"من کمک شناوری ندارم": زندگی بدون بانک مامان و بابا

خرید خانه یا حتی نقل مکان به ملک اجاره ای برای بسیاری از جوانان یک رویا غیر واقعی است.

تابستان امسال، BBC Your Voice فاش کرد که بیش از 40 درصد از جوانان 25 ساله اکنون با والدین خود زندگی می کنند. ده‌ها جوان به ما گفتند که باید به بانک مامان و بابا برای تامین هزینه‌های اجاره، قبوض و سایر هزینه‌های زندگی تکیه کنند.

اما اگر نتوانید به کمک خانواده تکیه کنید چه اتفاقی می افتد؟ Citizens Advice می‌گوید که تعداد فزاینده‌ای برای تامین نیازهای روزمره مانند اجاره خانه و غذا بدون حمایت والدین خود تلاش می‌کنند.

سه زن به ما گفتند که چگونه بدون آن شبکه ایمنی زندگی می کنند.

النور بل، 23 ساله، اهل ایست رایدینگ یورکشایر، مدرک درجه یک دارد اما در تلاش برای یافتن کار است.

النور می‌گوید که برای شغل‌های بیشتری از آن چیزی که می‌تواند شمارش کند درخواست داده است

النور بل اکنون 23 ساله است، اما در 10 سالگی تحت مراقبت قرار گرفت. او برای موفقیت در مدرسه به سختی پیوند زد و مدرک درجه یک را از دانشگاه مرکزی لنکشایر گرفت.

پس از فارغ التحصیلی دو سال پیش، او فکر می کرد که زمین بازی یکنواخت خواهد شد. این کار را نکرده است.

النور می‌گوید که برای شغل‌های بیشتری از آن چیزی که نمی‌تواند حساب کند درخواست داده است و تعداد زیادی مصاحبه ناموفق داشته است.

او در حال حاضر در خانه دوست پسرش در خارج از پنیستون در یورکشایر جنوبی زندگی می کند که به هزینه های زندگی کمک می کند، اما موقعیت روستایی کار را برای کسی که گواهینامه رانندگی ندارد دشوارتر کرده است.

من افراد زیادی را می شناسم که شغل پیدا کرده اند زیرا مادر یا پدرشان قبل از آنها در آنجا کار می کرده است.

وقتی او یک مقاله بی بی سی در مورد تعداد جوانانی که اکنون با والدین خود زندگی می کنند دید، با او تماس گرفت.

"حدس می زنم کمی غمگینم کند. من دوست دارم با پدر و مادرم زندگی کنم... اما این باعث شد به افرادی مثل من فکر کنم، افرادی که آن را ندارند، آن وقت چه کار می کنند؟ کجا هستند؟ آنها باید به چه کسانی دست بزنند؟"

النور به بی‌بی‌سی می‌گوید: «مثل این است که همه افراد 20 ساله مجبورند آب را زیر پا بگذارند، اما به من کمک شناوری داده نشده است.

ارقام رسمی نشان می دهد که 39 درصد از افرادی که مراقبت های 19 تا 21 ساله را ترک می کنند، در آموزش، کار یا آموزش نیستند، در حالی که این رقم در کل جوانان حدود 13 درصد است.

من می‌خواهم مستقل باشم و بنابراین وقتی به این چیزها می‌رسی مثل برخورد به دیوار است.»

برای النور، این فقط حمایت مالی و سقف بالای سرش نیست که او را از دست داده است.

او توضیح می دهد: "شما کسی را ندارید که شما را در آغوش بگیرد و بگوید، "ببین من همین کار را کردم، اما نگران نباش"... این عدم آمادگی فکر می کنم واقعا روی شما تأثیر می گذارد."

"من کاملا نمی دانم چه کار کنم، این همان احساسی است که دارم، فقط کمی از دست رفته ام. من فقط به تاریکی بدون مشعل بازگشته ام، این همان چیزی است که احساس می کنم."

سم بارت، 24 ساله، اهل ساندرلند، در حال تحصیل به صورت نیمه وقت است. او شغل تمام وقت خود را ترک کرد تا از مادرش مراقبت کند

سام می گوید که کمک هزینه شغلی و اعتبار جهانی هزینه های اصلی او را پوشش نمی دهد

در ساندرلند، سام بارت، 24 ساله، احساس ناامیدی می کند که دیگران هم سن و سال های او پشتوانه مالی دارند که در دسترس او نیست.

او شغل تمام وقت خود را در کسب و کار مهمان‌نوازی رها کرد تا از مادرش مراقبت کند و به طور پاره وقت در حال تحصیل در بخش مراقبت‌های بهداشتی و اجتماعی است، اما می‌گوید که کمک هزینه شغلی و اعتبار جهانی هزینه‌های اصلی او را پوشش نمی‌دهند.

او می‌گوید: "چند چیز زیادی در راه نیست، فقط وقتی یک مراقب هستید، چیزهای زیادی به دست می‌آورید. من کالاهای تجملی نمی‌خرم، به ندرت کار سرگرم‌کننده‌ای انجام می‌دهم."

