میلیون ها پروانه بوگونگ در حال پوشاندن شهرهای استرالیا هستند و هنوز در معرض خطر هستند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در هفته‌های اخیر، مردم در سراسر استرالیا شب پره‌های بوگونگ (Agrotis infusa) را در خانه‌ها، اتومبیل‌ها و حتی اتاق‌خواب‌های خود پیدا کرده‌اند. این حشرات مهاجرت سالانه خود را از مناطق تولید مثل در جنوب استرالیا به غارهای خنک آلپ استرالیا آغاز کرده اند.

برای حشره شناسان، یا دانشمندان حشرات، مانند من که سال ها این پروانه ها را مطالعه کرده ام، این منظره امیدوارکننده ای بوده است. اما این واقعیت را تغییر نداده است که شب پره های بوگونگ در فهرست قرمز گونه های اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت در خطر انقراض باقی مانده اند. پروانه های بوگونگ به دلیل گرم شدن صخره های کوهستانی آنها در معرض خطر انقراض هستند.

دانشمندان مشتاقند بدانند که چرا تعداد شب پره های بوگونگ امسال در شهرها افزایش یافته است.

غذای بیشتر، شرایط مناسب پرورش و بادهای قوی که پروانه ها را به سمت ساحل می برد، همگی می توانستند در این امر نقش داشته باشند. مشخص نیست که آیا جمعیت بوگونگ پس از سال‌ها کاهش در حال بازسازی است یا اینکه امسال بیشتر در شهرها شاهد آن هستیم.

در بسیاری از مکان‌ها، دانشمندان می‌توانند مهاجرت پرندگان را مدل‌سازی و پیش‌بینی کنند. اما تا زمانی که در مورد بیولوژی و الگوهای حرکتی آن‌ها بیشتر بدانیم، نمی‌توانیم این کار را برای پروانه‌های بوگونگ انجام دهیم. شهروندان متعهد دانشمندان به پر کردن این شکاف های دانش کمک می کنند.

وقتی محققانی مانند من چیز جدیدی را کشف می‌کنند، معمولا یک مقاله علمی در مورد آن منتشر می‌کنیم و سال‌ها تلاش می‌کنیم تا به همه چیزهایی را که آموخته‌ایم بگوییم. اما در بهار امسال، به نظر می‌رسد که میلیون‌ها همکار پیدا کرده‌ایم، و استرالیایی‌ها صدها شب پره بوگونگ را در عرض چند ماه ثبت کردند. این مشاهدات اطلاعات مهمی را ارائه می‌دهند، مانند اینکه به نظر می‌رسد پروانه‌های بوگونگ چقدر Callistemons (برس‌های بطری) و Grevilleas (گل‌های عنکبوت) را ترجیح می‌دهند، چیزی که یک ماه پیش ناشناخته بود.

در سال 2000، زمانی که ابر گسترده‌ای از شب پره‌ها استادیوم محل برگزاری مراسم اختتامیه المپیک سیدنی را فرا گرفت، ما پلتفرم‌های آنلاین زیادی برای ثبت مشاهده حشرات نداشتیم. امروزه این کار به آسانی گرفتن عکس و اشتراک گذاری آن در پلتفرم های تنوع زیستی مانند iNaturalist و رسانه های اجتماعی است.

از آنجایی که پروانه بوگونگ تقریبا در همه جا وجود دارد، این گونه ممکن است به نظر در حال رشد باشد. اما به این سادگی نیست. خطر انقراض یک گونه بستگی به دسترسی به زیستگاه با کیفیت بالا دارد که در این مورد کوه های خنک هستند.

در فهرست قرمز، که خطر انقراض گونه‌ها را طبقه‌بندی می‌کند، یک گونه فقط باید یکی از پنج معیار را داشته باشد تا در خطر انقراض در نظر گرفته شود.

اینها شامل معیارهای A و C است که به این موضوع اشاره دارد که آیا یک گونه دارای جمعیت کوچک و رو به کاهش است و تعداد کمی از افراد باقی مانده است. پاسخ به این سوال برای حیواناتی که به راحتی قابل شمارش هستند، مانند کرگدن ها یا کول ها، ساده است، اما نه برای حشراتی مانند پروانه بوگونگ.

معیار B، معیاری که تحت آن پروانه های بوگونگ به عنوان در معرض خطر انقراض فهرست می شوند، مربوط به مقدار و کیفیت زیستگاه موجود برای یک گونه است. تحقیقات کنونی نشان می‌دهد که پروانه‌های بوگونگ مهاجرت می‌کنند زیرا به خوبی با گرما مقابله نمی‌کنند و به غارهای خنک آلپ پناه می‌برند. اما رشته کوه های آلپ استرالیا به دلیل تغییرات آب و هوایی به سرعت در حال گرم شدن است. بدون این زیستگاه حیاتی، پروانه های بوگونگ ممکن است کمتر بتوانند از گرمای تابستان فرار کنند و ممکن است به مهاجرت خود ادامه ندهند.

چیزهای زیادی برای یادگیری در مورد پروانه های بوگونگ باقی مانده است، از جمله اینکه واقعا چقدر مسافت را طی می کنند.

بوگونگ ها در غرب پرث و در شمال تا جنوب کوئینزلند یافت می شوند. در حالی که اخیرا از اولونیو بازدید کردیم، من و خانواده ام یک شب پره بوگونگ را در هتل خود، در بیش از 2000 کیلومتری (1240 مایلی) از کوه های آلپ، دیدیم. اینکه آنها از کجا پرواز می کنند و به کجا می روند و مسیرهایی که برای رسیدن به آنجا طی می کنند، هنوز سؤالات باز است.

محققان در حال حاضر در حال بررسی هستند که آیا رادار آب و هوا می تواند به ما در درک و ردیابی الگوهای سفر پروانه های بوگونگ کمک کند. مردم همچنین می توانند در برنامه برچسب گذاری Bogong Watch شرکت کنند.

از آخرین باری که پروانه های بوگونگ سیدنی و کانبرا را پوشانده اند، 26 سال می گذرد. این بدان معناست که بسیاری از استرالیایی‌های جوان و جدید ممکن است هرگز مهاجرت ماموت خود را تجربه نکرده باشند. امیدوارم بعد از تجربه امسال، نسل بعدی نه تنها از این پروانه های مهاجر شگفت زده شوند، بلکه در حفاظت از آنها به ما بپیوندند.

اطلاعات مجله: مرزها در علوم اعصاب رفتاری

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.