شمارش معکوس تا پایان انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا شبیه انتظار برای جنگ با ایران است - سرمقاله

چهارشنبه، ساعت 3 بعد از ظهر دندانپزشک.پنجشنبه ساعت 4 بعد از ظهر بچه ها را بردارید. جمعه، 11 صبح، جنگ با ایران را از سر بگیرید. فراموش نکنید که آن را در تقویم خود قرار دهید. این یک راه مضحک برای بحث در مورد جنگ است، به ویژه جنگی که عواقب آن می تواند در سراسر خاورمیانه احساس شود. با این حال، فرار از این تصور که جنگ مجدد با جمهوری اسلامی تنها در انتظار یک تاریخ مناسب است، در دفتر خاطرات ثبت شده است. ابتدا انتخابات اسرائیل آمد. اکنون آمریکایی ها برای انتخابات میان دوره ای خود سه شنبه به پای صندوق های رای می روند.

زمانی که این آرا شمارش شوند، تفکر ادامه می یابد، واشنگتن و اورشلیم می توانند به کارهای ناتمام ایران بازگردند. تیترهای این آخر هفته نتوانسته اند این تصور را از بین ببرند. روز شنبه، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا گفت که ایالات متحده تا حد زیادی توانمندی های هسته ای ایران را نابود کرده است، اما هنوز "یک یا دو سایت" برای مقابله با آنها دارد، از جمله تاسیسات زیرزمینی معروف به کوه کلنگ. او به خبرنگاران گفت: «ما می توانیم این کار را در 10 دقیقه انجام دهیم. ده دقیقه.

زمان کافی برای یک قهوه، ظاهرا، و برای حل و فصل آنچه از مسئله هسته ای ایران باقی مانده است کافی است. جدول زمانی انتخاباتی شبیه شمارش معکوس به نظر می رسد. روزنامه پست گزارش داد که هواپیماهای نظامی آمریکا تجهیزات را به منطقه تحویل داده اند، در حالی که واشنگتن و اسرائیل به هماهنگی برنامه های خود ادامه می دهند. هیچ کدام از اینها به معنای دستور حمله نیست. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا روز شنبه گفت که ترامپ "تصمیمی نگرفته" و همچنان راه حل دیپلماتیک را ترجیح می دهد.

خود ترامپ گفت که مذاکرات در حال پیشرفت است، اگرچه او قابلیت اطمینان تهران را زیر سوال برد. تمایز مهم است: برنامه ریزی نظامی می تواند برای تقویت دیپلماسی به همان اندازه که برای شکست آن آماده شود. با این وجود، نادیده گرفتن جدول زمانی انتخابات سخت است. ترامپ صراحتا حمله به ایران را قبل از 3 نوامبر رد کرد. گزارش‌ها همچنین از عملیات اسرائیل در نظر گرفته شده برای ماه اکتبر که در میان مخالفت‌های آمریکا انجام نشد، توضیح داده‌اند. اینکه آیا این حساب‌ها همه ملاحظات پشت تصمیم‌ها را در بر می‌گیرند یا خیر، موضوع دیگری است.

اما پیام عمومی غیرقابل انکار بوده است: تاریخ هایی وجود دارد که ظاهرا جنگ در آنها کمتر از سایرین راحت است. البته، دولت ها باید شرایط سیاسی داخلی را قبل از متعهد ساختن کشورهای خود به اقدام نظامی بسنجند. دموکراسی ها نمی توانند در خلاء عمل کنند و رهبران موظفند افکار عمومی را که نمایندگی می کنند در نظر بگیرند.

با این حال، چیزی عمیقا ناراحت کننده در مورد این پیشنهاد وجود دارد که تاسیسات هسته ای ایران می تواند در روز دوشنبه به عنوان یک خطر غیرقابل تحمل باقی بماند، اما تنها پس از به صندوق انداختن رأی روز سه شنبه به هدفی مناسب تبدیل شود. به نظر می رسد شمارش معکوس اهمیت این تصمیم را کم اهمیت می کند. جاه طلبی های هسته ای، موشک های بالستیک، حمایت از نیروهای نیابتی مسلح، و تهدیدهای مکرر علیه اسرائیل به دولت های پیاپی اسرائیل دلایل زیادی برای نگرانی داده است.

رهبران تهران همچنین تصریح کرده‌اند که حملات بیشتر منجر به انتقام‌جویی می‌شود، احتمالا علیه متحدان آمریکایی و زیرساخت‌های غیرنظامی در سراسر منطقه. اسرائیلی‌ها به خوبی می‌دانند که حتی عملیات‌های موفقیت‌آمیز نیز می‌تواند بهای سنگینی در داخل کشور داشته باشد. دقیقا به همین دلیل است که گفتگو باید جدی‌تر از آن چیزی باشد که شمارش معکوس کنونی نشان می‌دهد.

یک کمپین دیگر دقیقا چه دستاوردی خواهد داشت؟ آیا هدف از بین بردن زیرساخت های هسته ای باقیمانده، جلوگیری از بازسازی زرادخانه موشکی ایران، تحمیل یک توافق معتبر، یا ایجاد شرایطی است که در آن خود ایرانی ها بتوانند در نهایت آینده کشورشان را تعیین کنند؟ این اهداف با هم همپوشانی دارند، اما قابل تعویض نیستند. یک حمله 10 دقیقه ای ممکن است یک تاسیسات را تخریب کند. به خودی خود نمی تواند مشکل سیاسی و راهبردی جمهوری اسلامی را حل کند.

همچنین هیچ کس نباید تصور کند که تهران مطابق جدول زمانی که واشنگتن ترجیح می دهد پاسخ خواهد داد. غیرنظامیان شایسته دانستن تأثیرات آنچه رهبران در حال تدارک هستند برای مردم ایران، که سرکوب، مشکلات اقتصادی، و وحشیگری رژیم را تحمل کرده اند، بسیار بیشتر از بحث در مورد تاریخ رأی گیری در آمریکاست. برای اسرائیلی‌ها نیز، مخاطرات در زندگی سنجیده می‌شود، نه چرخه مبارزات انتخاباتی. اسرائیل باید آزادی عمل در برابر تهدیدات واقعی را حفظ کند و ایالات متحده نباید به تهران اجازه دهد تا به طور نامحدود از مذاکرات به عنوان پوششی برای بازسازی توانایی‌های خود استفاده کند.

اما تصمیمات چنین پیامدهایی مستلزم اهداف روشن، قضاوت هوشیارانه و توضیح صادقانه خطرات است. عموم مردم سزاوار این هستند که بدانند آیا رهبران در حال تدارک یک عملیات محدود، یک رویارویی طولانی، یا دور دیگری هستند که هیچ کس نمی تواند با اطمینان پایان آن را پیش بینی کند. تقویم ممکن است به ما بگوید که انتخابات چه زمانی تمام شده است. نمی تواند به ما بگوید که چه زمانی جنگ ضروری است، و نه اینکه چه زمانی پایان می یابد.