مادرش تا جایی که بتواند کمک مالی می کند، اما پول زیادی برای دور زدن وجود ندارد و سام می گوید که او از این موضوع آگاه است.

او می‌گوید: "همیشه احساس می‌کردم که بزرگ شدن و دیدن افراد دیگر در مزیت بزرگی نسبت به من، کمی ناعادلانه بوده است. مانند بسیاری از والدین می‌گویند، "اینجا پول برای درس رانندگی است، و این هم ماشین شما"، و من نمی‌توانم این کار را انجام دهم."

سام عصبانی است که دستمزد بیشتری برای مراقبانی مانند او وجود ندارد. "من با مراقبت از مادرم پول دولت را پس انداز می کنم. دولت هیچ کاری برای کمک به شما انجام نمی دهد، آنها اساسا می گویند فقط بدهکار شوید."

ازگی پولات، 23 ساله، اهل کمبریج شایر، یک سال پیش شغل خود را از دست داد و به سرعت از اجاره و قبض عقب افتاد.

ازگی پس از اینکه بدهی هایش به حدود 4000 پوند رسید، برای کمک به Citizens Advice مراجعه کرد.

در نظرسنجی اخیر از بیش از 5500 نفر، که توسط Citizens Advice انجام شد، 36 درصد از بزرگسالان گفتند که حداقل از یک صورت حساب عقب مانده اند، اما برای افراد در 20 سالگی این رقم به 57 درصد می رسد.

ازگی پولات یکی از آنهاست. وقتی این دختر 23 ساله اهل رمزی در کمبریج شایر 12 ماه پیش کار خود را از دست داد، خانواده او در موقعیتی نبودند که بتوانند کمک کنند، بنابراین او به سرعت از اجاره و قبض عقب افتاد.

"پدر و مادرم از نظر مالی مشکل داشتند، درست مثل من، درست مثل بقیه... من خودم را معوقه کردم، بدهی های زیادی چون نمی توانستم آن را بپردازم - 300 پوند هیچ یک از صورت حساب های من را در آن زمان پوشش نمی داد."

سرویس اتوبوس محلی او لغو شد و سفر به مرکز کار را به طور فزاینده ای دشوار کرد، بنابراین مزایای او کاهش یافت. او ماهانه 360 پوند به عنوان اعتبار جهانی دریافت می کرد، اما با اجاره 460 پوند، به اضافه قبوض آب و برق، مالیات شورا و هزینه های زندگی، کل بدهی او به حدود 4000 پوند رسید.

پس از مراجعه به Citizens Advice برای کمک، کرایه معوقه او سه ماه پیش توسط شورا پاک شد و او با پرداخت 200 پوند در ماه به شرکت برق و آب خود در برنامه های بازپرداخت موافقت کرد.

او از اینکه اکنون در یک انبار کار پیدا کرده است خوشحال است و احساس می کند زندگی در حال بازگشت به مسیر اصلی است، اما این راه آسانی نبوده است.

او می‌گوید: «بسیاری از افراد مسن احساس می‌کنند که ما به اندازه کافی جاه‌طلب نیستیم، یا به اندازه کافی سخت تلاش نمی‌کنیم، اما از تعداد افرادی که در آنجا ناامید از کار هستند و از حمایت ناامید هستند اما جایی برای مراجعه ندارند، شگفت‌زده می‌شوند.

آخرین ارقام دولتی نشان می دهد که کمتر از یک میلیون جوان در حال حاضر در کار، تحصیل یا آموزش نیستند.

یک سخنگوی دولت گفت: "ما مصمم هستیم امید را بازگردانیم و فرصت را برای جوانان در هر کدپستی بازگردانیم. به همین دلیل است که ما 2.5 میلیارد پوند سرمایه گذاری می کنیم تا فرصت هایی را برای جوانان ایجاد کنیم تا از طریق کارآموزی، کمک هزینه های شغلی و آموزش بیشتر کسب درآمد کنند یا یاد بگیرند. و برای کسانی که برای اولین بار از خانه خارج می شوند، قانون حقوق اجاره کنندگان ما حقوق بیشتری به مستاجران می دهد و از افزایش بیش از حد آنها محافظت می کند."

اما لوک یانگ، رئیس سیاست در Citizens Advice، فکر می‌کند که جوانان بین افزایش هزینه‌ها و بازار کار دشوار به دام افتاده‌اند.

"در حال حاضر برای جوانان شکاف بین کسانی که از حمایت مالی خانواده ها و شبکه های دیگر برخوردار هستند و سپس کسانی که از حمایت مالی برخوردار نیستند، بیشتر می شود. جوانانی که شبکه حمایتی گسترده تری ندارند، ناامید می شوند."

گزارش تکمیلی: آدام کلارکسون و الیوت دیدی

شواهدی که نشان می‌دهد 20 ساله‌های امروزی واقعا وضعیت بدتری دارند

"من در حالت بقا زندگی می کنم": ظهور نیروی کار چند شغله

20 نفری که برای گذران زندگی سه کار را انجام می دهند