شاید شایعات از بین رفتن دموکراسی زودرس بود

حامیان جیمز تالاریکو در شب انتخابات. او اولین دموکراتی بود که از سال 1988 به سنا در تگزاس انتخاب شد. اعتبار... Chip Somodevilla/Getty Images

به گفته یک شاخص جهانی، پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در این ماه، کارشناسانی که سلامت دموکراسی‌ها را اندازه‌گیری می‌کنند، مشاهده کردند که ایالات متحده «شام‌کننده‌ترین کاهش تاریخ آمریکا» را تجربه می‌کند.

اخطارهایی نیز از سوی قضات صادر شد که در مورد پرونده های مربوط به انتخابات حکم می کردند. در اواخر اکتبر، قاضی دیوید او. کارتر، وزارت دادگستری را از دستور دادن به مقامات کالیفرنیا برای تفکیک برگه های رأی 20000 رأی دهنده که در فهرستی از افراد مشکوک غیرشهروندی بودند که کارتر آنها را غیرقابل اعتماد تشخیص داد، مسدود کرد. او نوشت: «اگر قوه مجریه بتواند آرا را کاهش دهد و به دلیل ادعاهای اثبات نشده، انتخابات جاری را تهدید کند، در این صورت دموکراسی ما در خطر است.

در پس زمینه چنین ترس هایی، انتخابات نوامبر نه تنها به یک همه پرسی در مورد رئیس جمهور ترامپ، بلکه به آزمونی حیاتی برای دموکراسی آمریکایی تبدیل شد. در نهایت کشور گذشت. میزان مشارکت در میان دوره‌ای در بیش از یک قرن گذشته دومین بیشترین میزان مشارکت بود و جمهوری‌خواهان، از جمله ترامپ، نتایج را پذیرفته‌اند. حتی هفته گذشته، زمانی که اسکات کولوم دموکرات به عنوان برنده رقابت تنگاتنگ سنا در می سی سی پی اعلام شد، هیچ چالش یا اعتراضی در این ایالت جمهوری خواه وجود نداشت.

آیا یک انتخابات آزاد و عادلانه به این معنی است که نگرانی های پیش از آن بیش از حد افزایش یافته است؟ تردیدی وجود ندارد که استفاده بیش از حد ترامپ از قدرت ریاست‌جمهوری و خود غنی‌سازی خانواده‌اش به‌عنوان یک شوک به سنت‌های دموکراتیک منطقه عمل کرده است. اما انتخابات نشان می‌دهد که دموکراسی آمریکایی منابع لازم برای درمان را دارد. نکته این نیست که دموکرات ها پیروز بودند. این است که اراده مردمی پیروز شد و منعکس کننده چرخش کلی علیه دولت در قدرت بود.

پیش از انتخابات میان دوره ای، محققان در مورد اینکه آیا کشور در دور دوم ریاست جمهوری ترامپ به سمت شکل نرمی از اقتدارگرایی فرو می رود، بحث کردند، مشابه مجارستان در دوره نخست وزیری ویکتور اوربان. دانشمندان علوم سیاسی استیون لویتسکی و لوکان ای. وی در مقاله ای که در اکتبر منتشر شد، استدلال کردند که پاسخ مثبت است. آنها به اعمال نفوذ ترامپ از قدرت فدرال برای شرکت‌های حقوقی گاو، محاکمه مخالفان سیاسی، فشار بر رسانه‌های خبری برای تغییر پوشش خود، و هدایت کمک‌های مالی به سمت سوپر PAC‌های خود اشاره کردند.

لویتسکی و وی نوشتند که این همه تلاشی برای تثبیت خود و حزبش در قدرت بود، همان‌طور که فشارهای جنایتکارانه ترامپ در اواسط دهه بود.

در طرف دیگر مناظره، کرت ویلند، استاد دولت در دانشگاه تگزاس در آستین، گفت که اگرچه ترامپ متجاوز بود، اما دولت ایالات متحده را به یک رژیم استبدادی تبدیل نمی کرد. در بیشتر موارد، قوانین و سنت های حمایت از بیان آزاد و جامعه مدنی مانع از ابتکارات غیردموکراتیک او شدند. ایالات متحده در زمان اوربان به مجارستان یا ترکیه در زمان رئیس جمهور رجب طیب اردوغان تبدیل نمی شد. ویلند گفت: شهردار استانبول به دلیل مخالفت با اردوغان در زندان نشسته است.

جیمز تالاریکو در زندان نیست. در واقع او به سمت مجلس سنا می رود.

برای جمع آوری قدرت، اقتدارگرایان به افرادی نیاز دارند که از طریق حمایت مردمی یا ترس از آنها حمایت کنند. ترامپ هر دو را امتحان کرده اما به محدودیت‌ها رسیده است. با 13 امتیاز عقب افتادن جمهوری خواهان در انتخابات سراسری، رقابت در نتایج میان دوره ای غیرمحتمل شد، بسیار کمتر از این که برگه های رای یا دستگاه های رای گیری را تصرف کرد، زیرا ترامپ گفت که از انجام ندادن آن پس از شکست در سال 2020 پشیمان شده است.

تصور اینکه انتخابات نزدیک با مبارزه برای کنترل در مجلس نمایندگان و تلاش ترامپ برای تحمیل این نتیجه، مانند سال 2020، آسان است. همانطور که امسال بود، او هیچ شانسی نداشت. مونا چارن، ویراستار سیاست در The Bulwark، گفت: «رای دهندگان این کشور را از چیزی که برای سالیان متمادی احساس می کرد مانند یک حلقه عذاب رها کردند.

اما این فقط اندازه شکست جمهوری خواهان نیست که از دخالت در انتخابات محافظت می کند. طرح قانون اساسی کشور نیز چنین بود. ایالت ها و کنگره، نه رئیس جمهور، قوانین انتخابات را تعیین می کنند که توسط بیش از 10000 دفتر محلی در سراسر کشور اداره می شود. این ساختار به عنوان محافظی در برابر دستکاری ریاست جمهوری عمل می کند.

باب بائر، وکیلی که امسال به کشور سفر کرد تا از رهبران محلی در دفاع از روند رأی گیری حمایت کند، می نویسد: «مقامات انتخابات به این سیستم بسیار غیرمتمرکز تحت کنترل ایالتی و محلی متعهد هستند و رأی دهندگان تا حد زیادی به آن اعتماد دارند.

همانطور که قانون اساسی پیش بینی می کند، دادگاه ها نیز تجاوزات ریاست جمهوری را بررسی کردند. وزارت دادگستری حدود 30 شکایت را برای دسترسی به فهرست رای دهندگان ایالتی مطرح کرد اما در هیچ یک از آنها پیروز نشد. دولت ترامپ نیز در لحظات حساس دادگاه عالی شکست خورد. قاضی‌ها برنامه دولت را برای محدود کردن ارسال برگه‌های رای پستی از طریق خدمات پستی ایالات متحده در ماه سپتامبر مسدود کردند. و یک روز قبل از انتخابات، آنها درخواست اضطراری وزارت دادگستری برای کنار گذاشتن 20000 برگه رای در کالیفرنیا را رد کردند.

نقشی که قضات ایفا کرده‌اند تا حدی نشان‌دهنده زمان لازم برای تغییر دادگاه‌ها برای رئیس‌جمهور است. کیم لین شپله، جامعه‌شناس پرینستون که در مجارستان زندگی می‌کرد و در دادگاه‌های مجارستان مطالعه می‌کرد و بر ظهور و سقوط دموکراسی‌ها تمرکز می‌کرد، گفت: «اوربان سه سال طول کشید تا دادگاه عالی مجارستان را تصرف کند و تأثیر دادگاه‌های دیگر را کمرنگ کند».

شپل گفت که ترامپ در اولین دوره ریاست جمهوری خود با انتصاب سه قاضی دیوان عالی را پر کرد. اما اکثریت دادگاه در مورد مدیریت انتخابات موضع گیری کرده اند، حتی در شرایطی که قضات در جاهای دیگر تئوری گسترده ای از قدرت ریاست جمهوری مطابق با خواسته های ترامپ اتخاذ کرده اند. و اراده مردمی که در میان دوره‌ها بیان شد، همچنین تأثیر تصمیم دادگاه در سال جاری را که راه را برای پاک کردن مناطق اکثریت سیاه‌پوست برای ایالت‌ها هموار کرد، کمرنگ کرد. تخمین ها نشان می دهد که رای دهندگان سیاه پوست در تعداد زیادی در جنوب شرکت کردند. تعداد دموکرات های سیاه پوست در مجلس نمایندگان یک نفر افزایش یافت.

به این ترتیب قانون اساسی نیز به رای دهندگان این امکان را می دهد که دادگاه یا شعبه دیگری را بررسی کنند.

حتی تاکتیک ترامپ برای ادعای تقلب در انتخابات نیز این بار با شکست مواجه شد. محققان دریافتند که این نوع اطلاعات نادرست در رسانه های اجتماعی مانند گذشته مورد توجه قرار نگرفت. کیت استاربرد، که به تأسیس مرکز مردم آگاه در دانشگاه واشنگتن کمک کرد، در رسانه‌های اجتماعی گفت: «ما با هدف نشان دادن این شایعات قدیمی، پخش‌شده، قابل پیش‌بینی و کسل‌کننده به میان‌ترم رفتیم. "به نظر می رسد مخاطبان آنها نیز این احساس را داشتند." پس از اینکه ترامپ این هفته ادعاهای توطئه انتخاباتی را تشدید کرد، مگین کلی، مجری سابق فاکس، این پست را منتشر کرد: «فقط بس کن».

شاید ترامپ به خاطر تلاش برای تحریف دموکراسی آمریکا اما در نهایت ثابت کرد که از او قوی تر است، به یاد بیاورد. ایالات متحده نسبت به دموکراسی های آسیب پذیرتر دارای مزیت است - ثروت و ظرفیت جامعه مدنی. بخش خصوصی، دانشگاه‌ها، اتحادیه‌ها، بنیادها و گروه‌های غیرانتفاعی، همراه با دولت‌های ایالتی و محلی، نیروی متقابل ایجاد می‌کنند. تهدیدهایی را در نظر بگیرید که از بین رفتند. برندن کار، رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال، از وابستگان ABC خواست تا جیمی کیمل را کنار بگذارند، اقدامی که ترامپ مورد تشویق قرار گرفت.

اما کیمل چند روز بعد پس از اعتراضات گسترده دوباره روی آنتن رفت. شرکت های حقوقی در برابر خواسته های دولت ترامپ سر تعظیم فرود آوردند، اما وکلا و مشتریان خود را از دست دادند. ایلان ماسک صدها میلیون دلار برای نامزدهای جمهوری خواه خرج کرد و خالی شد.

با این حال، این حقیقت باقی می‌ماند که رئیس‌جمهور، که قانون اساسی او را موظف می‌کند «مراقب اجرای صادقانه قوانین باشد»، اغلب حاکمیت قانون را تضعیف کرده است. وزارت دادگستری ترامپ از صدها دستور دادگاه سرپیچی کرده است. قوه مجریه او بدون توجه به کنگره و قدرت کیف پول آن را خرج کرده یا از آن خودداری کرده است.

سلامت یک دموکراسی در نهایت به تعهد همه احزاب اصلی به اجرای قوانین بستگی دارد. این نکته آموزنده است که پس از واترگیت، جمهوری خواهان به عقب راندن رئیس جمهور نیکسون از سمت خود کمک کردند - اما تاکنون هیچ کاری انجام نداده اند تا نشان دهند که آماده پاسخگو کردن ترامپ هستند.

شپل گفت که رئیس جمهور و مشاورانش عملا بخش هایی از دولت فدرال را به ویرانه تبدیل کرده اند. او افزود: «آنها چیزهایی مانند سرویس ملی هواشناسی را تخریب می‌کنند، بنابراین دموکرات‌ها نمی‌توانند از آن‌ها در زمانی که دوباره به قدرت می‌رسند استفاده کنند».

رای دهندگان ممکن است از رئیس جمهور بعدی - دموکرات یا جمهوری خواه - به دلیل دشواری بازسازی ناامید شوند. شپله خاطرنشان کرد، در لهستان، دادگاه عالی که توسط دولت غیرلیبرال قبلی تشکیل شده بود، اقداماتی را که دولت جدید سعی در انجام آنها داشت، مانند بازگرداندن استقلال قوه قضاییه یا اعطای حق سقط جنین، وتو کرد. این و عوامل دیگر کار را برای میانه روهای لیبرال منتخب در سال 2023 دشوار کرده است.

تا زمانی که دموکراسی در ایالات متحده آسیب دیده باشد، مستبدان احتمالی فرصت بیشتری در سراسر جهان دارند. و موانع بزرگی در داخل و خارج از کشور وجود دارد، از جمله چالش حاکم بر هوش مصنوعی. شپل گفت: «میان ترم ها تصورات مردم را باز کرد. اکنون افقی فراتر از آن وجود دارد. اما ما به تازگی قدم اول را برداشته‌ایم. چه چیزی از آوار بیرون می‌آید و مردم چگونه پاسخ می‌دهند؟»

امیلی بازلون نویسنده کارکنان مجله نیویورک تایمز است.