سیاست موش های شهری: آنچه جوندگان شهری در مورد مسکن و بهداشت به ما می گویند

توسط کریستین یاناگاوا، کیلی بایرز، گفتگو

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

موش‌ها در پاییز امسال در انتخابات شهرداری‌های کانادا حضور دارند و چندین حزب سیاسی قول داده‌اند که مشکلات موش‌های شهری را حل کنند. در حالی که موش‌ها ممکن است یک موضوع انتخاباتی مهم به نظر برسند، اما می‌توانند به نگرانی‌های اجتماعی گسترده‌تر در مورد مسکن، خدمات عمومی و مشارکت مدنی اشاره کنند.

موش ها ساکنان شهری همه جا هستند که شهرها برای قرن ها سعی در بیرون راندن آنها داشته اند. آنها که اغلب به عنوان آفات کثیف و حامل طاعون به تصویر کشیده می شوند، می توانند دارای پاتوژن هایی باشند که باعث بیماری در افراد و حیوانات خانگی مانند تب گزش موش و لپتوسپیروز می شود.

پس چرا شهرها در کاهش تعداد موش ها موفقیت کمی داشته اند؟

خب، موش‌ها همسانتروپ‌ها هستند، گونه‌هایی که از زندگی در کنار انسان‌ها سود می‌برند و به خوبی با خیابان‌های آسفالت‌شده، نامتعارف و شلوغ ما سازگار شده‌اند. شهرها منابع فراوانی را برای رشد موش ها فراهم می کنند. آب ایستاده در پیاده روها آب آشامیدنی را تامین می کند. و ترک های ساختمان ها امکان دسترسی به سرپناه را فراهم می کند.

سیاست‌های شهرداری و آیین‌نامه‌های اجرایی نحوه ساخت و نگهداری این محیط‌ها را شکل می‌دهند و بر شرایط زندگی مردم و موش‌ها تأثیر می‌گذارند. فکر کردن به موش‌ها از طریق انتخابات شهرداری می‌تواند راه ملموس‌تری برای درک اینکه مدیریت موش‌ها بدون پرداختن به مسائل گسترده‌تر چقدر پیچیده است، ارائه دهد.

ما مطالعات شهرهای کشورهای پردرآمد را بررسی کردیم. با استفاده از سنتز و روش‌های نقشه‌برداری سیستم‌های پیچیده، شرایط اجتماعی و محیطی مرتبط با موش‌های شهری را بررسی کردیم، اینکه چگونه آنها در محل برخورد مردم با موش‌ها در محله‌های مختلف و چگونه بر توانایی ساکنان برای پاسخ‌دهی تأثیر می‌گذارند.

در اینجا چند مورد از یافته های ما و نحوه ارتباط آنها با مسائل شهرداری، با استفاده از نمونه هایی از انتخابات آینده ونکوور آورده شده است.

خانه های ما صمیمی ترین فضاهایی هستند که می توانیم با موش ها روبرو شویم.

مسکن مناسب یک حق بشری است که تحت قوانین بسیاری از کشورها از جمله قوانین کانادا ذکر شده است. قابلیت سکونت، مقرون به صرفه بودن و امنیت مسکن - اجزای مسکن مناسب - می تواند بر رویارویی بین ساکنان و موش ها تأثیر بگذارد.

نگرانی‌های مربوط به «زندگی در مسکنی که نیازهای [مردم] را برآورده نمی‌کند» به قابلیت سکونت یا کیفیت مسکنی که ایمنی و محافظت در برابر تهدیدات سلامت را تضمین می‌کند، مربوط می‌شود.

شکاف‌ها و شکاف‌ها در خانه‌های قدیمی‌تر و ضعیف‌تر به موش‌ها اجازه می‌دهد تا به مکان‌هایی که مردم غذا می‌خورند و می‌خوابند، بروند. آلودگی ها می توانند غذا را آلوده کنند و با اضطراب، علائم افسردگی و نگرانی در مورد سلامتی مرتبط هستند.

قرار گرفتن در معرض آلرژن موش خانگی با افزایش مسائل مربوط به مراقبت های بهداشتی مرتبط با آسم، از جمله در میان کودکان، همراه است.

زمانی که هزینه‌های مسکن پول کمی را برای سایر موارد ضروری باقی می‌گذارد، زیرا مردم «بیش از توان مالی خود می‌پردازند»، ساکنان ممکن است نتوانند هزینه‌هایی را برای پیشگیری یا اصلاح هجوم موش‌ها بپردازند، و به خانواده‌هایی که قبلا با نیازهای رقابتی روبرو هستند فشار مالی اضافه می‌کند.

ناامنی مسکن همچنین عامل اصلی این است که چرا برخی از ساکنان ممکن است بیشتر از سایرین تحت تأثیر موش‌ها قرار بگیرند.

