع. رقابت پروژه های انرژی های تجدیدپذیر گروه Enel، اقتصاد زیست محیطی (2027). DOI: 10.1016/j.ecolecon.2026.109268

ارائه شده توسط دانشگاه خودمختار بارسلون

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →