چای بیشتر؟ چگونه می توان محصولات آینده اسکاتلند را تغییر داد

سوزی واکر مورنو از سال 2007 در مزرعه خانوادگی خود در آنگوس چای می کارد.

سوزی واکر مونرو یکی از معدود چایکاران در اسکاتلند است.

او می‌گوید خاک اسیدی شرایط ایده‌آلی را برای دم‌نوشی حرفه‌ای عالی ایجاد می‌کند.

قیمتی حدود 40 پوند برای هر بسته برای گران ترین محصول او، به این زودی جایگزین مارک های سوپرمارکت نخواهد شد.

خشکسالی ها، بارندگی های شدید و بیماری ها چالش هایی را برای پرورش دهندگان چای در سراسر جهان ایجاد کرده است زیرا آنها با تأثیر گرم شدن سیاره مقابله می کنند.

اما برخی کارشناسان معتقدند آب و هوای نسبتا آرام اسکاتلند می تواند به صنعت چای در اینجا کمک کند.

از هر بوته فقط چند برگ بالایی برای تهیه چای عالی می چینند

با نزدیک شدن به پایان فصل چیدن، سوزی چند برگ آخر را می چیند قبل از اینکه با افتخار یک لیوان کوچک از طلای Kinnettles خود را که در یک باغ دیواری در مزرعه خانوادگی نزدیک فورفار رشد می کند، بریزد.

او معتقد است که عرض جغرافیایی اسکاتلند - که در 57 درجه شمالی قرار دارد - همیشه مانعی برای داشتن محصولی در طول سال مانند کشورهای نزدیک به خط استوا خواهد بود.

اما او می گوید آب و هوای مرطوب می تواند به افزایش تولید کمک کند.

او می‌گوید: «بازده ما هرگز و هرگز بالا نخواهد بود.

"شاید با تغییر آب و هوا ممکن است کمی افزایش یابد، بستگی به این دارد که باران کافی داشته باشیم. اسکاتلند می تواند کاملا ایده آل باشد."

کارگران در سال 1950 در مزرعه ای در هادینگتون جوانه ها را به زمین پیوند زدند

سوزی متقاعد نیست که چای هرگز محصول مهمی برای اسکاتلند باشد.

اما برخی دیگر می گویند که این می تواند یکی از چندین گزینه در آینده باشد، زیرا کشاورزان مجبور به تنوع و سازگاری با آب و هوای متغیر هستند.

بازنگری در نحوه کشاورزی زمین ممکن است یکی از راههای گسترش دامنه محصولات تولید شده باشد.

کشورهایی مانند هلند در حال حاضر خانه های شیشه ای را پذیرفته اند که می تواند در اسکاتلند رایج تر شود. سوزی می‌گوید که آنها راه خوبی برای پرورش چای بیشتر خواهند بود.

به گفته پیت ریچی از سازمان کمپین Nourish Scotland، آنها همچنین به اسکاتلند اجازه می دهند سبزیجات مدیترانه ای بیشتری مانند گوجه فرنگی، خیار، بادمجان و حتی خربزه تولید کند.

او می‌گوید که انرژی‌های تجدیدپذیر فراوان از مزارع بادی در اواخر قرن، گرمایش آنها را نسبتا ارزان می‌کند و مایل‌های هوایی را کاهش می‌دهد.

او می‌گوید: «ما می‌توانیم آن گیاهان را با ردپای کربن پایین‌تر تولید کنیم و مشاغل همه جانبه ایمن را برای مردم در سایت‌های برون‌فیلد در شهرها و همچنین در جزایر و بخش‌های دورافتاده اسکاتلند فراهم کنیم.

دانشمندان مؤسسه جیمز هاتون در داندی گیاهان تست استرس مانند فاوا هستند

موسسه جیمز هاتون در حال حاضر تعداد زیادی خانه شیشه ای دارد - اما با ایجاد مصنوعی شرایطی که ممکن است در 75 سال آینده وجود داشته باشد، از این هم فراتر می رود.

مدل‌سازی آب و هوا نشان می‌دهد که اسکاتلند می‌تواند تابستان‌های گرم‌تر و خشک‌تر و زمستان‌های ملایم‌تر و مرطوب‌تر را تا پایان قرن جاری انتظار داشته باشد.

مرکز رشد گیاهی پیشرفته جدید مؤسسه عملا شبیه ساز آب و هوا است.

این می‌تواند نور، آب و مواد مغذی دریافتی گیاهان را کنترل کند تا نحوه مقابله آنها با استرس‌ها را آزمایش کند - و سپس گونه‌هایی را انتخاب کند که احتمالا در برابر همه آنچه تغییرات آب و هوایی می‌تواند به آنها وارد کند، بهترین عملکرد را دارند.

در سه ماه گذشته آنها با لوبیا باقلا آزمایش کرده اند که هر روز از آنها عکس گرفته می شود تا دانشمندان بتوانند پیشرفت آنها را زیر نظر بگیرند.

دکتر رابرت هنکوک می گوید که آنها باید از محصولات پرورشی برای محیط های خاص، مانند آب و هوای گرم یا خشک، به محیط هایی که به طور کلی انعطاف پذیرتر هستند، روی بیاورند.

او می‌گوید: «ما باید اکنون پرورش آن محصولات را شروع کنیم و درک کنیم که کشاورزی اسکاتلندی چگونه خواهد بود.

کشاورزان برای برنامه ریزی به زمان نیاز دارند، ما باید آن محصولات را به کشاورزان برسانیم و ثبت نام کنند.

در نهایت مهم این است که آن افراد در این زمینه چه کاری انجام می دهند، نه اینکه ما در داخل یک شبیه ساز آب و هوا چه می کنیم.

کشاورز دیوید مرداک می گوید که فناوری نقش مهم تری در آینده ایفا خواهد کرد

کشاورزان قرن بیست و دوم احتمالا تنها یک نسل با کسانی که در صنعت امروز شروع کرده اند فاصله دارند.

این بدان معناست که محصول فعلی کشاورزان جوان باید بیشترین توجه را به مشاغلی که به فرزندان خود واگذار می کنند داشته باشند.

و این به معنای کشاورزی دقیق تر، هوش مصنوعی بیشتر و اتوماسیون است.

تراکتورها و کمباین های مدرن به قدری از فناوری بالایی مانند فرمان جی پی اس برخوردار هستند که دیگر نمی توان به برداشت مستقل فکر کرد.

اما رئیس انجمن کشاورزان جوان اسکاتلند، دیوید مرداک، معتقد است که مهارت های سنتی همیشه مهم خواهند بود.

"اگر گاوهای خود را نمی شناسید هیچ فایده ای برای انجام این کار وجود ندارد، اما استقبال از فناوری چیزی است که ما را رقابتی نگه می دارد.

دیوید که به همراه پدرش در Beith در شمال آیرشایر لبنیات می‌کشد، می‌گوید: «کار با تعداد گله‌های بزرگ‌تر و ماشین‌آلات بزرگ‌تر برای ادامه دادن به تولید بیشتر با افراد کمتر - این راهی است که دنیا پیش می‌رود.

استفاده از خانه های شیشه ای برای پرورش مواد غذایی رایج تر می شود

اما فقط تولید غذا نیست که تغییرات آتی را در کشاورزی ایجاد می کند.

حفاظت و تقویت طبیعت، خنثی کردن انتشار کربن و تولید انرژی های تجدیدپذیر در حال شکل گیری مزارع فردا هستند.

نوآوری‌های بهداشتی نیز ممکن است نقش فزاینده‌ای داشته باشند، زیرا داروهای چاقی در حال حاضر تقاضا برای پروتئین و غذاهای غنی از مواد مغذی را نشان می‌دهند.

سویا، کتان و حبوبات با مساعدتر شدن شرایط برای رشد آنها و ادامه میل به رشد آنها به صورت محلی، می توانند به یک منظره رایج تر تبدیل شوند.

پروفسور وین پاول - مدیر کالج روستایی اسکاتلند، SRUC - پیش بینی می کند که اسکاتلند به "سبد نان اروپا" تبدیل خواهد شد.

این عنوان در حال حاضر برای توصیف اوکراین استفاده می شود، زیرا زمین های کشاورزی حاصلخیز فراوان و صادرات محصولاتی از جمله گندم، ذرت و جو در آن وجود دارد.

او می‌گوید: «تغییرات اقلیمی نقشه کشاورزی اروپا را دوباره ترسیم می‌کند و اسکاتلند می‌تواند به یکی از مهم‌ترین مناطق غذایی مقاوم در برابر آب و هوای اروپا تبدیل شود».

"امکان دسترسی به انرژی های تجدیدپذیر ارزان می تواند اقتصاد کشاورزی اسکاتلند را از آبیاری، سردخانه، فرآوری مواد غذایی تغییر دهد تا بتوانیم ارزش بیشتری را از زمین و مواد غذایی خود بدست آوریم."

تجهیزات کشاورزی مدرن اغلب کامپیوتری می شوند و از GPS برای هدایت استفاده می کنند

جوامع روستایی اسکاتلند در طول 75 سال گذشته شاهد تغییرات عمده ای بوده اند که منجر به کار تعداد بسیار کمتری از مردم در زمین شده است.

فشار برای مقرون به صرفه نگه داشتن غذا برای مصرف کنندگان در حالی که مزارع سودآور هستند، محرک اصلی نوآوری خواهد بود.

تغییر اقلیم و تخریب مداوم طبیعت ما مانع از محاسبه این معادله ساده می شود.

اما کشاورزان به تغییر عادت کرده اند – در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت – و تا پایان قرن احتمالا مزارع ما برای کشاورزان امروزی به اندازه تمام کسانی که پیش از آنها رفته اند غیرقابل تشخیص خواهند بود.