برای مثال، اجاره‌کنندگان ممکن است بیشتر احتمال دارد که هجوم مداوم موش‌ها را تجربه کنند. ترس از اخراج یا درگیری مالک و مستاجر می تواند مستاجران را از درخواست کمک منصرف کند. عدم اقدام مالک می تواند باعث شود مستاجران با هجوم مداوم و قدرت کمی برای عمل زندگی کنند.

تعهدات برای تقویت حمایت از مستاجران می تواند موانع حل این مشکلات را با رعایت استانداردهای نگهداری از مالکان کاهش دهد. این آیین‌نامه مالکان را ملزم می‌کند که هجوم آفات را از بین ببرند و خواص خود را برای جلوگیری از پناه‌گاه آفات حفظ کنند.

جمعیت های بدون خانه ممکن است در معرض خطر بیشتری برای تماس با موش ها باشند. در ونکوور، تعداد افراد بی‌خانمان بین سال‌های 2023 تا 2025 12 درصد افزایش یافته است، روندی که در سراسر کانادا منعکس شده است.

دوره های طولانی در خارج از منزل، در کنار دسترسی محدود به سرویس بهداشتی، می تواند تماس با موش ها را نیز افزایش دهد. این نگرانی نامزدها را نشان می دهد که "در شهری ثروتمند مانند ونکوور، مردم در فضای باز می خوابند."

با این حال، شوراهای شهر تا حدی بر عرضه مسکن قدرت دارند. شهرداری ها نقش مهمی در سیاست ها و مقررات استفاده از زمین ایفا می کنند که برای کاهش مواجهه با جوندگان از طریق در دسترس بودن مسکن ایمن و پایدار اهمیت دارد.

شهرها مراکز مصرف و زباله مانند زباله، ضایعات مواد غذایی و فاضلاب هستند. زباله‌های از دست رفته و خیابان‌های کثیف بیش از یک مزاحمت هستند - آنها همچنین مقصر شرایط نامناسب هستند.

مطالعات قبلی مشکلات موش را با فضولات سگ و فضولات انسانی مرتبط دانسته اند. این یافته‌ها به انتقادات نامزدهایی مانند "خیابان‌ها و پارک‌های شهر با مدفوع حیوانات و انسان‌ها پوشیده شده‌اند" مرتبط است. در واقع، اجابت مزاج باز یک موضوع شهری است که به ناامنی مسکن و محدود بودن سرویس های بهداشتی عمومی مربوط می شود.

اما وقتی صحبت از زباله و موش می شود، همه محله ها یکسان نیستند.

شرایط و منابعی که از توانایی موش‌ها و ساکنان برای رسیدگی به آنها پشتیبانی می‌کند در محله‌ها متفاوت است، با هجوم‌ها اغلب در محله‌هایی که سرمایه‌گذاری طولانی‌مدت و به حاشیه رانده شدن ساختاری را تجربه می‌کنند.

پس چگونه شهرداری ها می دانند که مداخلات را در کجا هدف قرار دهند؟

بسیاری از شهرها از خدمات شهری 311 برای درک نحوه توزیع موش ها در محله ها استفاده می کنند. آنها همچنین نگرانی های ساکنین را جلب می کنند تا توجه شهرداری را به مشکلاتی که بر زندگی روزمره تأثیر می گذارد جلب کنند.

وقتی صحبت از مدیریت موش به میان می‌آید، 311 با تعهدات خود برای "شهرداری که گوش می‌دهد" و به دنبال "مشارکت ساکنان محلی" است، همسو می‌شود. با این حال، مطالعات موش‌ها محدودیت‌های این داده‌ها را در شکل فعلی‌شان تأیید می‌کنند: ساکنان از نظر دسترسی، توانایی، دانش و اعتماد برای گزارش دادن به سیستم‌های 311 متفاوت هستند.

بنابراین، در حالی که سرویس‌های 311 می‌توانند کانال‌هایی برای مشارکت مدنی و روشی عمل‌گرایانه برای نظارت و مدیریت موش‌ها باشند، اما می‌توانند نابرابری‌های اجتماعی گسترده‌تری را نیز منعکس کنند.

کار واقعی بعد از آمدن و رفتن روز رأی گیری انجام می شود.

خوشبختانه، ونکوور، مانند بسیاری از شهرهای دیگر، در حال حاضر یک استراتژی شهر سالم دارد که با مدیریت فعال و عادلانه موش هماهنگ است. این رویکرد با پرداختن به علل ریشه‌ای و هدایت منابع به جایی که موانع بیشتر است، عوامل تعیین‌کننده سلامت - از جمله مسکن، بهداشت و دسترسی به منابع حفاظتی را در اولویت قرار می‌دهد.

برای مدیریت موش، این به معنای شناسایی مکان‌هایی است که هجوم‌ها و شرایطی که آن‌ها را حفظ می‌کنند با منابع محدود ساکن برای پاسخگویی همزمان است.

بنابراین، دفعه بعد که یک موش را در حال دویدن دیدید، شاید به این فکر کنید که موش ها نماد چه چیزی هستند - نه فقط خاک و بیماری، بلکه زندگی روزمره شهری ما.

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.